{"register":{"columns":[{"header":"Numer projektu","value":"UC53","registerId":20476989,"dictionaryValues":[],"nestedValues":[],"sequence":{},"showInContent":true,"positionSelector":".article-area__article h2","insertMethod":"after"},{"header":"Rodzaj dokumentu","registerId":20476989,"dictionaryValues":[{"id":"Projekty ustaw","value":"Projekty ustaw"}],"nestedValues":[],"showInContent":true,"positionSelector":".article-area__article h2","insertMethod":"after"},{"header":"Typ dokumentu","registerId":20476989,"dictionaryValues":[{"id":"C – projekty implementujące UE","value":"C – projekty implementujące UE"}],"nestedValues":[],"showInContent":true,"positionSelector":".article-area__article h2","insertMethod":"after"},{"header":"Informacje o przyczynach i potrzebie wprowadzenia rozwiązań planowanych w projekcie","value":"Celem projektu jest implementacja dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/770 z dnia 20 maja 2019 r. w sprawie niektórych aspektów umów o dostarczanie treści cyfrowych i usług cyfrowych (Dz. Urz. UE L 136 z 22.05.2019, str. 1 i Dz. Urz. UE L 305 z 26.11.2019 str. 60), zwanej dalej: „DCD”, oraz dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/771 z dnia 20 maja 2019 r. w sprawie niektórych aspektów umów sprzedaży towarów, zmieniającej rozporządzenie (UE) 2017/2394 oraz dyrektywę 2009/22/WE oraz uchylającej dyrektywę 1999/44/WE (Dz. Urz. UE L 136 z 22.05.2019, str. 28 i Dz. Urz. UE L 305 z 26.11.2019 str. 63), zwanej dalej: „SGD”. Dyrektywy te weszły w życie z dniem 11 czerwca 2019 r., a państwa członkowskie zobowiązane są do przyjęcia implementujących je przepisów do dnia 1 lipca 2021 r., z mocą od dnia 1 stycznia 2022 r.\nZasadniczym celem obu dyrektyw jest przyczynianie się do właściwego funkcjonowania rynku wewnętrznego i zapewnianie przy tym wysokiego poziomu ochrony konsumentów, w szczególności poprzez ustanowienie wspólnych przepisów dotyczących niektórych wymagań w odniesieniu do: \n\n1) umów zawartych między przedsiębiorcami a konsumentami o dostarczanie treści cyfrowych lub usług cyfrowych, w szczególności przepisów dotyczących: \n- zgodności treści cyfrowej lub usługi cyfrowej z umową, \n- środków ochrony prawnej w przypadku braku zgodności treści cyfrowej lub usługi cyfrowej z umową lub ich niedostarczenia oraz sposobów korzystania z tych środków, \n- zmiany treści cyfrowej lub usługi cyfrowej,\n\n2) umów sprzedaży zawartych między sprzedawcą a konsumentem, w tym przepisów dotyczących:\n- zgodności towarów z umową, \n- środków ochrony prawnej przysługujących w przypadku braku takiej zgodności, sposobów korzystania z tych środków,\n- gwarancji handlowych.\n\nPrzedmiotowe dyrektywy wprowadzają wymóg harmonizacji maksymalnej, co oznacza, że państwa członkowskie nie mogą przyjmować, ani utrzymywać regulacji odmiennych od tych przyjętych w dyrektywach, w tym ustanawiać wyższego poziomu ochrony konsumentów, z pewnymi wyjątkami.\n","registerId":20476989,"dictionaryValues":[],"nestedValues":[],"showInContent":true,"positionSelector":".article-area__article h2","insertMethod":"after"},{"header":"Istota rozwiązań ujętych w projekcie","value":"Rekomenduje się, aby implementacji ww. dyrektyw dokonać poprzez odpowiednie zmiany w ustawie z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta ((Dz. U. z 2020 r. poz. 287, z późn. zm. – dalej; „u.p.k.”) oraz w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r., poz. 1170 z późń. zm.)