Powrót

Projekt uchwały Rady Ministrów w sprawie Strategii Rozwoju Przemysłu Obronnego na lata 2026-2030

Logo Biuletynu Informacji Publicznej
Informacje o publikacji dokumentu
Pierwsza publikacja:
21.07.2026 14:46 Edyta Kurkiewicz
Wytwarzający/ Odpowiadający:
Minister Finansów i Gospodarki
Tytuł Wersja Dane zmiany / publikacji
Projekt uchwały Rady Ministrów w sprawie Strategii Rozwoju Przemysłu Obronnego na lata 2026-2030 1.0 21.07.2026 14:46 Edyta Kurkiewicz

Aby uzyskać archiwalną wersję należy skontaktować się z Redakcją BIP

{"register":{"columns":[{"header":"Numer projektu","value":"ID280","registerId":20874195,"dictionaryValues":[],"nestedValues":[],"sequence":{"regex":"ID{#ID_1}"},"showInContent":true,"positionSelector":".article-area__article h2","insertMethod":"after"},{"header":"Rodzaj dokumentu","registerId":20874195,"dictionaryValues":[{"id":"Projekty innych dokumentów rządowych","value":"Projekty innych dokumentów rządowych"}],"nestedValues":[],"showInContent":true,"positionSelector":".article-area__article h2","insertMethod":"after"},{"header":"Typ dokumentu","registerId":20874195,"dictionaryValues":[{"id":"D – pozostałe projekty","value":"D – pozostałe projekty"}],"nestedValues":[],"showInContent":true,"positionSelector":".article-area__article h2","insertMethod":"after"},{"header":"Informacja dodatkowa","value":"","registerId":20874195,"dictionaryValues":[],"nestedValues":[],"showInContent":false,"positionSelector":".article-area__article h2","insertMethod":"after"},{"header":"Cele projektu oraz informacja o przyczynach i potrzebie rozwiązań planowanych w projekcie","value":"Opracowanie i przyjęcie Strategii Rozwoju Przemysłu Obronnego na lata 2026-2030, zwanej dalej „SRPO”, stanowi realizację przepisu art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2025 r. poz. 198, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą rozwojową”, który daje podstawę do opracowania projektu strategii rozwoju – dokumentu definiującego kluczowe uwarunkowania, cele i kierunki rozwoju w danym sektorze. Struktura oraz poszczególne elementy SRPO są określone w przepisach ustawy rozwojowej. SRPO pozostaje również zgodna z dokumentami strategicznymi ponadsektorowymi (krajowymi i europejskimi) obejmującymi zadania związane z umacnianiem bezpieczeństwa państwa.\nZasadność przyjęcia przedmiotowego dokumentu warunkowana jest znaczącym pogorszeniem sytuacji bezpieczeństwa w bezpośrednim sąsiedztwie Polski, w szczególności związanej z pełnoskalowym wybuchem wojny w Ukrainie w lutym 2022 r. Mając na względzie realizowane w odpowiedzi bezprecedensowe wzmocnienie potencjału technicznego Sił Zbrojnych RP oraz służb wewnętrznych, zasadne jest wdrożenie SRPO, której rola jest kluczowa w procesie zabezpieczania potrzeb Wojska Polskiego i innych służb odpowiedzialnych za bezpieczeństwo państwa. Jak szeroko opisano w części „Diagnoza”, funkcjonowanie polskiego przemysłu obronnego wymaga wzmocnienia, poprawy wymaga również działanie struktur państwa, które powinny szeroko włączyć się w rozbudowę bazy przemysłowej i poprawę jej funkcjonowania. Obecny kryzys sytuacji bezpieczeństwa wywołał jeden z największych w historii strumieni finansowania obronności i dlatego kluczowe jest, aby inwestowane środki w jak największym stopniu przyczyniały się do wzmacniania obronności państwa i jego samowystarczalności, a także generowały rozwój ekonomiczny spółek polskiego sektora obronnego. Co więcej, istotne jest wzmocnienie wolumenu eksportu polskich produktów obronnych, a także wykorzystanie działań eksportowych, w celu wzmocnienia bezpieczeństwa państwa. Kolejnym istotnym problemem jaki rozwiązuje SRPO jest wzmocnienie wsparcia po stronie instytucji państwa, które zaangażowane są w rozwój przemysłu obronnego.