Projekt ustawy o zmianie ustawy o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych oraz niektórych innych ustaw
{"register":{"columns":[{"header":"Numer projektu","value":"UC36","registerId":20476989,"showInContent":true,"positionSelector":".article-area__article h2","insertMethod":"after"},{"header":"Rodzaj dokumentu","value":"projekty ustaw","registerId":20476989,"showInContent":true,"positionSelector":".article-area__article h2","insertMethod":"after"},{"header":"Typ dokumentu","value":"C – projekty implementujące UE","registerId":20476989,"showInContent":true,"positionSelector":".article-area__article h2","insertMethod":"after"},{"header":"Informacje o przyczynach i potrzebie wprowadzenia rozwiązań planowanych w projekcie","value":"Bezpośrednią przyczyną opracowania projektu nowelizacji jest implementacja dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/410 z dnia 14 marca 2018 r. zmieniającej dyrektywę 2003/87/WE (zwana dalej „dyrektywą 2018/410”), która reguluje zasady funkcjonowania systemu handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych w okresie rozliczeniowym 2021-2030. Dyrektywa 2018/410 ustanowiła zasady ubiegania się o wsparcie inwestycji ze środków Funduszu Modernizacyjnego. Fundusz Modernizacyjny jest nowym rozwiązaniem, które określonej grupie państw członkowskich (państwa Europy Środkowo-Wschodniej, w tym Polska) ma pomóc w transformacji i modernizacji sektora energetycznego oraz wspierać procesy przemian zawodowych w regionach uzależnionych od węgla. W ustawie zostaną transponowane regulacje zawarte w art. 1 pkt 16 dyrektywy 2018/410.\nJednocześnie z uwagi na wejście w życie z dniem 28 lutego 2019 r. rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/331 z dnia 19 grudnia 2018 r. w sprawie ustanowienia przejściowych zasad dotyczących zharmonizowanego przydziału bezpłatnych uprawnień do emisji w całej Unii na podstawie art. 10a dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz. Urz. UE L 59 z 27.02.2019, str.8), zwanego dalej „rozporządzeniem Komisji 2019/331”, zachodzi konieczność dostosowania niektórych przepisów ustawy (m.in. art. 68 i rozdziału 11), do przedmiotowego rozporządzenia (m.in. do art. 16, 17, 23, 24 i 26). Zmiany będą polegały w szczególności na uchyleniu regulacji ustawy w tych obszarach, które począwszy od 2021 r. przejmują przepisy rozporządzenia, które będą stosowane bezpośrednio.\nZgodnie z obowiązującą ustawą o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych organ właściwy do wydania zezwolenia ma obowiązek dokonywać co najmniej raz na 5 lat analizy wydanego zezwolenia na emisję gazów cieplarnianych. Prawo unijne znosi obowiązek dokonywania stałych przeglądów zezwoleń na emisję gazów cieplarnianych.\nW związku z powyższym nie ma przesłanek formalnych do utrzymywania cyklicznego obowiązku monitorowania zezwoleń na emisję gazów cieplarnianych w ustawodawstwie krajowym.\nObecnie działalność NFOŚiGW poza granicami RP jest ograniczona przepisem art. 410d ustawy POŚ, zgodnie z którym środki Narodowego Funduszu można przeznaczać za zgodą ministra właściwego do spraw klimatu na wspieranie projektów i inwestycji z zakresu ochrony środowiska i gospodarki wodnej poza granicami kraju, jeżeli ma to związek z bezpieczeństwem ekologicznym Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 410e ustawy POŚ. W związku z koniecznością zaangażowania się NFOŚiGW w realizację celów polityki klimatycznej UE, w tym w zakresie\nzidentyfikowanego potencjału działań prośrodowiskowych w obszarze współpracy wielostronnej na poziomie UE i Konwencji klimatycznej, powstaje potrzeba rozszerzenia zakresu tej działalności.","registerId":20476989,"showInContent":true,"positionSelector":".article-area__article h2","insertMethod":"after"},{"header":"Istota rozwiązań ujętych w projekcie","value":"Proponuje się wprowadzenie następujących zmian w ustawie o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych:\na) Wprowadzenie definicji „instalacji nowej” zgodnej z definicją z dyrektywy 2003/87/WE w brzmieniu nadanym dyrektywą 2018/410.