{"register":{"columns":[{"header":"Numer projektu","value":"UC58","registerId":20874195,"dictionaryValues":[],"nestedValues":[],"sequence":{"regex":"UC{#UC_1}"},"showInContent":true,"positionSelector":".article-area__article h2","insertMethod":"after"},{"header":"Rodzaj dokumentu","registerId":20874195,"dictionaryValues":[{"id":"Projekty ustaw","value":"Projekty ustaw"}],"nestedValues":[],"showInContent":true,"positionSelector":".article-area__article h2","insertMethod":"after"},{"header":"Typ dokumentu","registerId":20874195,"dictionaryValues":[{"id":"C – projekty implementujące UE","value":"C – projekty implementujące UE"}],"nestedValues":[],"showInContent":true,"positionSelector":".article-area__article h2","insertMethod":"after"},{"header":"Informacja dodatkowa","value":"","registerId":20874195,"dictionaryValues":[],"nestedValues":[],"showInContent":false,"positionSelector":".article-area__article h2","insertMethod":"after"},{"header":"Cele projektu oraz informacja o przyczynach i potrzebie rozwiązań planowanych w projekcie","value":"1. Cel projektu\nCelem przedłożenia projektu jest wdrożenie dyrektywy Rady (UE) 2019/997 z dnia 18 czerwca 2019 r. ustanawiającej unijny tymczasowy dokument podróży oraz uchylającej decyzję 96/409/WPZiB (Dz.Urz.UE L 163/1 z 20.6.2019 r.), zwanej dalej „dyrektywą 2019/997”. Zgodnie z art. 19 pkt 1 dyrektywy 2019/997 Rzeczpospolita Polska jest zobowiązana przyjąć i opublikować przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do jej wykonania w terminie 24 miesięcy od przyjęcia dodatkowych specyfikacji technicznych, o których mowa w art. 9 dyrektywy 2019/997, tj. do dnia 9 grudnia 2024 r. Rozpoczęcie stosowania przyjętych przepisów krajowych powinno nastąpić po upływie dalszych 12 miesięcy, tj. od dnia 9 grudnia 2025 r. \n2. Przyczyny i potrzeba przedłożenia \nDyrektywa 2019/997 ustanawia unijny tymczasowy dokument podróży, zwany dalej „unijnym TDP”, wydawany niereprezentowanemu obywatelowi innego państwa członkowskiego UE w państwie trzecim (tj. obywatelowi państwa członkowskiego Unii Europejskiej, które na terytorium państwa przyjmującego niebędącego państwem członkowskim Unii Europejskiej nie ma swojego przedstawicielstwa dyplomatycznego lub urzędu konsularnego, albo nie może w danym przypadku udzielić pomocy konsularnej temu obywatelowi), którego paszport lub dokument podróży został zgubiony, skradziony lub zniszczony lub nie można go uzyskać w rozsądnym terminie z innych względów. Zgodnie z dyrektywą 2019/997 unijny TDP wydaje się na wniosek strony, w warunkach braku sprzeciwu państwa obywatelstwa, jeżeli państwo udzielające pomocy niereprezentowanemu obywatelowi UE otrzyma potwierdzenie obywatelstwa i tożsamości wnioskodawcy od państwa członkowskiego jego obywatelstwa. \nDyrektywa 2019/997 uchyla decyzję przedstawicieli rządów państw członkowskich zebranych w ramach Rady z dnia 25 czerwca 1996 r. w sprawie ustanowienia tymczasowego dokumentu podróży (Dz.Urz.UE L 186 z 6.7.1996 r., str. 1), na podstawie której ustanowiono wspólny tymczasowy dokument podróży (tzw. ETD) wydawany przez państwa członkowskie obywatelom Unii na terytorium państw, w których państwo członkowskie obywatelstwa nie ma stałego przedstawicielstwa dyplomatycznego ani urzędu konsularnego. Rzeczona decyzja stanowi w obecnym stanie prawa podstawę do wydawania przez konsulów RP obywatelom innych państw członkowskich UE tymczasowych dokumentów podróży (ETD). Uprawnienie do wydawania ETD ostatecznie wygaśnie w dniu 9 grudnia 2025 r., tj. w dniu, w którym zgodnie z postanowieniem dyrektywy (art. 19 ust. 1) należy rozpocząć jej stosowanie oraz wydawanie nowego unijnego TDP. \nDyrektywa 2019/997, a za nią projektowane przepisy, realizuje cel aktualizacji dotychczasowych regulacji zawartych w ww. decyzji oraz ustanawia unowocześniony – bezpieczniejszy w stosunku do dotychczasowego ETD – format unijnego TDP. Wdrażana regulacja zapewnia zachowanie spójności pomiędzy szczegółowymi warunkami i procedurą wydawania unijnych TDP oraz zasadami ogólnymi unijnej ochrony konsularnej określonymi w dyrektywie Rady (UE) 2015/637 z dnia 20 kwietnia 2015 r. w sprawie środków koordynacji i współpracy mających ułatwić ochronę konsularną niereprezentowanych obywateli Unii w państwach trzecich oraz uchylającej decyzję 95/553/WE (Dz.Urz.UE L 106 z 24.4.2015 r., str. 1), która została implementowana do polskiego porządku prawnego w 2015 r. wraz z przyjęciem ustawy z dnia 25 czerwca 2015 r. – Prawo konsularne (Dz. U. z 2023 r. poz. 1329), zwanej dalej „ustawą Prawo konsularne”. \nW obecnym stanie prawnym ustawa Prawo konsularne jest jedynym aktem prawnym rangi ustawowej, który ustanawia właściwość w zakresie wydawania (i odmowy wydania) obywatelom innych państw członkowskich Unii Europejskiej tymczasowych dokumentów podróży (vide art. 34 pkt 6), powierzając jej wykonywanie konsulowi. Wydane na jej podstawie rozporządzenie Ministra Spraw Zagranicznych z dnia 18 grudnia 2015 r. w sprawie opłat konsularnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 2237, z późn. zm.) ustanawia stawkę opłaty za czynność wydania Tymczasowego Dokumentu Podróży określonego w ww. decyzji Rady 96/409/WPZiB. Zakres powyższych regulacji w aktualnym stanie prawnym nie obejmuje wytycznych odnoszących się do zasad i trybu wydawania rzeczonego tymczasowego dokumentu podróży dla niereprezentowanego obywatela Unii Europejskiej, sposobów jego zabezpieczenia, ważności, wymogów wniosku, zasad i terminu przetwarzania danych zgromadzonych w zw. z przyjęciem do rozpatrzenia wniosku o ten dokument. Celem przyświecającym przyjęciu dyrektywy 2019/997 oraz przedkładanego projektu ustawy zmieniającej ustawę Prawo konsularne jest zatem zapewnienie odpowiednio doprecyzowanej regulacji oferującej możliwość korzystania przez niereprezentowanych obywateli państw członkowskich UE z uprawnienia do skorzystania ze środka ochrony konsularnej w postaci unowocześnionego co do formy, zabezpieczonego i wydawanego na podstawie przejrzystych zasad unijnego TDP.\n\n\n","registerId":20874195,"dictionaryValues":[],"nestedValues":[],"showInContent":true,"positionSelector":".article-area__article h2","insertMethod":"after"},{"header":"Istota rozwiązań planowanych w projekcie, w tym proponowane środki realizacji","value":"Istota planowanych środków w celu wdrożenia dyrektywy 2019/997 polega na zmianie ustawy Prawo konsularne. Zakłada się dodanie do ustawy Prawo konsularne, w dziale II rozdział 3, nowych regulacji dot. unijnego TDP zawierających przepisy implementujące postanowienia dyrektywy. \nPrzewiduje się, że unijny tymczasowy dokument podróży wydawać będzie konsul na wniosek obywatela państwa członkowskiego Unii Europejskiej, o którym mowa w art. 21 ust. 1 ustawy Prawo konsularne. Unijny TDP wydaje się niereprezentowanemu obywatelowi, przebywającemu w okręgu konsularnym na terytorium państwa trzeciego, jeżeli