Mazowiecki Urząd Wojewódzki w Warszawie

W trakcie uroczystości pogrzebowej list Premiera RP Mateusza Morawieckiego, skierowany do bliskich i przyjaciół zmarłego, odczytał Adam Borowski z „Solidarności”:

(…) w naszej chrześcijańskiej tradycji okres Bożego Narodzenia to wyjątkowy czas – pojednania i miłości. Właśnie w tym czasie Tadeusz Markiewicz, człowiek który miłował Polskę, opuścił nas, aby pojednać się z Bogiem. Wiadomość o Jego odejściu przyjąłem z wielkim żalem.

Choć pokoleniu śp. Tadeusza Markiewicza przyszło wzrastać w cieniu PRL-owskiego reżimu, Jemu samemu nigdy nie zabrakło wewnętrznego światła wolności. Całym sercem był zaangażowany w walkę o wolną i niepodległą Polskę. Począwszy od września 1980 roku, gdy tworzył Komitet Założycielski „Solidarności”, Tadeusz  Markiewicz szedł drogami słusznymi, choć trudnymi. Organizował życie opozycji antykomunistycznej, wydawał podziemne druki, wśród których nie sposób nie wspomnieć choćby o „Tygodniku Mazowsze”. Od 1986 roku zaangażował się zaś w działalność „Solidarności Walczącej”. Za wierność ideałom przyszło mu nieraz zapłacić wysoką cenę. Był internowany i przetrzymywany w areszcie. Mimo to nigdy nie zaprzestał walki o wolność.

Zapamiętany zostanie przede wszystkim jako orędownik niepodległości w krajach naszego regionu. Jak sam to określał, „eksportował rewolucję Solidarności na wschód”. Przez wiele lat wspierał dążenia niepodległościowe na Litwie, Łotwie, Ukrainie i Białorusi, w Estonii, a także w Gruzji. Tym samym Tadeusz Markiewicz dawał świadectwo, że Solidarność od samego początku była polską ideą dla całej Europy.

Wierzę, że historia Tadeusza Markiewicza się nie kończy. Jestem przekonany, że Jego osoba pozostanie żywa w pamięci Rodziny, przyjaciół, znajomych i wszystkich, z którymi pracował i którym pomagał. Tadeusz Markiewicz nigdy nie wahał się podać pomocnej dłoni potrzebującym. Dlatego i my, w tej ostatniej godzinie, pamiętajmy, aby objąć Tadeusza Markiewicza modlitwą, a Jego Najbliższych – wszelkim potrzebnym wsparciem.

Obecny na uroczystości pogrzebowej Wicewojewoda Mazowiecki Sylwester Dąbrowski przekazał list Premiera RP Mateusza Morawieckiego na ręce rodziny zmarłego.

Tadeusz Markiewicz urodził się 9 października 1947 w Ostrowi Mazowieckiej. W 1978 roku ukończył Wydział Elektryczny Politechniki Warszawskiej. Od września 1980 działał w „Solidarności”, początkowo jako członek Komitetu Założycielskiego, następnie przewodniczący Komitetu Założycielskiego; w czerwcu 1981 r. delegat na I WZD Regionu Mazowsze. Organizator druku, drukarz podziemnych pism, m.in. „Tygodnika Mazowsze” i książek, „Most”, książek wydawnictwa Feniks, wydawnictwa Most i (z Henrykiem Bąkiem) wydawnictw chłopskich. Przekazywał wydrukowane nakłady wydawnictw do kolportażu.

Za swoją działalność niepodległościową internowany i dwukrotnie aresztowany. W latach 1986–1989 w Solidarności Walczącej, współorganizator Oddziału warszawskiego SW (z Adamem Borowskim, Zbigniewem Jusisem, Jackiem Majsakiem) i wydawnictwa Prawy Margines: m.in. organizator druku, drukarz, uczestnik spotkań z Andrzejem Zarachem z SW z Wrocławia. W latach 1986-1992 właściciel warsztatu rzemieślniczego sitodruku.

W latach 1990–1991 współorganizator transportów z pomocą humanitarną i wyposażeniem poligraficzno-radiowym dla litewskiej opozycji. 21 stycznia 1991 roku, w czasie interwencji wojsk sowieckich wspomagał walczących w Wilnie. W 1991 roku wspierał niepodległościowe organizacje na Białorusi i w Gruzji. W latach 1997–2001 i od 2009 członek Rady Fundacji Pomoc Polakom na Wschodzie, odpowiedzialny za obszar Syberii i Zakaukazia. W latach 2002 - 2005 sekretarz Krajowej Komisji Rewizyjnej, w latach 2005 - 2008 członek Zarządu Krajowego Stowarzyszenia Wspólnota Polska. Honorowy członek kilkudziesięciu organizacji polonijnych na świecie.

Wyróżniony odznaką Zasłużony Działacz Kultury (2001), odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (2009) i Za Zasługi Wobec Litwy (2009).