\nb) Rozszerzenie treści art. 26c poprzez wskazanie trybu wzywania do uzupełniania braków we wniosku o przydział uprawnień do emisji.\nc) Rezygnacja ze stałego cyklicznego obowiązku przeprowadzania analiz wydanych zezwoleń na emisję gazów cieplarnianych.\nd) Wprowadzenie przepisów regulujących procedurę składania i kwalifikowania wniosków do Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej o dofinansowanie inwestycji ze środków Funduszu Modernizacyjnego, a także dokumentowania postępów realizacji inwestycji oraz w szczególnych przypadkach osiągania w jej wyniku efektów ekologicznych.\ne) Zmiany w art. 68 i art. 70 ustawy o systemie handlu, w szczególności uchylenie przepisów, które dotyczą kwestii przydziału uprawnień do emisji w odniesieniu do instalacji nowych, które zostały uregulowane w rozporządzeniu 2019/331 i zastąpią od 2021 r. zasady przyjęte w tym zakresie w prawie państw członkowskich.\nf) Dodanie art. 70a i 70b dotyczących zmiany przydzielonych uprawnień do emisji tak, aby umożliwić dokonywanie korekt przydziałów uprawnień do emisji, o których mowa w art. 1 pkt 14 lit. m dyrektywy 2018/410.\ng) Wprowadzenie regulacji umożliwiających Narodowemu Funduszowi Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej pełnienie roli podmiotu wdrażającego środki finansowe Unii Europejskiej metodą zarządzania pośredniego, funkcji wykonawczej, zarządzającej lub wspomagającej przy międzynarodowej organizacji, instytucji, programie lub funduszu, zapewniających funkcjonowanie mechanizmów finansowych służących realizacji celów Konwencji Klimatycznej.","registerId":20476989,"showInContent":true,"positionSelector":".article-area__article h2","insertMethod":"after"},{"header":"Organ odpowiedzialny za opracowanie projektu","value":"MKiŚ","registerId":20476989,"showInContent":true,"positionSelector":".article-area__article h2","insertMethod":"after"},{"header":"Osoba odpowiedzialna za opracowanie projektu","value":"Adam Guibourgé-Czetwertyński Podsekretarz Stanu","registerId":20476989,"showInContent":true,"positionSelector":".article-area__article h2","insertMethod":"after"},{"header":"Organ odpowiedzialny za przedłożenie projektu RM","value":"MKiŚ","registerId":20476989,"showInContent":true,"positionSelector":".article-area__article h2","insertMethod":"after"},{"header":"Planowany termin przyjęcia projektu przez RM","value":"I kwartał 2021 r. - ZREALIZOWANY Rada Ministrów przyjęła 3 marca 2021 r.","registerId":20476989,"showInContent":true,"positionSelector":".article-area__article h2","insertMethod":"after"},{"header":"Informacja o rezygnacji z prac nad projektem","value":"","registerId":20476989,"showInContent":true,"positionSelector":".article-area__article h2","insertMethod":"after"},{"header":"Status realizacji","value":"zrealizowany","registerId":20476989,"showInContent":true,"positionSelector":".article-area__article h2","insertMethod":"after"}]}}
Numer projektu:
UC36
Rodzaj dokumentu:
projekty ustaw
Typ dokumentu:
C – projekty implementujące UE
Informacje o przyczynach i potrzebie wprowadzenia rozwiązań planowanych w projekcie:
Bezpośrednią przyczyną opracowania projektu nowelizacji jest implementacja dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/410 z dnia 14 marca 2018 r. zmieniającej dyrektywę 2003/87/WE (zwana dalej „dyrektywą 2018/410”), która reguluje zasady funkcjonowania systemu handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych w okresie rozliczeniowym 2021-2030. Dyrektywa 2018/410 ustanowiła zasady ubiegania się o wsparcie inwestycji ze środków Funduszu Modernizacyjnego. Fundusz Modernizacyjny jest nowym rozwiązaniem, które określonej grupie państw członkowskich (państwa Europy Środkowo-Wschodniej, w tym Polska) ma pomóc w transformacji i modernizacji sektora energetycznego oraz wspierać procesy przemian zawodowych w regionach uzależnionych od węgla. W ustawie zostaną transponowane regulacje zawarte w art. 1 pkt 16 dyrektywy 2018/410. Jednocześnie z uwagi na wejście w życie z dniem 28 lutego 2019 r. rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/331 z dnia 19 