obywatel ten utracił paszport lub inny dokument podróży albo którego paszport lub inny dokument podróży uległ zniszczeniu, a także jeżeli państwo członkowskie obywatelstwa nie może w rozsądnym terminie wydać swojemu obywatelowi paszportu lub innego dokumentu podróży. Konsul RP wydaje unijny TDP, jeżeli państwo obywatelstwa wnioskodawcy się temu nie sprzeciwi oraz potwierdzi tożsamość i dane osobowe wnioskującego. Unijny TDP wydaje się na okres nie dłuższy niż 15 dni od daty jego wydania, na powrót do państwa obywatelstwa albo innego państwa zamieszkania, a w szczególnych okolicznościach także do innego miejsca docelowego. Projektowane przepisy ustawy o zmianie ustawy Prawo konsularne uregulują zakres danych zamieszczanych w unijnym TDP, tryb wnioskowania (pisemny na formularzu, wymóg osobistego stawiennictwa) oraz termin rozpatrzenia sprawy (konsul nie później niż w terminie dwóch dni roboczych od dnia wszczęcia postępowania informuje o przyjęciu wniosku o wydanie unijnego TDP państwo obywatelstwa oraz zwraca się o potwierdzenie danych wnioskodawcy; konsul wydaje unijny TDP bezzwłocznie, nie później niż w terminie dwóch dni roboczych od dnia otrzymania potwierdzenia danych). Projektowana regulacja przewiduje, że w razie sprzeciwu państwa obywatelstwa niereprezentowanego obywatela UE na wydanie unijnego TDP lub braku potwierdzenia danych w terminie trzech dni roboczych od dnia wystąpienia, konsul informuje stronę na piśmie utrwalonym w postaci papierowej o odmowie wydania unijnego TDP.\nZakłada się, że do postepowania ws. wydania unijnego TDP nie będą miały co do zasady zastosowania przepisy rozdziału 2, 3, 7, 8 i 9 działu III ustawy Prawo konsularne. Projektowana ustawa o zmianie ustawy Prawo konsularne zakłada upoważnienie ministra właściwego do spraw zagranicznych do wydania rozporządzenia określającego:\n1) wzór wniosku o wydanie unijnego TDP; \n2) sposób występowania o potwierdzenie danych dotyczących obywatelstwa i tożsamości osoby występującej o wydanie unijnego TDP; \n3) sposób wypełnienia przez konsula jednolitego formularza unijnego TDP, umieszczenia jednolitej naklejki unijnego TDP oraz unieważnienia błędnie spersonalizowanego jednolitego formularza unijnego TDP i błędnie spersonalizowanej naklejki unijnego TDP;\n4) sposób przekazywania Komisji Europejskiej informacji o unijnych TDP;\n5) sposób udzielania odpowiedzi na wystąpienia organów państw członkowskich Unii Europejskiej, do których złożono wniosek o wydanie unijnego TDP. \nW celu kompletnego wdrożenia dyrektywy 2019/997 uzasadnione jest uregulowanie na poziomie ustawy właściwości w zakresie potwierdzenia danych – tj. obywatelstwa i tożsamości – w związku z wystąpieniami organów państw członkowskich Unii Europejskiej, do których niereprezentowany polski obywatel złoży wniosek o wydanie unijnego TDP. W świetle postanowień dyrektywy 2019/997 wdrożenia do prawa krajowego wymaga także zawarte w niej zobowiązanie obywatela, który na podstawie unijnego TDP przybył do państwa obywatelstwa, innego państwa zamieszkania albo innego miejsca docelowego do bezzwłocznego odesłania tego dokumentu do wystawcy albo do innego wskazanego organu. \nDodatkowo zmiany będzie wymagać również ww. rozporządzenie Ministra Spraw Zagranicznych z dnia 18 grudnia 2015 r. w sprawie opłat konsularnych poprzez zmianę poz. 3.06 w Taryfie Opłat Konsularnych, stanowiącej załącznik do tegoż rozporządzenia, w zw. z koniecznością