1. Pomoc w stanie zagrożenia życia lub zdrowia nie jest i nie będzie karana

•    Ratowanie życia i zdrowia jest wartością nadrzędną. Nikt, kto niesie pomoc osobom w stanie zagrożenia, nie jest i nie może być traktowany jak przestępca – jest to działanie w stanie wyższej konieczności. 
•    Zasada humanitarnego traktowania migrantów wymagających wsparcia medycznego lub ratunkowego jest niepodważalna. Tą samą zasadą w codziennej służbie kierują się funkcjonariusze Straży Granicznej. 
•    Bezinteresowne wsparcie humanitarne nigdy nie było i nie jest przedmiotem ścigania przez państwo polskie. 

2. Cel przepisów: Walka z przestępczością, nie z pomocą

Państwo polskie ma obowiązek skutecznie chronić granice i reagować na celowe działania ułatwiające nielegalne przedostawanie się oraz pobyt na terytorium Polski. 
•    Odpowiedzialność karna dotyczy osób, które świadomie współuczestniczą w procederze nielegalnej migracji i stwarzają warunki do omijania prawa. 
•    Ludzka życzliwość i pomoc ratunkowa nie mogą być wykorzystywane przez grupy przestępcze jako tarcza dla nielegalnego procederu. 

3. Doprecyzowanie rozwiązań prawnych (art. 264a Kodeksu karnego)

Grupy organizujące nielegalną migrację stale zmieniają taktykę działania, co wymaga od państwa bieżącego dostosowywania narzędzi prawnych. 
Celem MSWiA od początku było i pozostaje wyłącznie uszczelnienie systemu i uderzenie w organizatorów tego procederu. Aby wyeliminować jakiekolwiek wątpliwości i nie dopuścić do nadinterpretacji przepisów uderzających w intencje ustawodawcy, resort zdecydował o pozostawieniu regulacji w obowiązującym obecnie brzmieniu. 

Przepisy prawa muszą skutecznie chronić granice państwa przed przestępczością organizowaną, jednocześnie w pełni gwarantując ochronę dla wartości humanitarnych i działań ratujących życie.