\n\nPropozycja zmiany ustawy o prawach konsumenta.\n\nPrzepisy ogólne\n\nZmiana w art. 1 polega na zaktualizowaniu zakresu regulacji ustawy o nowo wprowadzane przepisy implementujące SGD i DCD.\nZmiany w art. 2 (słowniczek) polegają na zdefiniowaniu pojęć niezbędnych dla implementacji SGD i DCD, a w konsekwencji efektywnego stosowania nowych przepisów krajowych. Na marginesie należy wskazać, że część definicji wskazanych w dyrektywach już funkcjonowało w polskim porządku prawnym, np. definicja treści cyfrowej czy trwałego nośnika. Zdecydowana większość z nich będzie miała zastosowanie w odniesieniu do umów o dostarczanie treści cyfrowej i usługi cyfrowej.\nZmiany w art. 6 ustawy o prawach konsumenta służą uregulowaniu kwestii rozgraniczenia między zakresem stosowania SGD i DCD, co ma szczególne znacznie w przypadku treści cyfrowej lub usługi cyfrowej, które są dostarczane wraz z towarami na podstawie umowy sprzedaży, niezależnie od tego, czy taka treść cyfrowa lub usługa jest dostarczana przez tego samego sprzedawcę, czy też przez osobę trzecią. Dotychczasowe brzmienie artykułu oznaczono jako ust. 1 zamieniając pojęcie „rzecz” na „towar”, w celu zachowania spójności z nomenklaturą SGD. Stosowne zmiany terminologiczne wprowadzono także w odniesieniu do całej nowelizowanej ustawy jak i załączników do niej (art. 1 pkt 7 oraz 10 i 11 ustawy nowelizującej). Z powyższymi zmianami wiąże się przeniesienie części dotychczasowej definicji towaru (art. 2 pkt 4a u.p.k.) do nowego art. 43a ust. 2 u.p.k. Zmiana ta powoduje, że definicja towaru zawarta w słowniczku ustawy staje się w pełni zgodna z definicją z SDG. Art. 6 ust. 2 i 3 u.p.k. stanowi natomiast implementację tożsamych treściowo art. 3 ust. 3 SGD i odpowiednio art. 3 ust. 4 DCD. W tym miejscu warto wskazać na treść nowo projektowanego ust. 3 art. 6 u.p.k., który stanowi szczególną i jednocześnie przesądzającą normę kolizyjną. Do u.p.k. dodano art. 7d zawierający normę zawartą dotąd w art. 38a u.p.k. oraz normę analogiczną do art. 5564 k.c. tj. przepis rozszerzający ochronę przyznaną konsumentom na osobę fizyczną zawierającą umowę bezpośrednio związaną z jej działalnością gospodarczą, gdy z treści tej umowy wynika, że nie posiada ona dla tej osoby charakteru zawodowego.\n\nRękojmia i gwarancja konsumencka (rozdział 5a u.p.k.)\n\nRozdziałem 5a dokonuje się implementacji SGD. Nowo wprowadzone przepisy przewidują wyłączenie stosowania przepisów Kodeksu cywilnego o rękojmi przy sprzedaży w stosunku do konsumentów (art. 43a) i odrębne uregulowanie tej materii. \nArt. 43b definiuje zgodność towaru z umową. Przepisy SGD wymagają zdefiniowania zgodności z umową w sposób znacznie bardziej wyczerpujący niż dotychczas, co ma przyczynić się do poprawy ochrony konsumentów poprzez uniknięcie części sporów dotyczących zakresu obowiązków przedsiębiorcy. W ślad za prawodawcą unijnym przyjęto afirmatywne określenie zgodności towaru z umową, wyróżniając przy tym elementy subiektywne, jak i obiektywne.\nArt. 43c określa czasowe granice odpowiedzialności przedsiębiorcy z tytułu rękojmi oraz zakres przeniesienia ciężaru dowodu, który został przedłużony do dwóch lat od chwili dostarczenia towaru.