grudnia 2018 r. w sprawie ustanowienia przejściowych zasad dotyczących zharmonizowanego przydziału bezpłatnych uprawnień do emisji w całej Unii na podstawie art. 10a dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz. Urz. UE L 59 z 27.02.2019, str.8), zwanego dalej „rozporządzeniem Komisji 2019/331”, zachodzi konieczność dostosowania niektórych przepisów ustawy (m.in. art. 68 i rozdziału 11), do przedmiotowego rozporządzenia (m.in. do art. 16, 17, 23, 24 i 26). Zmiany będą polegały w szczególności na uchyleniu regulacji ustawy w tych obszarach, które począwszy od 2021 r. przejmują przepisy rozporządzenia, które będą stosowane bezpośrednio. Zgodnie z obowiązującą ustawą o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych organ właściwy do wydania zezwolenia ma obowiązek dokonywać co najmniej raz na 5 lat analizy wydanego zezwolenia na emisję gazów cieplarnianych. Prawo unijne znosi obowiązek dokonywania stałych przeglądów zezwoleń na emisję gazów cieplarnianych. W związku z powyższym nie ma przesłanek formalnych do utrzymywania cyklicznego obowiązku monitorowania zezwoleń na emisję gazów cieplarnianych w ustawodawstwie krajowym. Obecnie działalność NFOŚiGW poza granicami RP jest ograniczona przepisem art. 410d ustawy POŚ, zgodnie z którym środki Narodowego Funduszu można przeznaczać za zgodą ministra właściwego do spraw klimatu na wspieranie projektów i inwestycji z zakresu ochrony środowiska i gospodarki wodnej poza granicami kraju, jeżeli ma to związek z bezpieczeństwem ekologicznym Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 410e ustawy POŚ. W związku z koniecznością zaangażowania się NFOŚiGW w realizację celów polityki klimatycznej UE, w tym w zakresie zidentyfikowanego potencjału działań prośrodowiskowych w obszarze współpracy wielostronnej na poziomie UE i Konwencji klimatycznej, powstaje potrzeba rozszerzenia zakresu tej działalności.
Istota rozwiązań ujętych w projekcie:
Proponuje się wprowadzenie następujących zmian w ustawie o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych: a) Wprowadzenie definicji „instalacji nowej” zgodnej z definicją z dyrektywy 2003/87/WE w brzmieniu nadanym dyrektywą 2018/410. b) Rozszerzenie treści art. 26c poprzez wskazanie trybu wzywania do uzupełniania braków we wniosku o przydział uprawnień do emisji. c) Rezygnacja ze stałego cyklicznego obowiązku przeprowadzania analiz wydanych zezwoleń na emisję gazów cieplarnianych. d) Wprowadzenie przepisów regulujących procedurę składania i kwalifikowania wniosków do Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej o dofinansowanie inwestycji ze środków Funduszu Modernizacyjnego, a także dokumentowania postępów realizacji inwestycji oraz w szczególnych przypadkach osiągania w jej wyniku efektów ekologicznych. e) Zmiany w art. 68 i art. 70 ustawy o systemie handlu, w szczególności uchylenie przepisów, które dotyczą kwestii przydziału uprawnień do emisji w odniesieniu do instalacji nowych, które zostały uregulowane w rozporządzeniu 2019/331 i zastąpią od 2021 r. zasady przyjęte w tym zakresie w prawie państw członkowskich. f) Dodanie art. 70a i 70b dotyczących zmiany przydzielonych uprawnień do emisji tak, aby umożliwić dokonywanie korekt przydziałów uprawnień do emisji, o których mowa w art. 1 pkt 14 lit. m dyrektywy 2018/410. g) Wprowadzenie regulacji umożliwiających Narodowemu Funduszowi Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej pełnienie roli podmiotu wdrażającego środki finansowe Unii Europejskiej metodą zarządzania pośredniego, funkcji wykonawczej, zarządzającej lub wspomagającej przy międzynarodowej organizacji, instytucji, programie lub funduszu, zapewniających funkcjonowanie mechanizmów finansowych służących realizacji celów Konwencji Klimatycznej.
Organ odpowiedzialny za opracowanie projektu:
MKiŚ
Osoba odpowiedzialna za opracowanie projektu:
Adam Guibourgé-Czetwertyński Podsekretarz Stanu
Organ odpowiedzialny za przedłożenie projektu RM:
MKiŚ
Planowany termin przyjęcia projektu przez RM:
I kwartał 2021 r. - ZREALIZOWANY Rada Ministrów przyjęła 3 marca 2021 r.