Rzecznik
Praw Pacjenta

Do bezpłatnych świadczeń opieki zdrowotnej mają prawo osoby, objęte powszechnym obowiązkowym i dobrowolnym ubezpieczeniem zdrowotnym, a także inne osoby spełniające warunki określone w ustawie, np. osoby, która nie ukończyły 18. roku życia i kobiety w okresie ciąży, porodu lub połogu. Prawo do bezpłatnej opieki na podstawie przepisów szczególnych, niezależnie od posiadania ubezpieczenia zdrowotnego, mają też osoby uzależnione od alkoholu (w zakresie leczenia odwykowego) oraz osoby z zaburzeniami psychicznymi (w zakresie psychiatrycznej opieki zdrowotnej).

W stanie nagłego zagrożenia zdrowia każda osoba ma prawo do natychmiastowej pomocy medycznej, w zakresie niezbędnym do ratowania zdrowia lub życia. Nie ma przy tym znaczenia, czy jest ubezpieczona. Pomocy musi udzielić każdy podmiot wykonujący działalność leczniczą, także jeśli nie ma umowy z Narodowym Funduszem Zdrowia (NFZ). Obowiązek udzielenia pomocy każdej osobie w stanie nagłego zagrożenia zdrowia dotyczy również jednostek systemu Państwowego Ratownictwa Medycznego, w tym Zespołów Ratownictwa Medycznego.

Samo udzielenie pomocy w stanie nagłym nie oznacza jednak, że pomoc ta jest bezpłatna. Jeżeli pacjent nie ma prawa do świadczeń finansowanych przez NFZ ani do świadczeń bezpłatnych na podstawie przepisów szczególnych, może zostać obciążony kosztami leczenia.

Co to jest stan nagłego zagrożenia zdrowia?

Jest to stan, w którym nagle pojawiają się objawy pogorszenia zdrowia, albo można spodziewać się ich pojawienia w krótkim czasie. Mogą one doprowadzić do poważnego uszkodzenia organizmu, uszkodzenia ciała lub śmierci. W takiej sytuacji konieczne jest natychmiastowe podjęcie medycznych czynności ratunkowych i leczenia.