\nW kontekście barier dla rozwoju polskiego przemysłu obronnego należy wskazać: skomplikowanie i długotrwałość procedur związanych z pozyskiwaniem sprzętu wojskowego, silna konkurencja zagraniczna ze strony światowych liderów branży obronnej, rozdrobnienie strukturalne branży, niedostateczne doświadczenie i wykorzystanie środków pochodzących z programów zagranicznych, dostrzegalna luka kadrowa w obszarze kadr dla przemysłu, duża zależność łańcucha dostaw od zagranicy, niedostateczna innowacyjność, niewielka liczba rozwiązań opartych na własnych prawach własności intelektualnej, brak skoncentrowanej polityki inwestycyjnej państwa wspierającej najbardziej wymagane i perspektywiczne kompetencje przemysłowe. Należy również wskazać, że z perspektywy największego zamawiającego – Ministerstwa Obrony Narodowej – na niską konkurencyjność podmiotów polskiego przemysłu obronnego wpływają również: niewielka inicjatywa w zakresie planowania rozwoju własnych kompetencji, brak inwestycji w automatyzację, nieodpowiednie wykorzystywanie offsetu, zaciąganie zobowiązań z bardzo dużym ryzykiem niewywiązywania się, niekonkurencyjne względem firm zagranicznych oferty (w szczególności w zakresie ceny, terminu, zaawansowania technologicznego produktów), nieodpowiednia polityka cenowa, brak dużego ukierunkowania na eksport, niski poziom adaptacji doświadczeń z toczących się konfliktów zbrojnych, rotacje na stanowiskach kierowniczych, brak długofalowej polityki uwzględniającej wahania cyklów koniunkturalnych, czy niewielkie zainteresowanie dywersyfikacją produkcji w tym technologiami podwójnego zastosowania.\nSRPO jest pierwszym tego typu dokumentem przygotowanym w Rzeczypospolitej Polskiej. Z uwagi na materię, tj. przemysł obronny i wytwarzane przez niego technologie oraz produkty, a także ze względu na istotną zmienność i nieprzewidywalność trendów, uwarunkowań i dużą dynamikę czynników zewnętrznych oddziałujących na ten obszar, przyjęto 5-letni horyzont obowiązywania niniejszego dokumentu, tj. lata 2026 – 2030. Perspektywa ta jest również spójna ze średniookresową Strategią Rozwoju Polski do 2035 r., w której za jeden z priorytetów uznano wzmocnienie potencjału obronnego kraju.\n","registerId":20874195,"dictionaryValues":[],"nestedValues":[],"showInContent":true,"positionSelector":".article-area__article h2","insertMethod":"after"},{"header":"Istota rozwiązań planowanych w projekcie, w tym proponowane środki realizacji","value":"Projektowana uchwała Rady Ministrów ma na celu ustanowienie Strategii Rozwoju Przemysłu Obronnego na lata 2026–2030. Zgodnie z wymogami przewidzianymi dla strategii rozwoju, niniejszy dokument zawiera szereg elementów właściwych dla tego typu opracowań. Część merytoryczna rozpoczyna się od diagnozy sektora przemysłu obronnego, ze wskazaniem czynników wewnętrznych i zewnętrznych wpływających na jego obecną strukturę i kierunki rozwojowe. W dalszej kolejności opisany został cel główny SRPO – Rozwój zdolności polskiego przemysłu obronnego wobec współczesnych zagrożeń bezpieczeństwa państwa – który uznano za szczególnie ważny w kontekście istniejących w momencie tworzenia SRPO uwarunkowań bezpieczeństwa państwa. \nCel główny SRPO wspomagany jest czterema celami szczegółowymi, których realizacja powinna być w pierwszej kolejności rozpatrywana pod kątem zgodności z celem głównym: \nI. Wzmocnienie innowacyjności i konkurencyjności przemysłu obronnego;\nII. Modernizacja istniejącego potencjału przemysłowego;\nIII. Opracowanie polityki eksportowej wspierającej zdolności obronne państwa;\nIV. Wzmocnienie instrumentów wsparcia realizowanych przez struktury państwa.\nW ramach celów szczegółowych wyodrębnione zostały kierunki, które wskazują na obszary interwencji, które \nw toku prac nad SRPO uznane zostały za najistotniejsze. W kierunkach wyodrębnione zostały działania, wobec których SRPO przewiduje realizację konkretnych zadań. \nW kontekście przedstawionych problemów, na koniec obowiązywania projektowanej SRPO, tj. w roku 2030, zakłada się istnienie silnych i stabilnych strumieni, które będą stale zasilać polski przemysł obronny:\n1) otwarty tryb komunikacji przewidywanych potrzeb modernizacyjnych Sił Zbrojnych RP i służb wewnętrznych, który umożliwi dostosowanie krajowego potencjału przemysłowego do oczekiwanych rezultatów. \n2) zdefiniowane przez państwo potrzeby w zakresie badawczo-rozwojowym, uwzględniające zarówno potencjał naukowy i przemysłowy kraju, jak i posiadane zasoby ukierunkowane na wsparcie niezależności rozwoju strategicznych technologii, wzmacniający innowacje technologiczne i gospodarkę oraz dostarczający nowoczesny sprzęt wojskowy i technologie. Przemysł obronny jako rozpoznawalny i wiarygodny dostawca w obszarze wybranych technologii na rynkach światowych.\n3) wdrożenie maksymalnej synergii wewnętrznej, wykorzystującej potencjał \ni zapełniającej luki zdolnościowe na poziomie krajowym. Przemysł obronny traktowany jednolicie, bez względu na strukturę właścicielską.