\nArt. 43d-43f określają prawa konsumenta z tytułu rękojmi i skorelowane z nimi obowiązki przedsiębiorcy. SGD przewiduje tutaj daleko idące zmiany w stosunku do aktualnie obowiązujących przepisów Kodeksu cywilnego – nowe przepisy są w niektórych aspektach mniej, a w innych bardziej korzystne dla konsumentów, od przepisów dotychczasowych. Niemniej jednak z uwagi na zasadę pełnej harmonizacji, brak jest możliwości odstępstwa w zakresie zmian niekorzystnych dla konsumentów. Swoistym novum jest wprowadzenie hierarchii środków ochrony konsumenta, który w pierwszej kolejności będzie miał prawo domagać się przywrócenia zgodności towaru z umową, poprzez jego naprawę lub wymianę. Dopiero w dalszej kolejności, o ile naprawa czy też wymiana okażą się np. nieopłacalne, konsument będzie mógł skorzystać z kolejnych uprawnień, tzn. żądać obniżenia ceny lub odstąpić od umowy, a zgłoszenie takiego żądania pozostaje obwarowane spełnieniem warunków wskazanych w art. 43e ust. 1. W uzasadnieniu projektu SGD wyrażono przeświadczenie, iż rozwiązanie takie jest bardziej efektywne i korzystniejsze dla konsumentów. Jako argument za jego przyjęciem podnoszono także potrzebę wspierania tzw. gospodarki o obiegu zamkniętym. W art. 43e ust. 1 sprecyzowano termin, w jakim ma nastąpić zwrot należności na rzecz konsumenta, tak jak w art. 494 § 2 k.c. wskazując, że ma on nastąpić niezwłocznie. Zgodnie z treścią art. 18 ust. 1 SDG doprecyzowano jednak, że ma on nastąpić w terminie nie dłuższym aniżeli 14 dni od otrzymania stosownego oświadczenia konsumenta.\nArt. 43g zawiera uzupełniającą regulację dotyczącą gwarancji udzielanej na rzecz konsumenta, w zakresie w jakim art. 17 SGD wymaga ochrony wykraczającej ponad regulację gwarancji znajdującą się już w Kodeksie cywilnym.\n\nPrawa i obowiązki stron umów o dostarczanie treści cyfrowej lub usługi cyfrowej (rozdział 5b u.p.k.)\n\nRozdziałem 5b dokonuje się implementacji DCD. Jak wspomniano wyżej, zakres regulacji DCD jest szerszy niż SGD. Jednocześnie, zagadnienia umów o dostarczanie treści cyfrowej lub usługi cyfrowej nie stanowiły dotychczas przedmiotu zainteresowania polskiego ustawodawcy, dlatego też brak jest punktu odniesienia dla proponowanych przepisów. \nArt. 43h reguluje sposób wykonania obowiązku dostarczenia treści cyfrowej lub usługi cyfrowej oraz uprawnienia konsumenta w razie jego niewykonania. Dostarczenie ich następuje poprzez udostępnienie konsumentowi lub – co stanowi novum, zgodnie z art. 5 ust. 2 DCD, fizycznemu lub wirtualnemu urządzeniu samodzielnie wybranemu przez konsumenta do tego celu lub gdy konsument lub takie urządzenie uzyskali do nich dostęp.\nArt. 43i – art. 43l dotyczą zgodności treści cyfrowej lub usługi cyfrowej z umową oraz odpowiedzialności przedsiębiorcy w razie jej braku, tj. stanowią odpowiednik przepisów SGD. Przewiduje się uregulowanie tej kwestii analogicznie jak w przypadku implementacji przepisów SGD, jedynie z uwzględnieniem drobnych odstępstw wymaganych przez DCD, a wynikających ze specyfiki treści cyfrowych i usług cyfrowych. Jednym z przykładów odpowiedniego dostosowania regulacji jest art. 43i, wskazujący wymogi stawiane treści cyfrowej lub usłudze cyfrowej dla uznania jej zgodności z umową (odpowiednik art. 43b). W art.43j wskazano okres, w jakim przedsiębiorca ponosi odpowiedzialność za brak zgodności treści lub usługi cyfrowej z umową dostarczanej jednorazowo, częściami i w sposób ciągły, oraz zdefiniowano przesłanki stosowania i wyłączenia domniemania odnoszącego się do tej odpowiedzialności.