Projekt ustawy o krajowych ramach budowania odporności rynku wewnętrznego oraz reagowania na kryzys na rynku wewnętrznym
{"register":{"columns":[{"header":"Numer projektu","value":"UC157","registerId":20874195,"dictionaryValues":[],"nestedValues":[],"sequence":{"regex":"UC{#UC_1}"},"showInContent":true,"positionSelector":".article-area__article h2","insertMethod":"after"},{"header":"Rodzaj dokumentu","registerId":20874195,"dictionaryValues":[{"id":"Projekty ustaw","value":"Projekty ustaw"}],"nestedValues":[],"showInContent":true,"positionSelector":".article-area__article h2","insertMethod":"after"},{"header":"Typ dokumentu","registerId":20874195,"dictionaryValues":[{"id":"C – projekty implementujące UE","value":"C – projekty implementujące UE"}],"nestedValues":[],"showInContent":true,"positionSelector":".article-area__article h2","insertMethod":"after"},{"header":"Informacja dodatkowa","value":"","registerId":20874195,"dictionaryValues":[],"nestedValues":[],"showInContent":false,"positionSelector":".article-area__article h2","insertMethod":"after"},{"header":"Cele projektu oraz informacja o przyczynach i potrzebie rozwiązań planowanych w projekcie","value":"Celem projektu jest określenie właściwości organów administracji i podmiotów realizujących zadania publiczne oraz sposobu realizacji ram środków dotyczących wzmacniania odporności rynku wewnętrznego oraz reagowania na kryzysy go dotyczące ustanowionych rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/2747 z dnia 9 października 2024 r. w sprawie ustanowienia ram środków dotyczących sytuacji nadzwyczajnej na rynku wewnętrznym i odporności rynku wewnętrznego oraz w sprawie zmiany rozporządzenia Rady (WE) nr 2679/98 (akt o sytuacji nadzwyczajnej na rynku wewnętrznym i odporności rynku wewnętrznego), (dalej: „rozporządzenie IMERA”) oraz w stosowym zakresie dostosowanie istniejących ram prawnych w zakresie produktów do zmian wprowadzonych przy pomocy towarzyszących rozporządzeniu IMERA Omnibusów t.j.: \n- rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/2748 w sprawie zmiany rozporządzeń (UE) nr 305/2011, (UE) 2016/424, (UE) 2016/425, (UE) 2016/426, (UE) 2023/988 i (UE) 2023/1230 w odniesieniu do procedur nadzwyczajnych dotyczących oceny zgodności, domniemania zgodności, przyjmowania wspólnych specyfikacji i nadzoru rynku w związku z sytuacją nadzwyczajną na rynku wewnętrznym (dalej „rozporządzenie (UE) 2024/2748”) oraz \n- dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/2749 w sprawie zmiany dyrektyw 2000/14/WE, 2006/42/WE, 2010/35/UE, 2014/29/UE, 2014/30/UE, 2014/33/UE, 2014/34/UE, 2014/35/UE, 2014/53/UE i 2014/68/UE w odniesieniu do procedur nadzwyczajnych dotyczących oceny zgodności, domniemania zgodności, przyjmowania wspólnych specyfikacji i nadzoru rynku w związku z sytuacją nadzwyczajną na rynku wewnętrznym (dalej „dyrektywa (UE) 2024/2749”).\nRozporządzenie IMERA ma służyć przewidywaniu skutków przyszłych kryzysów oraz przygotowywaniu się i reagowaniu na nie. Opiera się na wnioskach z ostatnich sytuacji nadzwyczajnych, takich jak Covid-19, rosyjska agresja na Ukrainę i kryzys energetyczny. Rozporządzenie przewiduje stałe monitorowanie możliwości wystąpienia przyszłych kryzysów oraz wprowadza system zarządzania umożliwiający państwom członkowskim skoordynowaną reakcję. Głównym celem instrumentu jest zapewnienie sprawnej i elastycznej odpowiedzi rynku wewnętrznego na sytuacje kryzysowe, a tym samym utrzymanie jego prawidłowego płynnego funkcjonowania. Stanowi to odpowiedź na wcześniejsze doświadczenia, gdy reakcje poszczególnych państw członkowskich na kryzysy były rozbieżne i niespójne (z elementami rywalizacji), co prowadziło do dodatkowego potęgowania zakłóceń w funkcjonowaniu rynku.\nRozporządzenie IMERA obejmuje wszystkie towary i usługi z wyjątkiem tych, które są objęte dedykowanymi ramami sektorowymi, tj. produktów leczniczych, wyrobów medycznych, innych medycznych środków przeciwdziałania, półprzewodników, produktów energetycznych, usług finansowych czy produktów związanych z obronnością, które podlegają wyłączeniu z IMERA [1]. Instrument stosuje się również do przepływu osób, w tym pracowników. Tym samym rozporządzenie IMERA stanowi kluczowe narzędzie uzupełniające i koordynujące w ramach istniejącej unijnej architektury zarządzania kryzysowego. Rozporządzenie IMERA przewiduje środki aktywowane w zależności od sytuacji na rynku wewnętrznym. Niektóre przewidziane rozporządzeniem środki mają charakter stały i służą budowaniu odporności łańcuchów dostaw (szkolenia, testy warunków skrajnych), a także wczesnemu identyfikowaniu potencjalnych zakłóceń, które mogłyby przekształcić się w sytuację kryzysową. W momencie wystąpienia kryzysu możliwe jest natomiast uruchomienie dodatkowych „szczególnych” środków przewidzianych w ramach dwóch trybów. Tryby te to odpowiednio: tryb podwyższonej czujności dotyczącej rynku wewnętrznego oraz tryb sytuacji nadzwyczajnej na rynku wewnętrznym.\nRozporządzenie IMERA przewiduje środki, takie jak: \n1. środki o charakterze stałym w tym środki planowania awaryjnego i przygotowawcze takie jak szkolenia i testy, a także prewencyjne, obejmujące współpracę na poziomie unijnym oraz między państwami członkowskimi, którą na poziomie krajowym koordynuje Centralne Biuro Łącznikowe (dalej także „CBŁ”); \n2. środki podwyższonej czujności, obejmujące monitorowanie – po ogłoszeniu trybu podwyższonej czujności dotyczącej rynku wewnętrznego – przez organy państw członkowskich łańcuchów dostaw towarów i usług o krytycznym znaczeniu oraz swobodnego przepływu osób, w tym pracowników, zaangażowanych w produkcję i dostawy tych towarów i usług (art. 16);\n3. środki na rzecz ułatwienia swobodnego przepływu (art. 20-22);\n4. środki reagowania w sytuacji nadzwyczajnej na rynku wewnętrznym podejmowane przez Komisję Europejską;\n5. inne środki służące zapewnieniu dostępności towarów i usług istotnych w kontekście kryzysu (art. 34-35), m.in. skoordynowana dystrybucja towarów i usług istotnych w kontekście kryzysu;\n6. zamówienia publiczne, w tym wspólne zamówienia na zakup towarów i usług o krytycznym znaczeniu lub towarów i usług istotnych w kontekście kryzysu (Tytuł V). \nRozporządzenie IMERA jest stosowane bezpośrednio, jednakże prawodawca unijny pozostawił państwom członkowskim do uregulowania niektóre z kwestii związanych z jego stosowaniem, m.in. wyznaczenie właściwych organów i jednostek, które na poziomie krajowym będą realizować oraz koordynować odpowiednie przewidziane w rozporządzeniu działania, a także będą odpowiedzialne za kontakt z Komisją Europejską oraz innymi państwami członkowskimi. W związku z ww. zakresem przedmiotowym (m.in. wyznaczenie odpowiednich jednostek i struktur do realizacji celów rozporządzenia oraz przyznanie kompetencji organom), nie jest możliwe zastosowanie rozwiązań pozalegislacyjnych, zaś jedynym skutecznym narzędziem interwencji jest przyjęcie aktu prawnego rangi ustawowej. \n………..