\n4) wzmocnienie wykorzystania wsparcia finansowego krajowego i zewnętrznego, pozwalającego na budowę trwałych filarów do rozbudowy potencjału przemysłowego. Przemysł obronny wzmacniany stabilnym poziomem finansowania.\n5) dostosowanie funkcjonowania instytucji publicznych do maksymalizacji wykorzystania narzędzi wsparcia na potrzeby krajowe i na rynkach zewnętrznych. Przemysł obronny jako element wykonawczy polityki obronnej państwa.\nUstanowienie ww. strumieni wygeneruje następujące korzyści strategiczne:\nA. Maksymalne oparcie zdolności przemysłowych do wyposażenia Sił Zbrojnych RP i służb wewnętrznych na potencjale krajowym;\nB. Zwiększenie niezależności technologicznej i materiałowej państwa;\nC. Eksport jako stały element wzmacniania sektora obronnego i bezpieczeństwa państwa;\nD. Przemysł obronny jako naturalny kierunek inwestycyjny na poziomie krajowym.\n","registerId":20874195,"dictionaryValues":[],"nestedValues":[],"showInContent":true,"positionSelector":".article-area__article h2","insertMethod":"after"},{"header":"Oddziaływanie na życie społeczne nowych regulacji prawnych","value":"","registerId":20874195,"dictionaryValues":[],"nestedValues":[],"showInContent":false,"positionSelector":".article-area__article h2","insertMethod":"after"},{"header":"Spodziewane skutki i następstwa projektowanych regulacji prawnych","value":"","registerId":20874195,"dictionaryValues":[],"nestedValues":[],"showInContent":false,"positionSelector":".article-area__article h2","insertMethod":"after"},{"header":"Sposoby mierzenia efektów nowych regulacji prawnych","value":"","registerId":20874195,"dictionaryValues":[],"nestedValues":[],"showInContent":false,"positionSelector":".article-area__article h2","insertMethod":"after"},{"header":"Organ odpowiedzialny za opracowanie projektu","registerId":20874195,"dictionaryValues":[{"id":"MFiG","value":"MFiG"}],"nestedValues":[],"showInContent":true,"positionSelector":".article-area__article h2","insertMethod":"after"},{"header":"Organ współpracujący przy opracowaniu projektu","registerId":20874195,"dictionaryValues":[],"nestedValues":[],"showInContent":false,"positionSelector":".article-area__article h2","insertMethod":"after"},{"header":"Osoba odpowiedzialna za opracowanie projektu","value":"Andrzej Domański Minister Finansów i Gospodarki","registerId":20874195,"dictionaryValues":[],"nestedValues":[],"showInContent":true,"positionSelector":".article-area__article h2","insertMethod":"after"},{"header":"Organ odpowiedzialny za przedłożenie projektu RM","registerId":20874195,"dictionaryValues":[{"id":"MFiG","value":"MFiG"}],"nestedValues":[],"showInContent":true,"positionSelector":".article-area__article h2","insertMethod":"after"},{"header":"Planowany termin przyjęcia projektu przez RM","value":"III kwartał 2026 r.","registerId":20874195,"dictionaryValues":[],"nestedValues":[],"showInContent":true,"positionSelector":".article-area__article h2","insertMethod":"after"},{"header":"Informacja o rezygnacji z prac nad projektem","value":"","registerId":20874195,"dictionaryValues":[],"nestedValues":[],"showInContent":false,"positionSelector":".article-area__article h2","insertMethod":"after"},{"header":"Status realizacji","registerId":20874195,"dictionaryValues":[],"nestedValues":[],"showInContent":true,"positionSelector":".article-area__article h2","insertMethod":"after"}]}}
Numer projektu:
ID280
Rodzaj dokumentu:
Projekty innych dokumentów rządowych
Typ dokumentu:
D – pozostałe projekty
Cele projektu oraz informacja o przyczynach i potrzebie rozwiązań planowanych w projekcie:
Opracowanie i przyjęcie Strategii Rozwoju Przemysłu Obronnego na lata 2026-2030, zwanej dalej „SRPO”, stanowi realizację przepisu art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2025 r. poz. 198, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą rozwojową”, który daje podstawę do opracowania projektu strategii rozwoju – dokumentu definiującego kluczowe uwarunkowania, cele i kierunki rozwoju w danym sektorze. Struktura oraz poszczególne elementy SRPO są określone w przepisach ustawy rozwojowej. SRPO pozostaje również zgodna z dokumentami strategicznymi ponadsektorowymi (krajowymi i europejskimi) obejmującymi zadania związane z umacnianiem bezpieczeństwa państwa.
