W obliczu aktualnych zagrożeń i wyzwań w zakresie bezpieczeństwa przywódcy, Francji, Niemiec, Polski, Wielkiej Brytanii i Włoch spotkali się dziś w Berlinie. Sekretarz Generalny NATO dołączył do spotkania z Waszyngtonu.

Przywódcy potwierdzili swoje niezachwiane zaangażowanie na rzecz bezpieczeństwa euroatlantyckiego i więzi transatlantyckich, uznając kluczową rolę, jaką Stany Zjednoczone nadal odgrywają w Sojuszu. Uzgodnili, że będą wspólnie działać na rzecz pomyślnego przebiegu szczytu NATO w Ankarze w dniach 7–8 lipca 2026 r., którego gospodarzem będzie Prezydent Erdoğan.

Wyrazili silną determinację do budowania silniejszej Europy w ramach silniejszego NATO oraz do kontynuowania swoich działań w dziedzinie przemysłu obronnego w ramach jak najściślejszej współpracy.

Przywódcy postanowili podjąć dalsze działania w pięciu konkretnych obszarach:

1. Przywództwo europejskie i podział odpowiedzialności
   Przywódcy zaangażowani są na rzecz wzmocnienia roli Europy w ramach NATO, poprzez przyjęcie przez Europę większej odpowiedzialności za wspólne bezpieczeństwo, w ścisłej koordynacji ze Stanami Zjednoczonymi. Przywódcy z zadowoleniem przyjmują znaczące postępy osiągnięte przez sojuszników w zakresie wdrażania Haskiej Deklaracji Inwestycji Obronnych i potwierdzają swoje zobowiązania do wspólnego wypracowania sposobów wzmocnienia europejskiego wkładu w zdolności Sojuszu.
    
2. Bezpieczeństwo zbiorowe
   Przywódcy uzgodnili, że będą aktywnie wzmacniać potencjał odstraszania i obrony w ramach Sojuszu oraz zwiększać swój udział w działaniach NATO na rzecz odstraszania, w celu reagowania na najpoważniejsze i największe bezpośrednie zagrożenie ze strony Rosji oraz na najbardziej bezpośrednie asymetryczne zagrożenie terroryzmem dla bezpieczeństwa euroatlantyckiego, zgodnie z naszym podejściem 360 stopni. Przywódcy potwierdzają swoje zasadnicze zaangażowanie i determinację na rzecz bezpieczeństwa obszaru euroatlantyckiego oraz gotowość do podjęcia wspólnych i niezwłocznych działań w przypadku zagrożenia tego bezpieczeństwa.
    
3. Współpraca w dziedzinie przemysłu obronnego
   Przywódcy uznają znaczenie zacieśnienia współpracy w dziedzinie przemysłu obronnego dla zaspokojenia potrzeb bojowych NATO z zachowaniem niezbędnej szybkości, skali i wartości. Przywódcy będą nadal wzmacniać współpracę w dziedzinie przemysłu obronnego, koncentrując się na obronie powietrznej, systemach bezzałogowych, sztucznej inteligencji oraz innych zdolnościach, w tym na sile ognia dalekiego zasięgu. Przywódcy uzgodnili, że przyspieszą wspólne prace związane z opracowaniem i pozyskaniem zdolności w zakresie precyzyjnych uderzeń na duże odległości.
   
   Oprócz wzmocnienia działań w dziedzinie przemysłu w skali europejskiej, przywódcy podkreślają znaczenie poszerzenia bazy przemysłu obronnego oraz wykorzystania nowych technologii, przy wsparciu mechanizmów finansowych mających na celu pozyskanie kapitału i inwestycji. Obejmuje to poszerzenie zakresu istniejących instrumentów w celu wyeliminowania krytycznych luk w zdolnościach obronnych oraz zwiększenia interoperacyjności.
    
4. Wsparcie dla Ukrainy
   Przywódcy zobowiązują się do dalszego udzielania Ukrainie znacznego wsparcia w jej obronie przed agresją rosyjską, w tym poprzez sankcje i presję gospodarczą na Rosję, a także przez wspieranie odporności ukraińskiego sektora energetycznego. Popierają oni zobowiązania dotyczące wsparcia wojskowego podjęte podczas szczytu NATO oraz intensyfikację współpracy z Ukrainą w ramach inicjatyw NATO, w tym JATEC i NSATU.
   Ponownie potwierdzają swoje zaangażowanie na rzecz pogłębienia partnerstwa NATO z Ukrainą, zbliżania Ukrainy do Sojuszu oraz uznania istotnego wkładu Ukrainy w bezpieczeństwo euroatlantyckie. Przywódcy zgodnie określają warunki sprawiedliwego i trwałego pokoju oraz popierają propozycje dotyczące bezpośredniego dialogu między Ukrainą i Rosją przy aktywnym udziale Stanów Zjednoczonych i Europy.
    
5. Jedność w sprawie Iranu
   Przywódcy z zadowoleniem przyjęli porozumienie między Stanami Zjednoczonymi a Iranem, zawarte pod przewodnictwem prezydenta Trumpa przy wsparciu krajów pełniących rolę mediatorów i zgodzili się, że jest to okazja do przywrócenia stabilności w regionie oraz ustabilizowania gospodarki światowej. Przywódcy ponownie potwierdzili swoje zaangażowanie w realizację porozumienia w ramach pilnych i kompleksowych działań następczych, mających na celu zapewnienie trwałego pokoju. Przywódcy podkreślili, że Iran nigdy nie może posiadać broni jądrowej.
   
   Przywódcy potwierdzili znaczenie bezwarunkowej i nieograniczonej swobody żeglugi w cieśninie Ormuz. Potwierdzili swoje zobowiązanie do udziału w wielonarodowej misji wojskowej pod przewodnictwem Wielkiej Brytanii i Francji, gdy tylko pozwolą na to warunki oraz zgodnie z odpowiednimi wymogami konstytucyjnymi poszczególnych państw. Misja ta mogłaby odegrać ważną rolę w uspokojeniu branży żeglugowej oraz ponownym otwarciu cieśniny, między innymi poprzez weryfikację stanu jej rozminowania.