\n[1] W stosunku do produktów leczniczych, wyrobów medycznych oraz innych medycznych środków przeciwdziałania stosuje się jednak reguły swobody przepływu określone w IMERA.","registerId":20874195,"dictionaryValues":[],"nestedValues":[],"showInContent":true,"positionSelector":".article-area__article h2","insertMethod":"after"},{"header":"Istota rozwiązań planowanych w projekcie, w tym proponowane środki realizacji","value":"Rozwiązania w zakresie zapewnienia stosowania Rozporządzenia IMERA \nProjekt przewiduje następujące rozwiązania: \n1.\twskazanie ministra właściwego ds. gospodarki jako organ, który:\n- prowadzi Centralne Biuro Łącznikowe, o którym mowa w art. 8 ust. 1 rozporządzenia IMERA oraz Pojedynczy Punkt Kontaktowy (dalej także „PPK”), o którym mowa w art. 24 ust. 1 rozporządzenia IMERA;\n- prowadzi, w zakresie w jakim nie jest to uregulowane odrębnymi ramami sektorowymi, we współpracy z właściwymi ministrami kierującymi działami administracji rządowej oraz innymi właściwymi organami administracji publicznej oraz podmiotami realizującymi zadania publiczne, działania monitorujące, o których mowa w art. 16 ust.1 rozporządzenia IMERA, w tym tworzy, aktualizuje i prowadzi listę odpowiednich podmiotów gospodarczych prowadzących działalność w łańcuchach dostaw towarów i usług o krytycznym znaczeniu, o której mowa w art. 16 ust. 3 rozporządzenia 2024/2747 oraz realizuje procedurę składania wniosków o udzielenie informacji przez najbardziej odpowiednie podmioty działające w łańcuchach dostaw towarów i usług o krytycznym znaczeniu, o której mowa w art. 16 ust. 4 rozporządzenia IMERA, uwzględniając zasady, o których mowa w art. 16 ust. 5 tego rozporządzenia;\n- prowadzi, we współpracy z właściwymi ministrami kierującymi działami administracji rządowej oraz innymi właściwymi organami administracji publicznej oraz podmiotami realizującymi zadania publiczne, konsultacje z przedstawicielami podmiotów gospodarczych oraz z partnerami społecznymi, o których mowa w art. 9 ust. 3 lit. b i c rozporządzenia IMERA; \n- tworzy, utrzymuje i regularnie aktualizuje narzędzia i infrastrukturę informatyczną, o których mowa w art. 44 ust 1. rozporządzenia IMERA.\n2. poza zadaniami wynikającymi bezpośrednio z rozporządzenia IMERA przewiduje się rolę koordynacyjną CBŁ w zakresie niektórych procesów i zadań wynikających z rozporządzenia IMERA, a realizowanych przez inne właściwe organy i podmioty realizujące zadania publiczne. Rola ta obejmuje koordynację: \n- procesu wdrażania przez właściwe organy administracji i podmioty realizujące zadania publiczne środków służących zapewnieniu dostępności i dostaw towarów istotnych w kontekście kryzysu lub usług istotnych w kontekście kryzysu, o których mowa w art. 35 rozporządzenia 2024/2747;\n- procesu przekazywania Komisji Europejskiej informacji do celów sprawozdawczych, o których mowa w art. 46 ust. 5 rozporządzenia 2024/2747;\n- współpracy na poziomie technicznym, o której mowa w art. 9 ust. 3 lit. d rozporządzenia IMERA;\n- procesu ustanawiania jednolitych formularzy cyfrowych do celów deklaracji, rejestracji lub zezwoleń, o których mowa w art. 9 ust. 5 rozporządzenia IMERA.\n3. zapewnienie uprawnień dla CBŁ w zakresie dostępu do danych zgromadzonych w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, oraz rejestrze REGON z uwzględnieniem danych nieudostępnianych publicznie na podstawie przepisów regulujących prowadzenie tych rejestrów, w zakresie niezbędnym do realizacji zadań ustawowych CBŁ;\n4. zobowiązanie organów administracji publicznej oraz podmiotów realizujących zadania publiczne do współpracy z CBŁ oraz z PPK w zakresie niezbędnym do realizowania zadań przez te jednostki;\n5. wymienienie szczególnych obszarów współpracy Rządowego Centrum Bezpieczeństwa z CBŁ oraz z PPK. Obszary te obejmują wymianę informacji istotnych w kontekście kryzysu, uruchomienia trybu podwyższonej czujności dotyczącej rynku wewnętrznego lub trybu sytuacji nadzwyczajnej na rynku wewnętrznym, a także komunikację dotyczącą ryzyka, w tym w kontekście kryzysu, uruchomienia trybu podwyższonej czujności dotyczącej rynku wewnętrznego lub trybu sytuacji nadzwyczajnej na rynku wewnętrznym;\n6. powierzenie Rządowej Agencji Rezerw Strategicznych realizację zadań w zakresie zamówień publicznych, o których mowa w art. 36-41 rozporządzenia IMERA, a także koordynację realizowanego przez właściwe organy administracji i podmioty realizujące zadania publiczne procesu ukierunkowanej dystrybucji towarów lub usług istotnych w kontekście kryzysu, jak i gromadzenie informacji z zakresu zamówień publicznych na towary i usługi o krytycznym znaczeniu oraz towary i usługi istotne w kontekście kryzysu;\n7. wskazanie ministrów kierujących działami administracji rządowej w zakresie swojej właściwości do przydzielania, w ramach prac nad dokumentami planistycznymi z zakresu zarządzania kryzysowego, o których mowa w ustawie z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zarządzaniu kryzysowym, podległym sobie organom, podmiotom i instytucjom właściwych ról i obowiązków w trakcie obowiązywania trybu podwyższonej czujności dotyczącej rynku wewnętrznego oraz trybu sytuacji nadzwyczajnej na rynku wewnętrznym. \n\nMinister właściwy ds. gospodarki jako organ prowadzący CBŁ oraz PPK \nProjekt przewiduje, że minister właściwy do spraw gospodarki będzie pełnił funkcję koordynacyjną w zakresie obsługi rozporządzenia IMERA, prowadząc Centralne Biuro Łącznikowe oraz Pojedynczy Punkt Kontaktowy, a także gromadząc informacje od innych organów administracji publicznej oraz podmiotów realizujących zadania publiczne. Zgodnie z art. 8 rozporządzenia IMERA CBŁ zapewnia koordynację i wymianę informacji pomiędzy Komisją Europejską, innymi państwami członkowskimi oraz właściwymi organami krajowymi, w szczególności w kontekście sytuacji kryzysowych wpływających na funkcjonowanie łańcuchów dostaw.