\nArt. 43m – art. 43n regulują zasady dokonywania zmiany treści cyfrowej lub usługi cyfrowej w trakcie jej dostarczania. \nArt. 43o – art. 43q doprecyzowują zakres regulacji rozdziału.\n\nPropozycja zmiany w Kodeksie cywilnym\n\nZmiany w Kodeksie cywilnym polegają na usunięciu odrębności dotyczących umów zawieranych przez przedsiębiorców z konsumentami w zakresie przepisów o rękojmi przy sprzedaży. W zakresie wprowadzonych modyfikacji należy podkreślić, że zmiana art. 5563 k.c. ma na celu rozciągnięcie zakresu art. 5561 k.c. także na wady prawne, co pozostaje zgodne z treścią art. 9 SGD. Zmiana w zakresie art. 568 § 1 k.c., tj. wydłużenie okresu odpowiedzialności przedsiębiorcy za niezgodność towaru z umową w przypadku towarów używanych, wynika z konieczności zachowania spójności regulacyjnej z dyrektywą SGD. Treść projektowanego art. 5771 § 2 k.c. dostosowuje zasady formułowania oświadczenia gwarancyjnego do wymogów art. 17 ust. 2 SGD.\n\nPropozycja zmiany ustawy Prawo prywatne międzynarodowe\n\nArtykułem 4 dokonano uchylenia art. 30 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 4 lutego 2011 r. – Prawo prywatne międzynarodowe (Dz.U. z 2015 r., poz. 1792). Uchylany punkt odwoływał się do dyrektywy 1999/44/WE, która została uchylona przez implementowaną obecnie SGD. Odniesienie służyło implementacji art. 7 ust. 2 dyrektywy 1999/44/WE, który to przepis nie ma swojego odpowiednika w SGD.\n\n\n","registerId":20476989,"dictionaryValues":[],"nestedValues":[],"showInContent":true,"positionSelector":".article-area__article h2","insertMethod":"after"},{"header":"Organ odpowiedzialny za opracowanie projektu","registerId":20476989,"dictionaryValues":[{"id":"MS","value":"MS"}],"nestedValues":[],"showInContent":true,"positionSelector":".article-area__article h2","insertMethod":"after"},{"header":"Osoba odpowiedzialna za opracowanie projektu","value":"Sebastian Kaleta Sekretarz Stanu","registerId":20476989,"dictionaryValues":[],"nestedValues":[],"showInContent":true,"positionSelector":".article-area__article h2","insertMethod":"after"},{"header":"Organ odpowiedzialny za przedłożenie projektu RM","registerId":20476989,"dictionaryValues":[{"id":"MS","value":"MS"}],"nestedValues":[],"showInContent":true,"positionSelector":".article-area__article h2","insertMethod":"after"},{"header":"Planowany termin przyjęcia projektu przez RM","value":"II kwartał 2022 r. - ZREALIZOWANY Rada Ministrów przyjęła 3 czerwca 2022 r. w trybie obiegowym z autopoprawką","registerId":20476989,"dictionaryValues":[],"nestedValues":[],"showInContent":true,"positionSelector":".article-area__article h2","insertMethod":"after"},{"header":"Informacja o rezygnacji z prac nad projektem","value":"","registerId":20476989,"dictionaryValues":[],"nestedValues":[],"showInContent":true,"positionSelector":".article-area__article h2","insertMethod":"after"},{"header":"Status realizacji","registerId":20476989,"dictionaryValues":[{"id":"Zrealizowany","value":"Zrealizowany"}],"nestedValues":[],"showInContent":true,"positionSelector":".article-area__article h2","insertMethod":"after"}]}}