Zasadność przyjęcia przedmiotowego dokumentu warunkowana jest znaczącym pogorszeniem sytuacji bezpieczeństwa w bezpośrednim sąsiedztwie Polski, w szczególności związanej z pełnoskalowym wybuchem wojny w Ukrainie w lutym 2022 r. Mając na względzie realizowane w odpowiedzi bezprecedensowe wzmocnienie potencjału technicznego Sił Zbrojnych RP oraz służb wewnętrznych, zasadne jest wdrożenie SRPO, której rola jest kluczowa w procesie zabezpieczania potrzeb Wojska Polskiego i innych służb odpowiedzialnych za bezpieczeństwo państwa. Jak szeroko opisano w części „Diagnoza”, funkcjonowanie polskiego przemysłu obronnego wymaga wzmocnienia, poprawy wymaga również działanie struktur państwa, które powinny szeroko włączyć się w rozbudowę bazy przemysłowej i poprawę jej funkcjonowania. Obecny kryzys sytuacji bezpieczeństwa wywołał jeden z największych w historii strumieni finansowania obronności i dlatego kluczowe jest, aby inwestowane środki w jak największym stopniu przyczyniały się do wzmacniania obronności państwa i jego samowystarczalności, a także generowały rozwój ekonomiczny spółek polskiego sektora obronnego. Co więcej, istotne jest wzmocnienie wolumenu eksportu polskich produktów obronnych, a także wykorzystanie działań eksportowych, w celu wzmocnienia bezpieczeństwa państwa. Kolejnym istotnym problemem jaki rozwiązuje SRPO jest wzmocnienie wsparcia po stronie instytucji państwa, które zaangażowane są w rozwój przemysłu obronnego.
W kontekście barier dla rozwoju polskiego przemysłu obronnego należy wskazać: skomplikowanie i długotrwałość procedur związanych z pozyskiwaniem sprzętu wojskowego, silna konkurencja zagraniczna ze strony światowych liderów branży obronnej, rozdrobnienie strukturalne branży, niedostateczne doświadczenie i wykorzystanie środków pochodzących z programów zagranicznych, dostrzegalna luka kadrowa w obszarze kadr dla przemysłu, duża zależność łańcucha dostaw od zagranicy, niedostateczna innowacyjność, niewielka liczba rozwiązań opartych na własnych prawach własności intelektualnej, brak skoncentrowanej polityki inwestycyjnej państwa wspierającej najbardziej wymagane i perspektywiczne kompetencje przemysłowe. Należy również wskazać, że z perspektywy największego zamawiającego – Ministerstwa Obrony Narodowej – na niską konkurencyjność podmiotów polskiego przemysłu obronnego wpływają również: niewielka inicjatywa w zakresie planowania rozwoju własnych kompetencji, brak inwestycji w automatyzację, nieodpowiednie wykorzystywanie offsetu, zaciąganie zobowiązań z bardzo dużym ryzykiem niewywiązywania się, niekonkurencyjne względem firm zagranicznych oferty (w szczególności w zakresie ceny, terminu, zaawansowania technologicznego produktów), nieodpowiednia polityka cenowa, brak dużego ukierunkowania na eksport, niski poziom adaptacji doświadczeń z toczących się konfliktów zbrojnych, rotacje na stanowiskach kierowniczych, brak długofalowej polityki uwzględniającej wahania cyklów koniunkturalnych, czy niewielkie zainteresowanie dywersyfikacją produkcji w tym technologiami podwójnego zastosowania.
SRPO jest pierwszym tego typu dokumentem przygotowanym w Rzeczypospolitej Polskiej. Z uwagi na materię, tj. przemysł obronny i wytwarzane przez niego technologie oraz produkty, a także ze względu na istotną zmienność i nieprzewidywalność trendów, uwarunkowań i dużą dynamikę czynników zewnętrznych oddziałujących na ten obszar, przyjęto 5-letni horyzont obowiązywania niniejszego dokumentu, tj. lata 2026 – 2030. Perspektywa ta jest również spójna ze średniookresową Strategią Rozwoju Polski do 2035 r., w której za jeden z priorytetów uznano wzmocnienie potencjału obronnego kraju.