\nZadania CBŁ mają charakter stały, natomiast kompetencje Pojedynczego Punktu Kontaktowego uruchamiają się wraz z wprowadzeniem trybu sytuacji nadzwyczajnej na rynku wewnętrznym. W tym okresie PPK pełni funkcję punktu kontaktowego dla obywateli, konsumentów, podmiotów gospodarczych oraz pracowników, zapewniając im informacje dotyczące krajowych ograniczeń swobodnego przepływu towarów, usług i osób, a także wsparcie w realizacji procedur i formalności krajowych wprowadzonych w związku z tym trybem.\nUlokowanie CBŁ oraz PPK w jednej instytucji podyktowane jest względami efektywności oraz koniecznością ścisłej współpracy i sprawnego przekazywania informacji. Z uwagi na koordynacyjny charakter CBŁ zasadne było powierzenie mu koordynacji pozostałych zadań wynikających z rozporządzenia IMERA. Jednocześnie, mając na uwadze zewnętrzną funkcję PPK, przypisano mu obowiązki związane z informowaniem zainteresowanych stron o środkach ograniczających swobodny przepływ towarów, usług i osób oraz z bieżącą aktualizacją cyfrowego portalu informacyjnego dla obywateli i przedsiębiorców.\n\nMinister właściwy ds. gospodarki jako organ właściwy w zakresie monitorowania łańcuchów dostaw i swobody przepływu \nRozporządzenie IMERA wymaga, aby po ogłoszeniu trybu podwyższonej czujności dotyczącej rynku wewnętrznego właściwe organy krajowe monitorowały łańcuchy dostaw towarów i usług o krytycznym znaczeniu oraz swobodny przepływ osób, w tym pracowników, zaangażowanych w ich produkcję i dostawy. Monitoring ten prowadzony jest w oparciu o wykaz podmiotów gospodarczych mających siedzibę na terytorium danego państwa członkowskiego i działających w ramach takich łańcuchów dostaw. Zakres monitorowania wyznacza akt wykonawczy Rady uruchamiający tryb podwyższonej czujności. Podobnie zakres konsultacji i współpracy z podmiotami gospodarczymi oraz partnerami społecznymi zależeć będzie od charakteru kryzysu oraz obszaru gospodarki nim dotkniętego, a w przypadku działań przygotowawczych – od obszarów objętych działaniami na rzecz wzmacniania odporności.\nIMERA nie jest jedynym unijnym instrumentem przewidującym mechanizmy monitorowania łańcuchów dostaw. Podobne rozwiązania wprowadzono m.in. m.in. w Akcie w sprawie czipów [2], a także w rozporządzeniu dot. surowców krytycznych (CRMA) [3], przy czym mechanizmy te wzajemnie się uzupełniają. Na poziomie krajowym kluczowe jest zatem zapewnienie synergii pomiędzy poszczególnymi systemami monitorowania. Projekt ustawy tworzy podstawy do takiej koordynacji, przewidując, że zasadniczo obowiązki wynikające z IMERA będą realizowane przez ministra właściwego do spraw gospodarki. Jednocześnie monitoring nie będzie obejmował obszarów objętych odrębnymi ramami sektorowymi. Z uwagi na przekrojowy charakter IMERA monitoring będzie prowadzony we współpracy z właściwymi ministrami oraz innymi organami administracji publicznej i podmiotami realizującymi zadania publiczne, co zapewnia elastyczność w doborze podmiotów najbardziej kompetentnych w zależności od rodzaju monitorowanych towarów i usług.\n\nRola Rządowej Agencji Rezerw Strategicznych w zakresie realizacji zadań związanych z zamówieniami publicznymi oraz dystrybucją towarów i usług w sytuacjach kryzysowych \nProjekt przewiduje powierzenie Rządowej Agencji Rezerw Strategicznych realizacji zadań w zakresie zamówień publicznych, o których mowa w art. 36-41 rozporządzenia IMERA, koordynację realizowanego przez właściwe podmioty procesu ukierunkowanej dystrybucji towarów lub usług istotnych w kontekście kryzysu, a także gromadzenie informacji z zakresu zamówień publicznych na towary i usługi o krytycznym znaczeniu oraz towary i usługi istotne w kontekście kryzysu. Powierzenie tych funkcji RARS znajduje uzasadnienie w zakresie kompetencji tej agencji określonym w art. 31 ustawy z dnia 17 grudnia 2020 r. o rezerwach strategicznych [4] (dalej „urs”). Przepis ten przewiduje m.in. utrzymywanie i udostępnianie rezerw strategicznych, wykonywanie decyzji organów administracji publicznej w zakresie obrotu określonymi towarami oraz sporządzanie planów, informacji i sprawozdań dotyczących rezerw. Jednocześnie art. 31 ust. 1 pkt 13 urs dopuszcza powierzenie Agencji nowych zadań w drodze odrębnej ustawy.\n\nWspółpraca CBŁ oraz PPK z Rządowym Centrum Bezpieczeństwa \nProjekt określa obszary współpracy Rządowego Centrum Bezpieczeństwa z CBŁ oraz PPK, obejmujące wymianę informacji istotnych w sytuacjach kryzysowych oraz komunikację dotyczącą ryzyka, o której mowa w rozporządzeniu IMERA. Zgodnie z ustawą z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zarządzaniu kryzysowym (dalej: uzk) [5] do zadań RCB należy koordynacja polityki informacyjnej w czasie kryzysu oraz zapewnienie obiegu informacji w krajowym i międzynarodowym systemie zarządzania kryzysowego, co uzasadnia powierzenie mu wskazanych zadań i zapewnia spójność mechanizmów reagowania kryzysowego.\n\nZmiana ustawy z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zarządzaniu kryzysowym służąca zapewnieniu stosowania rozporządzenia IMERA\nBiorąc pod uwagę przekrojowy charakter rozporządzenia IMERA, które może mieć zastosowanie potencjalnie do każdej sytuacji kryzysowej mającej wpływ funkcjonowanie rynku wewnętrznego wpływającej na łańcuchy dostaw na rynku wewnętrznym, oraz konieczność trwałe uwzględnienie ram IMERA w krajowej architekturze zarządzania kryzysowego na obecnym etapie nie wyklucza się potrzeby odpowiedniego dostosowania ustawy z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zarządzaniu kryzysowym.\n\nZapewnienia stosowania rozporządzenia (UE) 2024/2748 oraz wdrożenie dyrektywy (UE) 2024/2749 (Omnibusy)\nZmiany przewidziane przez Omnibusy odnoszą się do procedur odstępstw od ocen zgodności czy weryfikacji (procedury nadzwyczajne) w stosunku do niektórych towarów z obszaru zharmonizowanego oraz do wszystkich produktów z obszaru niezharmonizowanego, które mogą zostać uznane za towary istotne w kontekście kryzysu. Odstępstwa te obejmują: \n1) priorytetowe traktowanie przez jednostki notyfikowane wniosków o ocenę zgodności dotyczących towarów istotnych w kontekście kryzysu;\n2) możliwości wydawania przez właściwe organy krajowe zezwoleń na dopuszczenie towarów z odstępstwem od procedur oceny zgodności wymagających obowiązkowego udziału jednostki notyfikowanej;\n3) możliwości opierania się na odpowiednich normach krajowych i międzynarodowych w celu wykazania zgodności towaru;\n4) możliwości przyjmowania przez Komisję, za pomocą aktów wykonawczych, wspólnych specyfikacji dla towarów istotnych w kontekście kryzysu, wprowadzających domniemanie zgodności;\noraz\n5) priorytetowe nadzorowanie rynku towarów istotnych w kontekście kryzysu.\nProjekt przewiduje wprowadzenie procedur odstępstw, o których mowa w pkt 1-5 w następujących ustawach:\n1. w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności;\n2. w ustawie z dnia 13 kwietnia 2016 r. o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku;\n3. ustawie z dnia 19 sierpnia 2011 r. o przewozie towarów niebezpiecznych [6] \n4. ustawie z dnia 16 kwietnia 2004 r. o wyrobach budowlanych [7] \n5. ustawie z dnia 13 kwietnia 2007 r. o kompatybilności elektromagnetycznej [8].\nZmiany dyrektyw i rozporządzeń zawarte we wskazanych aktach Omnibus zostały w Polsce zaimplementowane w zróżnicowany sposób. Część z nich została wdrożona poprzez dwie wyżej wskazane ustawy o charakterze ogólnym (ustawy z pkt 1–2), wraz z wydanymi na ich podstawie aktami wykonawczymi, które łącznie konstruują krajowy system oceny zgodności. Jednocześnie część nowelizowanych dyrektyw została zaimplementowana w ustawach sektorowych, regulujących wymagania dotyczące poszczególnych grup wyrobów, co wymagało odpowiednich zmian tych aktów prawnych (ustawy z pkt 3–5). Poszczególne, wymienione w pkt 1 oraz pkt 3–5, odstępstwa zostały wdrożone w odpowiednich ustawach – zarówno o charakterze horyzontalnym (pkt 1–2), jak i sektorowym (pkt 3–5).\nW odniesieniu do odstępstwa o potencjalnie największym znaczeniu praktycznym (pkt 2) projekt przewiduje wprowadzenie rozwiązania dotychczas nieznanego w polskim porządku prawnym. Polega ono na możliwości wydania decyzji administracyjnej uprawniającej podmiot do wprowadzenia do obrotu lub oddania do użytku wyrobu bez przeprowadzenia procedur oceny zgodności wymagających obowiązkowego udziału jednostki notyfikowanej. Minister właściwy ze względu na przedmiot oceny zgodności może, na zasadzie odstępstwa i na podstawie uzasadnionego wniosku producenta, wydać przedmiotowe zezwolenie. Warunkiem jego udzielenia jest wykazanie zgodności wyrobu ze wszystkimi mającymi zastosowanie zasadniczymi wymaganiami w zakresie bezpieczeństwa określonymi w przepisach zharmonizowanych, zgodnie z procedurami wskazanymi w treści zezwolenia. Rozwiązanie to zostało przyjęte w ustawach o charakterze horyzontalnym (pkt 1–2). Takie ukształtowanie regulacji sprzyja sprawności procedury nadzwyczajnej, która – w zależności od charakteru i dynamiki bieżącego kryzysu – będzie wymagała szybkiego i skoordynowanego działania administracji publicznej, przy jednoczesnym zachowaniu odpowiedniego poziomu ochrony bezpieczeństwa.\n………….\n[2] Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady 2023/1781 z dnia 13 września 2023 r. w sprawie ustanowienia ram dotyczących środków na rzecz wzmocnienia europejskiego ekosystemu półprzewodników oraz zmiany rozporządzenia (UE) 2021/694 (akt w sprawie czipów).\n[3] Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady 2024/1252 z dnia 11 kwietnia 2024 r. w sprawie ustanowienia ram na potrzeby zapewnienia bezpiecznych i zrównoważonych dostaw surowców krytycznych oraz zmiany rozporządzeń (UE) nr 168/2013, (UE) 2018/858, (UE) 2018/1724 i (UE) 2019/1020.\n[4] Dz. U. z 2024 r. poz. 1598, 1907.\n[5] Dz. U. 2007 r. Nr 89 poz. 590 z póź. zm. Dz. U. z 2023 r. poz. 122, z 2024 r. poz. 834, 1222, 1473, 1572, 1907.\n[6] Dz. U. 2011 Nr 227 poz. 1367.\n[7] Dz. U. 2004 Nr 92 poz. 881.\n[8] Dz.U. 2007 nr 82 poz. 556.\n","registerId":20874195,"dictionaryValues":[],"nestedValues":[],"showInContent":true,"positionSelector":".article-area__article h2","insertMethod":"after"},{"header":"Oddziaływanie na życie społeczne nowych regulacji prawnych","value":"","registerId":20874195,"dictionaryValues":[],"nestedValues":[],"showInContent":false,"positionSelector":".article-area__article h2","insertMethod":"after"},{"header":"Spodziewane skutki i następstwa projektowanych regulacji prawnych","value":"","registerId":20874195,"dictionaryValues":[],"nestedValues":[],"showInContent":false,"positionSelector":".article-area__article h2","insertMethod":"after"},{"header":"Sposoby mierzenia efektów nowych regulacji prawnych","value":"","registerId":20874195,"dictionaryValues":[],"nestedValues":[],"showInContent":false,"positionSelector":".article-area__article h2","insertMethod":"after"},{"header":"Organ odpowiedzialny za opracowanie projektu","registerId":20874195,"dictionaryValues":[{"id":"MFiG","value":"MFiG"}],"nestedValues":[],"showInContent":true,"positionSelector":".article-area__article h2","insertMethod":"after"},{"header":"Organ współpracujący przy opracowaniu projektu","registerId":20874195,"dictionaryValues":[],"nestedValues":[],"showInContent":false,"positionSelector":".article-area__article h2","insertMethod":"after"},{"header":"Osoba odpowiedzialna za opracowanie projektu","value":"Michał Baranowski Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Rozwoju i Technologii","registerId":20874195,"dictionaryValues":[],"nestedValues":[],"showInContent":true,"positionSelector":".article-area__article h2","insertMethod":"after"},{"header":"Organ odpowiedzialny za przedłożenie projektu RM","registerId":20874195,"dictionaryValues":[{"id":"MFiG","value":"MFiG"}],"nestedValues":[],"showInContent":true,"positionSelector":".article-area__article h2","insertMethod":"after"},{"header":"Planowany termin przyjęcia projektu przez RM","value":"III kwartał 2026 r.","registerId":20874195,"dictionaryValues":[],"nestedValues":[],"showInContent":true,"positionSelector":".article-area__article h2","insertMethod":"after"},{"header":"Informacja o rezygnacji z prac nad projektem","value":"","registerId":20874195,"dictionaryValues":[],"nestedValues":[],"showInContent":true,"positionSelector":".article-area__article h2","insertMethod":"after"},{"header":"Status realizacji","registerId":20874195,"dictionaryValues":[],"nestedValues":[],"showInContent":true,"positionSelector":".article-area__article h2","insertMethod":"after"}]}}
Numer projektu:
UC157
Rodzaj dokumentu:
Projekty ustaw
Typ dokumentu:
C – projekty implementujące UE
Cele projektu oraz informacja o przyczynach i potrzebie rozwiązań planowanych w projekcie:
Celem projektu jest określenie właściwości organów administracji i podmiotów realizujących zadania publiczne oraz sposobu realizacji ram środków dotyczących wzmacniania odporności rynku wewnętrznego oraz reagowania na kryzysy go dotyczące ustanowionych rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/2747 z dnia 9 października 2024 r. w sprawie ustanowienia ram środków dotyczących sytuacji nadzwyczajnej na rynku wewnętrznym i odporności rynku wewnętrznego oraz w sprawie zmiany rozporządzenia Rady (WE) nr 2679/98 (akt o sytuacji nadzwyczajnej na rynku wewnętrznym i odporności rynku wewnętrznego), (dalej: „rozporządzenie IMERA”) oraz w stosowym zakresie dostosowanie istniejących ram prawnych w zakresie produktów do zmian wprowadzonych przy pomocy towarzyszących rozporządzeniu IMERA Omnibusów t.j.: - rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/2748 w sprawie zmiany rozporządzeń (UE) nr 305/2011, (UE) 2016/424, (UE) 2016/425, (UE) 2016/426, (UE) 2023/988 i (UE) 2023/1230 w odniesieniu do procedur nadzwyczajnych dotyczących oceny zgodności, domniemania zgodności, przyjmowania wspólnych specyfikacji i nadzoru rynku w związku z sytuacją nadzwyczajną na rynku wewnętrznym (dalej „rozporządzenie (UE) 2024/2748”) oraz - dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/2749 w sprawie zmiany dyrektyw 2000/14/WE, 2006/42/WE, 2010/35/UE, 2014/29/UE, 2014/30/UE, 2014/33/UE, 2014/34/UE, 2014/35/UE, 2014/53/UE i 2014/68/UE w odniesieniu do procedur nadzwyczajnych dotyczących oceny zgodności, domniemania zgodności, przyjmowania wspólnych specyfikacji i nadzoru rynku w związku z sytuacją nadzwyczajną na rynku wewnętrznym (dalej „dyrektywa (UE) 2024/2749”). Rozporządzenie IMERA ma służyć przewidywaniu skutków przyszłych kryzysów oraz przygotowywaniu się i reagowaniu na nie. Opiera się na wnioskach z ostatnich sytuacji nadzwyczajnych, takich jak Covid-19, rosyjska agresja na Ukrainę i kryzys energetyczny. Rozporządzenie przewiduje stałe monitorowanie możliwości wystąpienia przyszłych kryzysów oraz wprowadza system zarządzania umożliwiający państwom członkowskim skoordynowaną reakcję. Głównym celem instrumentu jest zapewnienie sprawnej i elastycznej odpowiedzi rynku wewnętrznego na sytuacje kryzysowe, a tym samym utrzymanie jego prawidłowego płynnego funkcjonowania. Stanowi to odpowiedź na wcześniejsze doświadczenia, gdy reakcje poszczególnych państw członkowskich na kryzysy były rozbieżne i niespójne (z elementami rywalizacji), co prowadziło do dodatkowego potęgowania zakłóceń w funkcjonowaniu rynku. Rozporządzenie IMERA obejmuje wszystkie towary i usługi z wyjątkiem tych, które są objęte dedykowanymi ramami sektorowymi, tj. produktów leczniczych, wyrobów medycznych, innych medycznych środków przeciwdziałania, półprzewodników, produktów energetycznych, usług finansowych czy produktów związanych z obronnością, które podlegają wyłączeniu z IMERA [1]. Instrument stosuje się również do przepływu osób, w tym pracowników. Tym samym rozporządzenie IMERA stanowi kluczowe narzędzie uzupełniające i koordynujące w ramach istniejącej unijnej architektury zarządzania kryzysowego. Rozporządzenie IMERA przewiduje środki aktywowane w zależności od sytuacji na rynku wewnętrznym. Niektóre przewidziane rozporządzeniem środki mają charakter stały i służą budowaniu odporności łańcuchów dostaw (szkolenia, testy warunków skrajnych), a także wczesnemu identyfikowaniu potencjalnych zakłóceń, które mogłyby przekształcić się w sytuację kryzysową. W momencie wystąpienia kryzysu możliwe jest natomiast uruchomienie dodatkowych „szczególnych” środków przewidzianych w ramach dwóch trybów. Tryby te to odpowiednio: tryb podwyższonej czujności dotyczącej rynku wewnętrznego oraz tryb sytuacji nadzwyczajnej na rynku wewnętrznym. Rozporządzenie IMERA przewiduje środki, takie jak: 1. środki o charakterze stałym w tym środki planowania awaryjnego i przygotowawcze takie jak szkolenia i testy, a także prewencyjne, obejmujące współpracę na poziomie unijnym oraz między państwami członkowskimi, którą na poziomie krajowym koordynuje Centralne Biuro Łącznikowe (dalej także „CBŁ”); 2. środki podwyższonej czujności, obejmujące monitorowanie – po ogłoszeniu trybu podwyższonej czujności dotyczącej rynku wewnętrznego – przez organy państw członkowskich łańcuchów dostaw towarów i usług o krytycznym znaczeniu oraz swobodnego przepływu osób, w tym pracowników, zaangażowanych w produkcję i dostawy tych towarów i usług (art. 16); 3. środki na rzecz ułatwienia swobodnego przepływu (art. 20-22); 4. środki reagowania w sytuacji nadzwyczajnej na rynku wewnętrznym podejmowane przez Komisję Europejską; 5. inne środki służące zapewnieniu dostępności towarów i usług istotnych w kontekście kryzysu (art. 34-35), m.in. skoordynowana dystrybucja towarów i usług istotnych w kontekście kryzysu; 6. zamówienia publiczne, w tym wspólne zamówienia na zakup towarów i usług o krytycznym znaczeniu lub towarów i usług istotnych w kontekście kryzysu (Tytuł V). Rozporządzenie IMERA jest stosowane bezpośrednio, jednakże prawodawca unijny pozostawił państwom członkowskim do uregulowania niektóre z kwestii związanych z jego stosowaniem, m.in. wyznaczenie właściwych organów i jednostek, które na poziomie krajowym będą realizować oraz koordynować odpowiednie przewidziane w rozporządzeniu działania, a także będą odpowiedzialne za kontakt z Komisją Europejską oraz innymi państwami członkowskimi. W związku z ww. zakresem przedmiotowym (m.in. wyznaczenie odpowiednich jednostek i struktur do realizacji celów rozporządzenia oraz przyznanie kompetencji organom), nie jest możliwe zastosowanie rozwiązań pozalegislacyjnych, zaś jedynym skutecznym narzędziem interwencji jest przyjęcie aktu prawnego rangi ustawowej. ……….. [1] W stosunku do produktów leczniczych, wyrobów medycznych oraz innych medycznych środków przeciwdziałania stosuje się jednak reguły swobody przepływu określone w IMERA.
Istota rozwiązań planowanych w projekcie, w tym proponowane środki realizacji:
Rozwiązania w zakresie zapewnienia stosowania Rozporządzenia IMERA Projekt przewiduje następujące rozwiązania: 1. wskazanie ministra właściwego ds. gospodarki jako organ, który: - prowadzi Centralne Biuro Łącznikowe, o którym mowa w art. 8 ust. 1 rozporządzenia IMERA oraz Pojedynczy Punkt Kontaktowy (dalej także „PPK”), o którym mowa w art. 24 ust. 1 rozporządzenia IMERA; - prowadzi, w zakresie w jakim nie jest to uregulowane odrębnymi ramami sektorowymi, we współpracy z właściwymi ministrami kierującymi działami administracji rządowej oraz innymi właściwymi organami administracji publicznej oraz podmiotami realizującymi zadania publiczne, działania monitorujące, o których mowa w art. 16 ust.1 rozporządzenia IMERA, w tym tworzy, aktualizuje i prowadzi listę odpowiednich podmiotów gospodarczych prowadzących działalność w łańcuchach dostaw towarów i usług o krytycznym znaczeniu, o której mowa w art. 16 ust. 3 rozporządzenia 2024/2747 oraz realizuje procedurę składania wniosków o udzielenie informacji przez najbardziej odpowiednie podmioty działające w łańcuchach dostaw towarów i usług o krytycznym znaczeniu, o której mowa w art. 16 ust. 4 rozporządzenia IMERA, uwzględniając zasady, o których mowa w art. 16 ust. 5 tego rozporządzenia; - prowadzi, we współpracy z właściwymi ministrami kierującymi działami administracji rządowej oraz innymi właściwymi organami administracji publicznej oraz podmiotami realizującymi zadania publiczne, konsultacje z przedstawicielami podmiotów gospodarczych oraz z partnerami społecznymi, o których mowa w art. 9 ust. 3 lit. b i c rozporządzenia IMERA; - tworzy, utrzymuje i regularnie aktualizuje narzędzia i infrastrukturę informatyczną, o których mowa w art. 44 ust 1. rozporządzenia IMERA. 2. poza zadaniami wynikającymi bezpośrednio z rozporządzenia IMERA przewiduje się rolę koordynacyjną CBŁ w zakresie niektórych procesów i zadań wynikających z rozporządzenia IMERA, a realizowanych przez inne właściwe organy i podmioty realizujące zadania publiczne. Rola ta obejmuje koordynację: - procesu wdrażania przez właściwe organy administracji i podmioty realizujące zadania publiczne środków służących zapewnieniu dostępności i dostaw towarów istotnych w kontekście kryzysu lub usług istotnych w kontekście kryzysu, o których mowa w art. 35 rozporządzenia 2024/2747; - procesu przekazywania Komisji Europejskiej informacji do celów sprawozdawczych, o których mowa w art. 46 ust. 5 rozporządzenia 2024/2747; - współpracy na poziomie technicznym, o której mowa w art. 9 ust. 3 lit. d rozporządzenia IMERA; - procesu ustanawiania jednolitych formularzy cyfrowych do celów deklaracji, rejestracji lub zezwoleń, o których mowa w art. 9 ust. 5 rozporządzenia IMERA. 3. zapewnienie uprawnień dla CBŁ w zakresie dostępu do danych zgromadzonych w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, oraz rejestrze REGON z uwzględnieniem danych nieudostępnianych publicznie na podstawie przepisów regulujących prowadzenie tych rejestrów, w zakresie niezbędnym do realizacji zadań ustawowych CBŁ; 4. zobowiązanie organów administracji publicznej oraz podmiotów realizujących zadania publiczne do współpracy z CBŁ oraz z PPK w zakresie niezbędnym do realizowania zadań przez te jednostki; 5. wymienienie szczególnych obszarów współpracy Rządowego Centrum Bezpieczeństwa z CBŁ oraz z PPK. Obszary te obejmują wymianę informacji istotnych w kontekście kryzysu, uruchomienia trybu podwyższonej czujności dotyczącej rynku wewnętrznego lub trybu sytuacji nadzwyczajnej na rynku wewnętrznym, a także komunikację dotyczącą ryzyka, w tym w kontekście kryzysu, uruchomienia trybu podwyższonej czujności dotyczącej rynku wewnętrznego lub trybu sytuacji nadzwyczajnej na rynku wewnętrznym; 6. powierzenie Rządowej Agencji Rezerw Strategicznych realizację zadań w zakresie zamówień publicznych, o których mowa w art. 36-41 rozporządzenia IMERA, a także koordynację realizowanego przez właściwe organy administracji i podmioty realizujące zadania publiczne procesu ukierunkowanej dystrybucji towarów lub usług istotnych w kontekście kryzysu, jak i gromadzenie informacji z zakresu zamówień publicznych na towary i usługi o krytycznym znaczeniu oraz towary i usługi istotne w kontekście kryzysu; 7. wskazanie ministrów kierujących działami administracji rządowej w zakresie swojej właściwości do przydzielania, w ramach prac nad dokumentami planistycznymi z zakresu zarządzania kryzysowego, o których mowa w ustawie z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zarządzaniu kryzysowym, podległym sobie organom, podmiotom i instytucjom właściwych ról i obowiązków w trakcie obowiązywania trybu podwyższonej czujności dotyczącej rynku wewnętrznego oraz trybu sytuacji nadzwyczajnej na rynku wewnętrznym.
Minister właściwy ds. gospodarki jako organ prowadzący CBŁ oraz PPK Projekt przewiduje, że minister właściwy do spraw gospodarki będzie pełnił funkcję koordynacyjną w zakresie obsługi rozporządzenia IMERA, prowadząc Centralne Biuro Łącznikowe oraz Pojedynczy Punkt Kontaktowy, a także gromadząc informacje od innych organów administracji publicznej oraz podmiotów realizujących zadania publiczne. Zgodnie z art. 8 rozporządzenia IMERA CBŁ zapewnia koordynację i wymianę informacji pomiędzy Komisją Europejską, innymi państwami członkowskimi oraz właściwymi organami krajowymi, w szczególności w kontekście sytuacji kryzysowych wpływających na funkcjonowanie łańcuchów dostaw. Zadania CBŁ mają charakter stały, natomiast kompetencje Pojedynczego Punktu Kontaktowego uruchamiają się wraz z wprowadzeniem trybu sytuacji nadzwyczajnej na rynku wewnętrznym. W tym okresie PPK pełni funkcję punktu kontaktowego dla obywateli, konsumentów, podmiotów gospodarczych oraz pracowników, zapewniając im informacje dotyczące krajowych ograniczeń swobodnego przepływu towarów, usług i osób, a także wsparcie w realizacji procedur i formalności krajowych wprowadzonych w związku z tym trybem. Ulokowanie CBŁ oraz PPK w jednej instytucji podyktowane jest względami efektywności oraz koniecznością ścisłej współpracy i sprawnego przekazywania informacji. Z uwagi na koordynacyjny charakter CBŁ zasadne było powierzenie mu koordynacji pozostałych zadań wynikających z rozporządzenia IMERA. Jednocześnie, mając na uwadze zewnętrzną funkcję PPK, przypisano mu obowiązki związane z informowaniem zainteresowanych stron o środkach ograniczających swobodny przepływ towarów, usług i osób oraz z bieżącą aktualizacją cyfrowego portalu informacyjnego dla obywateli i przedsiębiorców.
Minister właściwy ds. gospodarki jako organ właściwy w zakresie monitorowania łańcuchów dostaw i swobody przepływu Rozporządzenie IMERA wymaga, aby po ogłoszeniu trybu podwyższonej czujności dotyczącej rynku wewnętrznego właściwe organy krajowe monitorowały łańcuchy dostaw towarów i usług o krytycznym znaczeniu oraz swobodny przepływ osób, w tym pracowników, zaangażowanych w ich produkcję i dostawy. Monitoring ten prowadzony jest w oparciu o wykaz podmiotów gospodarczych mających siedzibę na terytorium danego państwa członkowskiego i działających w ramach takich łańcuchów dostaw. Zakres monitorowania wyznacza akt wykonawczy Rady uruchamiający tryb podwyższonej czujności. Podobnie zakres konsultacji i współpracy z podmiotami gospodarczymi oraz partnerami społecznymi zależeć będzie od charakteru kryzysu oraz obszaru gospodarki nim dotkniętego, a w przypadku działań przygotowawczych – od obszarów objętych działaniami na rzecz wzmacniania odporności. IMERA nie jest jedynym unijnym instrumentem przewidującym mechanizmy monitorowania łańcuchów dostaw. Podobne rozwiązania wprowadzono m.in. m.in. w Akcie w sprawie czipów [2], a także w rozporządzeniu dot. surowców krytycznych (CRMA) [3], przy czym mechanizmy te wzajemnie się uzupełniają. Na poziomie krajowym kluczowe jest zatem zapewnienie synergii pomiędzy poszczególnymi systemami monitorowania. Projekt ustawy tworzy podstawy do takiej koordynacji, przewidując, że zasadniczo obowiązki wynikające z IMERA będą realizowane przez ministra właściwego do spraw gospodarki. Jednocześnie monitoring nie będzie obejmował obszarów objętych odrębnymi ramami sektorowymi. Z uwagi na przekrojowy charakter IMERA monitoring będzie prowadzony we współpracy z właściwymi ministrami oraz innymi organami administracji publicznej i podmiotami realizującymi zadania publiczne, co zapewnia elastyczność w doborze podmiotów najbardziej kompetentnych w zależności od rodzaju monitorowanych towarów i usług.
Rola Rządowej Agencji Rezerw Strategicznych w zakresie realizacji zadań związanych z zamówieniami publicznymi oraz dystrybucją towarów i usług w sytuacjach kryzysowych Projekt przewiduje powierzenie Rządowej Agencji Rezerw Strategicznych realizacji zadań w zakresie zamówień publicznych, o których mowa w art. 36-41 rozporządzenia IMERA, koordynację realizowanego przez właściwe podmioty procesu ukierunkowanej dystrybucji towarów lub usług istotnych w kontekście kryzysu, a także gromadzenie informacji z zakresu zamówień publicznych na towary i usługi o krytycznym znaczeniu oraz towary i usługi istotne w kontekście kryzysu. Powierzenie tych funkcji RARS znajduje uzasadnienie w zakresie kompetencji tej agencji określonym w art. 31 ustawy z dnia 17 grudnia 2020 r. o rezerwach strategicznych [4] (dalej „urs”). Przepis ten przewiduje m.in. utrzymywanie i udostępnianie rezerw strategicznych, wykonywanie decyzji organów administracji publicznej w zakresie obrotu określonymi towarami oraz sporządzanie planów, informacji i sprawozdań dotyczących rezerw. Jednocześnie art. 31 ust. 1 pkt 13 urs dopuszcza powierzenie Agencji nowych zadań w drodze odrębnej ustawy.
Współpraca CBŁ oraz PPK z Rządowym Centrum Bezpieczeństwa Projekt określa obszary współpracy Rządowego Centrum Bezpieczeństwa z CBŁ oraz PPK, obejmujące wymianę informacji istotnych w sytuacjach kryzysowych oraz komunikację dotyczącą ryzyka, o której mowa w rozporządzeniu IMERA. Zgodnie z ustawą z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zarządzaniu kryzysowym (dalej: uzk) [5] do zadań RCB należy koordynacja polityki informacyjnej w czasie kryzysu oraz zapewnienie obiegu informacji w krajowym i międzynarodowym systemie zarządzania kryzysowego, co uzasadnia powierzenie mu wskazanych zadań i zapewnia spójność mechanizmów reagowania kryzysowego.
Zmiana ustawy z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zarządzaniu kryzysowym służąca zapewnieniu stosowania rozporządzenia IMERA Biorąc pod uwagę przekrojowy charakter rozporządzenia IMERA, które może mieć zastosowanie potencjalnie do każdej sytuacji kryzysowej mającej wpływ funkcjonowanie rynku wewnętrznego wpływającej na łańcuchy dostaw na rynku wewnętrznym, oraz konieczność trwałe uwzględnienie ram IMERA w krajowej architekturze zarządzania kryzysowego na obecnym etapie nie wyklucza się potrzeby odpowiedniego dostosowania ustawy z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zarządzaniu kryzysowym.
Zapewnienia stosowania rozporządzenia (UE) 2024/2748 oraz wdrożenie dyrektywy (UE) 2024/2749 (Omnibusy) Zmiany przewidziane przez Omnibusy odnoszą się do procedur odstępstw od ocen zgodności czy weryfikacji (procedury nadzwyczajne) w stosunku do niektórych towarów z obszaru zharmonizowanego oraz do wszystkich produktów z obszaru niezharmonizowanego, które mogą zostać uznane za towary istotne w kontekście kryzysu. Odstępstwa te obejmują: 1) priorytetowe traktowanie przez jednostki notyfikowane wniosków o ocenę zgodności dotyczących towarów istotnych w kontekście kryzysu; 2) możliwości wydawania przez właściwe organy krajowe zezwoleń na dopuszczenie towarów z odstępstwem od procedur oceny zgodności wymagających obowiązkowego udziału jednostki notyfikowanej; 3) możliwości opierania się na odpowiednich normach krajowych i międzynarodowych w celu wykazania zgodności towaru; 4) możliwości przyjmowania przez Komisję, za pomocą aktów wykonawczych, wspólnych specyfikacji dla towarów istotnych w kontekście kryzysu, wprowadzających domniemanie zgodności; oraz 5) priorytetowe nadzorowanie rynku towarów istotnych w kontekście kryzysu. Projekt przewiduje wprowadzenie procedur odstępstw, o których mowa w pkt 1-5 w następujących ustawach: 1. w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności; 2. w ustawie z dnia 13 kwietnia 2016 r. o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku; 3. ustawie z dnia 19 sierpnia 2011 r. o przewozie towarów niebezpiecznych [6] 4. ustawie z dnia 16 kwietnia 2004 r. o wyrobach budowlanych [7] 5. ustawie z dnia 13 kwietnia 2007 r. o kompatybilności elektromagnetycznej [8]. Zmiany dyrektyw i rozporządzeń zawarte we wskazanych aktach Omnibus zostały w Polsce zaimplementowane w zróżnicowany sposób. Część z nich została wdrożona poprzez dwie wyżej wskazane ustawy o charakterze ogólnym (ustawy z pkt 1–2), wraz z wydanymi na ich podstawie aktami wykonawczymi, które łącznie konstruują krajowy system oceny zgodności. Jednocześnie część nowelizowanych dyrektyw została zaimplementowana w ustawach sektorowych, regulujących wymagania dotyczące poszczególnych grup wyrobów, co wymagało odpowiednich zmian tych aktów prawnych (ustawy z pkt 3–5). Poszczególne, wymienione w pkt 1 oraz pkt 3–5, odstępstwa zostały wdrożone w odpowiednich ustawach – zarówno o charakterze horyzontalnym (pkt 1–2), jak i sektorowym (pkt 3–5). W odniesieniu do odstępstwa o potencjalnie największym znaczeniu praktycznym (pkt 2) projekt przewiduje wprowadzenie rozwiązania dotychczas nieznanego w polskim porządku prawnym. Polega ono na możliwości wydania decyzji administracyjnej uprawniającej podmiot do wprowadzenia do obrotu lub oddania do użytku wyrobu bez przeprowadzenia procedur oceny zgodności wymagających obowiązkowego udziału jednostki notyfikowanej. Minister właściwy ze względu na przedmiot oceny zgodności może, na zasadzie odstępstwa i na podstawie uzasadnionego wniosku producenta, wydać przedmiotowe zezwolenie. Warunkiem jego udzielenia jest wykazanie zgodności wyrobu ze wszystkimi mającymi zastosowanie zasadniczymi wymaganiami w zakresie bezpieczeństwa określonymi w przepisach zharmonizowanych, zgodnie z procedurami wskazanymi w treści zezwolenia. Rozwiązanie to zostało przyjęte w ustawach o charakterze horyzontalnym (pkt 1–2). Takie ukształtowanie regulacji sprzyja sprawności procedury nadzwyczajnej, która – w zależności od charakteru i dynamiki bieżącego kryzysu – będzie wymagała szybkiego i skoordynowanego działania administracji publicznej, przy jednoczesnym zachowaniu odpowiedniego poziomu ochrony bezpieczeństwa. …………. [2] Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady 2023/1781 z dnia 13 września 2023 r. w sprawie ustanowienia ram dotyczących środków na rzecz wzmocnienia europejskiego ekosystemu półprzewodników oraz zmiany rozporządzenia (UE) 2021/694 (akt w sprawie czipów). [3] Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady 2024/1252 z dnia 11 kwietnia 2024 r. w sprawie ustanowienia ram na potrzeby zapewnienia bezpiecznych i zrównoważonych dostaw surowców krytycznych oraz zmiany rozporządzeń (UE) nr 168/2013, (UE) 2018/858, (UE) 2018/1724 i (UE) 2019/1020. [4] Dz. U. z 2024 r. poz. 1598, 1907. [5] Dz. U. 2007 r. Nr 89 poz. 590 z póź. zm. Dz. U. z 2023 r. poz. 122, z 2024 r. poz. 834, 1222, 1473, 1572, 1907. [6] Dz. U. 2011 Nr 227 poz. 1367. [7] Dz. U. 2004 Nr 92 poz. 881. [8] Dz.U. 2007 nr 82 poz. 556.
Organ odpowiedzialny za opracowanie projektu:
MFiG
Osoba odpowiedzialna za opracowanie projektu:
Michał Baranowski Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Rozwoju i Technologii