aktualizacji wysokości opłaty za wydanie unijnego TDP. W aktualnym stanie prawnym opłata ta wynosi 30 EUR i dotyczy czynności opisanej jako „Wydanie Tymczasowego Dokumentu Podróży określonego w decyzji Rady 96/409/WPZiB z dnia 25 czerwca 1996 r. w sprawie ustanowienia tymczasowego dokumentu podróży (Dz.Urz. UE L 168 z 06.07.1996, str. 4)”. Projektowana jest zmiana nazwy czynności oraz dostosowanie stawki opłaty do 40 EUR, w celu realizacji art. 5 ust. 1 dyrektywy 2019/997 stanowiącego, że państwo członkowskie udzielające pomocy pobiera od wnioskodawcy takie opłaty, jakie pobiera od własnych obywateli za wydanie krajowych dokumentów tymczasowych. \nUstawa o zmianie ustawy Prawo konsularne wejdzie w życie z dniem 9 grudnia 2025 r., tj. w dacie, w której obowiązek stosowania przepisów dyrektywy 2019/997 obejmie wszystkie państwa członkowskie UE.\n\n","registerId":20874195,"dictionaryValues":[],"nestedValues":[],"showInContent":true,"positionSelector":".article-area__article h2","insertMethod":"after"},{"header":"Oddziaływanie na życie społeczne nowych regulacji prawnych","value":"","registerId":20874195,"dictionaryValues":[],"nestedValues":[],"showInContent":false,"positionSelector":".article-area__article h2","insertMethod":"after"},{"header":"Spodziewane skutki i następstwa projektowanych regulacji prawnych","value":"","registerId":20874195,"dictionaryValues":[],"nestedValues":[],"showInContent":false,"positionSelector":".article-area__article h2","insertMethod":"after"},{"header":"Sposoby mierzenia efektów nowych regulacji prawnych","value":"","registerId":20874195,"dictionaryValues":[],"nestedValues":[],"showInContent":false,"positionSelector":".article-area__article h2","insertMethod":"after"},{"header":"Organ odpowiedzialny za opracowanie projektu","registerId":20874195,"dictionaryValues":[{"id":"MSZ","value":"MSZ"}],"nestedValues":[],"showInContent":true,"positionSelector":".article-area__article h2","insertMethod":"after"},{"header":"Organ współpracujący przy opracowaniu projektu","registerId":20874195,"dictionaryValues":[],"nestedValues":[],"showInContent":false,"positionSelector":".article-area__article h2","insertMethod":"after"},{"header":"Osoba odpowiedzialna za opracowanie projektu","value":"Henryka Mościcka-Dendys Podsekretarz Stanu","registerId":20874195,"dictionaryValues":[],"nestedValues":[],"showInContent":true,"positionSelector":".article-area__article h2","insertMethod":"after"},{"header":"Organ odpowiedzialny za przedłożenie projektu RM","registerId":20874195,"dictionaryValues":[{"id":"MSZ","value":"MSZ"}],"nestedValues":[],"showInContent":true,"positionSelector":".article-area__article h2","insertMethod":"after"},{"header":"Planowany termin przyjęcia projektu przez RM","value":"II kwartał 2025 r. - ZREALIZOWANY Rada Ministrów przyjęła 3 czerwca 2025 r. ","registerId":20874195,"dictionaryValues":[],"nestedValues":[],"showInContent":true,"positionSelector":".article-area__article h2","insertMethod":"after"},{"header":"Informacja o rezygnacji z prac nad projektem","value":"","registerId":20874195,"dictionaryValues":[],"nestedValues":[],"showInContent":true,"positionSelector":".article-area__article h2","insertMethod":"after"},{"header":"Status realizacji","registerId":20874195,"dictionaryValues":[{"id":"Zrealizowany","value":"Zrealizowany"}],"nestedValues":[],"showInContent":true,"positionSelector":".article-area__article h2","insertMethod":"after"}]}}