Istota rozwiązań planowanych w projekcie, w tym proponowane środki realizacji:
Projektowana uchwała Rady Ministrów ma na celu ustanowienie Strategii Rozwoju Przemysłu Obronnego na lata 2026–2030. Zgodnie z wymogami przewidzianymi dla strategii rozwoju, niniejszy dokument zawiera szereg elementów właściwych dla tego typu opracowań. Część merytoryczna rozpoczyna się od diagnozy sektora przemysłu obronnego, ze wskazaniem czynników wewnętrznych i zewnętrznych wpływających na jego obecną strukturę i kierunki rozwojowe. W dalszej kolejności opisany został cel główny SRPO – Rozwój zdolności polskiego przemysłu obronnego wobec współczesnych zagrożeń bezpieczeństwa państwa – który uznano za szczególnie ważny w kontekście istniejących w momencie tworzenia SRPO uwarunkowań bezpieczeństwa państwa.
Cel główny SRPO wspomagany jest czterema celami szczegółowymi, których realizacja powinna być w pierwszej kolejności rozpatrywana pod kątem zgodności z celem głównym:
I. Wzmocnienie innowacyjności i konkurencyjności przemysłu obronnego;
II. Modernizacja istniejącego potencjału przemysłowego;
III. Opracowanie polityki eksportowej wspierającej zdolności obronne państwa;
IV. Wzmocnienie instrumentów wsparcia realizowanych przez struktury państwa.
W ramach celów szczegółowych wyodrębnione zostały kierunki, które wskazują na obszary interwencji, które
w toku prac nad SRPO uznane zostały za najistotniejsze. W kierunkach wyodrębnione zostały działania, wobec których SRPO przewiduje realizację konkretnych zadań.
W kontekście przedstawionych problemów, na koniec obowiązywania projektowanej SRPO, tj. w roku 2030, zakłada się istnienie silnych i stabilnych strumieni, które będą stale zasilać polski przemysł obronny:
1) otwarty tryb komunikacji przewidywanych potrzeb modernizacyjnych Sił Zbrojnych RP i służb wewnętrznych, który umożliwi dostosowanie krajowego potencjału przemysłowego do oczekiwanych rezultatów.
2) zdefiniowane przez państwo potrzeby w zakresie badawczo-rozwojowym, uwzględniające zarówno potencjał naukowy i przemysłowy kraju, jak i posiadane zasoby ukierunkowane na wsparcie niezależności rozwoju strategicznych technologii, wzmacniający innowacje technologiczne i gospodarkę oraz dostarczający nowoczesny sprzęt wojskowy i technologie. Przemysł obronny jako rozpoznawalny i wiarygodny dostawca w obszarze wybranych technologii na rynkach światowych.
3) wdrożenie maksymalnej synergii wewnętrznej, wykorzystującej potencjał
i zapełniającej luki zdolnościowe na poziomie krajowym. Przemysł obronny traktowany jednolicie, bez względu na strukturę właścicielską.
4) wzmocnienie wykorzystania wsparcia finansowego krajowego i zewnętrznego, pozwalającego na budowę trwałych filarów do rozbudowy potencjału przemysłowego. Przemysł obronny wzmacniany stabilnym poziomem finansowania.
5) dostosowanie funkcjonowania instytucji publicznych do maksymalizacji wykorzystania narzędzi wsparcia na potrzeby krajowe i na rynkach zewnętrznych. Przemysł obronny jako element wykonawczy polityki obronnej państwa.
Ustanowienie ww. strumieni wygeneruje następujące korzyści strategiczne:
A. Maksymalne oparcie zdolności przemysłowych do wyposażenia Sił Zbrojnych RP i służb wewnętrznych na potencjale krajowym;
B. Zwiększenie niezależności technologicznej i materiałowej państwa;
C. Eksport jako stały element wzmacniania sektora obronnego i bezpieczeństwa państwa;
D. Przemysł obronny jako naturalny kierunek inwestycyjny na poziomie krajowym.
Organ odpowiedzialny za opracowanie projektu:
MFiG
Osoba odpowiedzialna za opracowanie projektu:
Andrzej Domański Minister Finansów i Gospodarki
Organ odpowiedzialny za przedłożenie projektu RM:
MFiG
Planowany termin przyjęcia projektu przez RM:
III kwartał 2026 r.
Status realizacji: