Narodowe Centrum Badań
i Rozwoju

1649 zaangażowanych naukowców. 77 mln euro dofinansowania. 50 dwustronnych przedsięwzięć badawczych, w tym 6 interdyscyplinarnych projektów dla miast przyszłości. 31 pomysłów zrealizowanych przez kobiety aktywne w naukach technicznych. 30 młodych badaczy za sterami projektów. 710 recenzowanych publikacji naukowych. 188 innowacji, angażujących do współpracy także biznes. 63 wspólne wnioski o finansowanie kolejnych etapów prac, w tym w Horyzoncie Europa. Tymi liczbami Narodowe Centrum Badań i Rozwoju podsumowało rezultaty projektów zrealizowanych w programie „Badania stosowane” w trakcie trzeciej edycji Funduszy Norweskich i Europejskiego Obszaru Gospodarczego. W najbliższych dniach ruszy kolejna odsłona tego programu.

Norweski Mechanizm Finansowy i Mechanizm Finansowy Europejskiego Obszaru Gospodarczego, czyli tzw. Fundusze Norweskie i EOG, to pieniądze przekazywane na rozwój państwom Europy Środkowej i Południowej oraz krajom bałtyckim. Głównym celem jest zmniejszanie różnic ekonomicznych i społecznych w obrębie EOG oraz wzmacnianie stosunków dwustronnych. W zamian Norwegia, Islandia i Liechtenstein mogą korzystać z dostępu do rynku wewnętrznego Unii Europejskiej, nie będąc jej członkami.

W ramach najnowszej edycji Funduszy Norweskich i EOG, w której już wkrótce będą ogłaszane pierwsze nabory, Polska otrzyma 925 mln euro. Środki te będą przeznaczone na realizację 8 programów. Każdym programem zarządza polska instytucja publiczna. Narodowe Centrum Badań i Rozwoju jest operatorem programu „Badania Stosowane i Innowacje” realizowanego w ramach Mechanizmu Finansowego EOG. Całkowity budżet tego programu wynosi 94 mln euro. Już 4 lutego 2026 r. w Warszawie odbędzie się uroczystość podpisania umów na programy czwartej edycji Funduszy Norweskich i EOG.

Przygotowując się do nowych wyzwań, NCBR podsumowało poprzednią edycję programu (2014-2021), w którym pełniło rolę Operatora Programu „Badania stosowane”, ściśle współpracując z Norweską Radą ds. Badań (Research Council of Norway). Raport końcowy pokazuje bardzo pozytywne efekty.

– Umiędzynarodowienie badań naukowych to dziś jeden z kierunków rozwoju – konieczny, jeśli chcemy tworzyć przełomowe innowacje na miarę globalnych oczekiwań. Fundusze Norweskie i EOG od wielu lat skutecznie wspierają budowanie ponadnarodowej współpracy w obszarze B+R. W programie realizowanym przez Narodowe Centrum Badań i Rozwoju koncentrujemy się na podnoszeniu jakości badań stosowanych w naszym kraju. Osiągamy to poprzez wzmacnianie relacji między polskimi i norweskimi zespołami badawczymi oraz przedsiębiorstwami – relacji partnerskich, które pozwalają wspólnie odpowiadać na potrzeby nowoczesnej gospodarki. Ostatnia edycja programu pokazała, że dzięki tym środkom powstają nie tylko nowe technologie i innowacje społeczne, lecz także trwałe, międzynarodowe sieci współpracy – mówi prof. dr hab. inż. Jerzy Małachowski, dyrektor Narodowego Centrum Badań i Rozwoju.

– Program „Badania stosowane”, w dużej części realizowany w warunkach pandemii i związanej z nią trudnej sytuacji makroekonomicznej, przyniósł konkretne i widoczne rezultaty: wsparliśmy dziesiątki projektów, zaangażowaliśmy setki naukowców i stworzyliśmy trwałe partnerstwa między Polską a Norwegią. Dzięki środkom z Norweskiego Mechanizmu Finansowego i EOG powstały rozwiązania odpowiadające na realne wyzwania – od zdrowia i cyfryzacji po klimat i energetykę. To dorobek, który będzie pracował na rzecz innowacji jeszcze przez wiele lat, a dla nas jako operatora programu stanowi potwierdzenie skuteczności modelu współpracy i inwestowania w naukę o wysokim potencjale wdrożeniowym – podkreśla Agnieszka Ratajczak, dyrektor Działu Współpracy Międzynarodowej w NCBR.

Wartość naukowa i innowacyjność

Program „Badania stosowane” oferował wsparcie w kilku kluczowych obszarach. Jego celem było wyrównywanie różnic w potencjale naukowym i innowacyjnym w Europie – poprzez podnoszenie jakości badań, usprawnienie transferu technologii oraz zwiększanie wykorzystania wyników badań naukowych w praktyce. Szczególny nacisk położono także na wspieranie kobiet naukowców i młodych badaczy, pomagając im rozwijać kariery w środowisku sprzyjającym równości szans i twórczej współpracy.

Od początku zakładano, że finansowane projekty będą się przekładać na konkretne korzyści dla przedsiębiorstw i społeczeństwa – od opracowywania i wdrażania nowych technologii, przez innowacyjne rozwiązania społeczne, po poprawę jakości usług publicznych. Dzięki temu program stał się impulsem do tworzenia rozwiązań, które wspierają rozwój gospodarki opartej na wiedzy.

W programie „Badania stosowane” NCBR ogłosiło cztery konkursy:

• POLNOR 2019 – finansowanie projektów dwustronnych z różnych obszarów tematycznych, m.in. zdrowie, cyfryzacja, przemysł, energia, transport, klimat;
• POLNOR CCS 2019 – finansowanie projektów dwustronnych dotyczących wychwytywania i składowania dwutlenku węgla;
• IdeaLab – nowatorska metoda kreowania projektów badawczych w połączeniu z ich błyskawiczną oceną, w celu wprowadzenia nowego podejścia do wyzwań badawczych w obszarze tematycznym „Miasta przyszłości: usługi i rozwiązania”;
• Small Grant Scheme (SGS) – małe granty skierowane do kobiet naukowców w naukach technicznych.

Integralną część programu stanowi Fundusz Współpracy Dwustronnej, którego działania koncentrują się na zwiększeniu wymiany doświadczeń i budowaniu jeszcze ściślejszej współpracy pomiędzy Polską a Norwegią, Islandią i Liechtensteinem.

Poza współpracą z Norweską Radą ds. Badań Naukowych, w kwestiach dotyczących jakości naukowej i znaczenia projektów program „Badania stosowane” był wspierany przez Komitet Programu składający się z pięciorga członków reprezentujących Norwegię i Polskę.

Współpraca – wartość dodana

Zgodnie z tematyką konkursów, wsparcie otrzymało 50 polsko‑norweskich projektów badań stosowanych realizowanych m.in. w obszarach zdrowia, technologii cyfrowych i przemysłu, energii, żywności i zasobów naturalnych, transportu i klimatu, a także pojazdów bezzałogowych, wychwytywania CO₂ oraz miast przyszłości. Dodatkowo 31 badaczek z nauk technicznych zdobyło w konkursie Small Grant Scheme indywidualne granty na prowadzenie projektów w zakresie badań przemysłowych i prac rozwojowych.

Dofinansowane projekty zaowocowały szeroką współpracą między jednostkami badawczymi a 37 firmami z sektora MŚP, prowadząc do opracowania nowych technologii. Potwierdza to 81 zgłoszeń patentowych oraz przygotowane studia wykonalności dla fazy przedkomercyjnej w dwóch projektach konkursu POLNOR CCS. Efektem działalności badawczej jest także ponad 700 recenzowanych publikacji naukowych. W całym programie wsparcie otrzymało 715 kobiet naukowców, w tym 75 realizujących badania także za granicą, oraz 30 młodych badaczy kierujących projektami. Rozwój kariery naukowej wspierały również 237 relacje mentor – uczeń.

Narodowe Centrum Badań i Rozwoju podkreśla, że ponad 95 proc. projektów realizowanych wspólnie z partnerami norweskimi zakończyło się konkretnymi, wspólnie wypracowanymi rezultatami, wzmacniając nie tylko potencjał naukowy, lecz także wzajemne zrozumienie w zespołach. Co więcej, 60 proc. konsorcjów zauważyło, że wpływ współpracy wykraczał daleko poza ramy projektu – zwiększając zainteresowanie wynikami badań i widoczność działań w środowisku naukowym oraz biznesowym.

Eksperci zewnętrzni oceniający raporty końcowe projektów z programu „Badania stosowane” potwierdzają, że dzięki zrealizowanym projektom powstały demonstratory opracowanych technologii, prototypy, oprogramowanie, a także bazy danych. Opracowano także wytyczne i propozycje regulacji prawnych, które mogą wpłynąć na przyszłe rozwiązania systemowe.

Aż 92 proc. innowacyjnych projektów wykazało trwałe efekty, dające szansę na kontynuację prac. Zespoły przygotowywały plany rozwoju technologii, komercjalizacji produktów i dalszych badań, a uzyskane wyniki coraz częściej są wdrażane w działalności przedsiębiorstw lub udostępniane innym instytucjom. To także efekt projektów z konkursu IdeaLab. Projektując rozwiązania dla miast przyszłości, innowatorzy współpracowali z lokalnymi samorządami, zwiększając możliwość praktycznego wykorzystania rezultatów.

Z raportu wynika również, że 60 proc. projektów przyniosło znaczące zmiany dla użytkowników końcowych. Zespoły od początku myślały strategicznie – przygotowywały plany transferu praw własności intelektualnej, udzielania licencji czy tworzenia spółek typu spin-off. Beneficjenci złożyli także kilkadziesiąt wspólnych wnioski o dalsze finansowanie, pokazując, że współpraca nie skończyła się wraz z projektem, lecz stała się fundamentem kolejnych inicjatyw.

Badania w duchu otwartości i równości szans

Program, przygotowany zarówno z myślą o naukowcach, jak i społeczeństwie, czyli użytkownikach określonych produktów i usług, przyczynił się do rozwoju badań stosowanych. Zainteresowanie każdym z czterech ogłoszonych konkursów było bardzo duże. Ostatecznie podpisano umowy na 81 projektów o łącznej wartości dofinansowania ponad 77 mln euro. 50 z nich zrealizowały konsorcja polsko‑norweskie, a 31 – polskie badaczki w ramach SGS.

Udział w projektach wzięło łącznie 1318 polskich naukowców (w tym 744 mężczyzn i 574 kobiety) oraz 331 badaczy z krajów-darczyńców – prawie trzykrotnie więcej, niż zakładał program. Kobiety kierowały wszystkimi 31 projektami SGS oraz 17 projektami dwustronnymi. Dobrym przykładem silnej pozycji pań jest projekt „CoMobility” (Współtworzenie inkluzywnych rozwiązań transportowych) z konkursu IdeaLab, gdzie badaczki były liderkami i wspierały młode naukowczynie.

Zdobyte doświadczenie przełożyło się na kolejne sukcesy: badaczki kierujące projektami „BANANO” (Periodyczne siatki NANO-kanałów umieszczone wewnątrz struktur laserowych o jednomodowym widmie emisji) i „BioAbsMat” (Nowa generacja materiałów do zastosowania na bioabsorbowalne implanty ortopedyczne) uzyskały nowe granty, a projekt „DMOPV” – rozwijający technologię półprzewodników do nowej generacji ogniw słonecznych – zakończył się publikacją w czasopiśmie „ACS Applied Materials & Interfaces” oraz złożeniem kolejnego wniosku międzynarodowego.

75 kobiet-naukowców otrzymało wsparcie na przeprowadzenie badań za granicą przez co najmniej miesiąc. W projekcie „Co-Adapt” (Społeczności na rzecz działań w dziedzinie zmian klimatu) spośród 49 naukowców w polsko-norweskim zespole 39 stanowiły kobiety, a aż 13 z nich wyjechało za granicę w celu prowadzenia badań, poszerzając swoje perspektywy akademickie.

Kobiety kierujące projektami SGS podkreślają, że zdobyta dzięki nim widoczność otworzyła drogę do nowych współprac i awansów na szczeblach kariery naukowej. Program stał się dla badaczek szansą na zaprezentowanie swojej wiedzy, budowanie sieci kontaktów i wzmocnienie pozycji w branżach, w których są wciąż niedostatecznie reprezentowane. Liczne bardzo dobre oceny projektów SGS potwierdziły, że taki konkurs był potrzebny, a wnioskiem na przyszłość jest dalsze wspieranie kobiet w naukach technicznych poprzez przyznawanie im kluczowych ról w projektach.

Program silnie wsparł także młodych naukowców, umożliwiając im udział w szkoleniach, konferencjach, programach mentorskich, a także współautorstwo publikacji i realizację własnych zadań badawczych. Dzięki projektom powstały prace doktorskie i magisterskie, młodzi badacze i badaczki zyskali dostęp do zaawansowanych technologii oraz częściej otrzymywali stałe zatrudnienie.

Pod tym względem szczególnie wyróżnił się projekt „CoBotAGV” (Pojazdy autonomiczne zintegrowane z robotami współpracującymi dedykowane dla systemów produkcyjnych nowej generacji), w którym 3 doktorantów przygotowało doktoraty, 5 przeprowadziło kluczowe badania, a 12 studentów ukończyło studia magisterskie na podstawie wyników projektu. W 30 projektach (w tym 20 SGS) kierownikami byli młodzi naukowcy, co potwierdziło ich wysoki poziom i potencjał – zwłaszcza że pierwotnie zakładano taką funkcję młodych badaczy jedynie w 6 projektach.

W programie zostało nawiązanych 237 relacji mentor – uczeń, a wiele projektów wspierało nawet kilkunastu młodych naukowców. Rekordowy pod tym względem okazał się projekt „NEGATIVE‑CO2‑PP” (Elektrownia gazowa o ujemnej emisji CO2) z 18 relacjami mentorskimi. Z kolei projekcie „CellMat4ever” (Innowacyjny, ognioodporny i wodoodporny materiał na bazie celulozy) wykazano tylko jedną relację tego typu, za to dzięki solidnemu planowi rozwoju młody badacz zdobył finansowanie na własny projekt już jako jego kierownik.

W 6 projektach POLNOR CCS uczestniczyło 175 naukowców zamiast planowanych 70, co pokazuje duże zainteresowanie tematyką redukcji emisji gazów cieplarnianych. Choć w programie rzadko wnioskowano o środki na fazę przedkomercyjną, udana demonstracja technologii w projekcie „MOLCAR” (Modułowy układ oparty na ogniwach paliwowych ze stopionym węglanem z dostosowanymi osnowami kompozytowymi zaprojektowanymi dla określonych składów gazów spalinowych zorientowanych na integrację CCS z elektrownią przemysłową) otworzyła drogę do jej dalszego rozwoju i komercjalizacji, wspierając działania na rzecz czystszej energii i ograniczania zmian klimatu.

Nauka + biznes = 188 innowacji

Program badawczy przyniósł widoczne efekty dla polskiej nauki i biznesu, choć aspekt współpracy jednostek naukowych z przedsiębiorstwami wymaga jeszcze usprawnienia. W projektach dwustronnych wzięło udział aż 139 partnerów, w tym 37 firm z sektora MŚP – również z Norwegii. Zainteresowanie biznesu pokazuje przykład polskiej firmy Pure Biologics S.A., która współrealizowała dwa projekty POLNOR: „ALTERCAR” (Opracowanie alternatywnych konstruktów CAR skierowanych przeciwko opornym na terapię nowotworom wywodzącym się z limfocytów B) i „DUALDRUG” (Terapia celowana oparta o nowe podwójne koniugaty cytotoksyczne skierowana na nowotwory zależne od FGFR). W przedsięwzięcia włączyło się także 12 dużych przedsiębiorstw, działając jako kluczowi partnerzy przemysłowi. W konkursach POLNOR i POLNOR CCS większość projektów prowadziły uczelnie i instytuty badawcze, a wśród promotorów znalazły się także jedno mikro- i jedno duże przedsiębiorstwo.

Beneficjenci udowodnili, jak istotnym impulsem dla innowacji może być współpraca nauki z biznesem. Firmy i uczelnie skorzystały z dostępu do infrastruktury, nowoczesnych technologii i specjalistycznej wiedzy, co umożliwiło testowanie prototypów oraz pierwszych rozwiązań technologicznych w warunkach rzeczywistych. Wśród przedsiębiorstw, które stanęły na czele projektów w konkursie POLNOR, znalazły się m.in. REDOXME AB sp. z o.o., prowadząca projekt „UPTURN” (Elektrochemiczne cele mikroprzepływowe do wysokoprzepustowej i wieloparametrycznej analizy), oraz Zarząd Morskiego Portu Gdynia S.A., realizujący projekt „MPSS” (System monitoringu i obserwacji terenów portowych z wykorzystaniem pływających bezzałogowych mobilnych platform badawczych). To przykłady firm, które dzięki partnerstwom z naukowcami stworzyły solidne fundamenty pod nowe technologie i wdrożenia.

Efekt tych działań? Aż 188 innowacji – produktów, technologii, procesów gotowych do wykorzystania w praktyce. Wśród nich znalazły się m.in. ekologiczne rozwiązania oparte na recyklingu surowców: w projekcie „CellMat4ever” odpady produkcyjne posłużyły do tworzenia produktów biodegradowalnych, w tym formy do wytwarzania cegieł z wiórów drzewnych. Z kolei projekt „WOOLUME” przekształcił granulki wełny w naturalny nawóz poprawiający jakość gleby.

Duża aktywność zespołów badawczych przełożyła się także na ochronę własności intelektualnej. Zgłoszono 81 wniosków patentowych, z czego 9 w partnerstwach międzynarodowych. Jeden z nich był wynikiem projektu „i‑CLARE”, w którym opracowano nowatorskie elektrody ceramiczno‑węglowe do oczyszczania wód z farmaceutyków, pestycydów i herbicydów – to istotny krok w kierunku bezpieczniejszego środowiska i zdrowszej przyszłości.

Sukces programu dopełnia znaczący dorobek publikacyjny: to aż 710 recenzowanych artykułów opublikowanych w prestiżowych krajowych i międzynarodowych czasopismach. Warto zauważyć, że 189 z nich to publikacje przygotowane wspólnie przez partnerów z różnych krajów, z czego ukazało się już 125.

Tak wysokie wyniki nie są przypadkiem. Duże zainteresowanie projektami skutkowało m.in. organizacją specjalnych sesji na międzynarodowych konferencjach, co otwierało drogę do kolejnych publikacji – jak w przypadku projektu „CoBotAGV” z obszaru elastycznej logistyki wewnętrznej z wykorzystaniem pojazdów autonomicznych. Do tego dochodzi bogata baza danych i liczne eksperymenty, które umożliwiły naukowcom przygotowanie większej liczby wartościowych, opartych na dowodach prac. Wszystko to przekłada się na realny wpływ na światową naukę oraz widoczną obecność polskich i norweskich zespołów na międzynarodowej scenie badawczej.

W projekcie „EnerGizerS” (Niekonwencjonalne systemy geotermalne CO2-EGS jako systemy energetyczne neutralne dla klimatu), którego celem było ograniczenie emisji dwutlenku węgla poprzez rozwój technologii wspomaganych systemów geotermalnych wykorzystujących nadkrytyczny dwutlenek węgla, wyniki współpracy scharakteryzowano w następujący sposób: „Partnerstwo dwustronne umożliwiło pełną realizację celów projektu i stanowiło dobrą okazję do wymiany doświadczeń i wiedzy. Zrealizowano 4 wizyty studyjne, które stanowiły doskonałą okazję do odwiedzenia instytucji partnerskich i przeprowadzenia merytorycznych dyskusji. Projekt stworzył sprzyjające warunki dla młodego naukowca (doktoranta AGH), który odbył sześciomiesięczny staż, współpracując z norweskim zespołem przy realizacji kampanii eksperymentalnej [w ramach jednego z zadań projektu]. Polsko-norweskie zespoły współpracowały nad rozwiązaniem problemów badawczych, co zaowocowało wspólnymi publikacjami”.

Nowatorskie metody pozyskiwania innowacji

Ciekawe doświadczenia płyną z konkursu IdeaLab „Miasta przyszłości: usługi i rozwiązania”. Został on zorganizowany przez NCBR po raz pierwszy w ramach programu „Badania stosowane” i po raz drugi w Polsce. Łączył kreatywne podejście do tworzenia projektów z ich szybką oceną.

Kluczowym elementem były interaktywne 5‑dniowe warsztaty w Otwocku, z udziałem około 30 uczestników z różnych dyscyplin i środowisk, prowadzone przez zespół ekspertów zewnętrznych (dyrektora i doświadczonych facylitatorów) pochodzących z kilku krajów. Wszystko po to, aby wyzwolić kreatywność i zainicjować dwustronne projekty badawcze o innowacyjnym potencjale. W trakcie warsztatów specjaliści z różnych dziedzin, wraz z ekspertami i interesariuszami, intensywnie pracowali nad pomysłami dla miast przyszłości, wykorzystując wiele metod aktywizujących.

Jednym z ważnych rezultatów konkursu, w którym zostało zrealizowanych 6 interdyscyplinarnych projektów, było zaangażowanie organizacji pozarządowych i miast w międzynarodowe konsorcja. Niektóre z pomysłów zgłoszonych podczas warsztatów IdeaLab wyszły wprost od przedstawicieli organizacji społecznych. Na podstawie pozytywnych doświadczeń płynących z tej inicjatywy, NCBR postanowiło umożliwić organizacjom non profit i samorządom ubieganie się o finansowanie również w ramach partnerstwa Horyzontu Europa na rzecz zrównoważonego rozwoju miast i przygotowało ramy prawne dotyczące udziału takich podmiotów w innych partnerstwach programu ramowego Unii Europejskiej na rzecz badań i innowacji.

Wsparcie dla naukowców z Ukrainy

Jednym z wyzwań towarzyszących realizacji programu była agresja Rosji na Ukrainę. Po wybuchu wojny Narodowe Centrum Badań i Rozwoju wykorzystało środki z Funduszu Współpracy Dwustronnej Mechanizmu Finansowego EOG i Norweskiego Mechanizmu Finansowego do uruchomienia uproszczonego działania wspierającego ukraińskich naukowców (Scheme: Support for Ukrainian researchers), zapewniającego natychmiastowe i skuteczne wsparcie badaczkom i badaczom dotkniętym wojną. W rezultacie 14 ukraińskich naukowców przeprowadziło badania uzupełniające wspólne projekty z konkursów POLNOR, POLNOR CCS i IdeaLab. Przyczyniły się one do powstania nowej wiedzy oraz pomysłów naukowych i technicznych.

Jednym z przykładów jest projekt „IceMan” (Zrównoważone rozwiązania antyoblodzeniowe poprzez opracowanie i wdrożenie powłok lodofobowych), którego wykonawca dołączył później do konsorcjum projektu „U_CAN” – ambitnej inicjatywy zgłoszonej w ramach misji Horyzont Europa, wspierającej praktyczne, oddolne podejście do podążania ukraińskich miast w kierunku neutralności klimatycznej. W projekcie uczestniczyli również ukraińscy badacze, wykorzystując poprzednio zdobyte doświadczenia.

Wnioski z tych projektów są jasne: w tak dynamicznym i trudnym otoczeniu, jakim jest obecny kontekst Ukrainy, kluczowe okazały się elastyczność, szybka reakcja i proaktywne podejście do zarządzania złożonym programem grantowym. Program „Badania stosowane” pokazał, że dzięki odpowiedniemu wsparciu współpraca międzynarodowa może rozwijać się nawet w wyjątkowo wymagających warunkach.

Działania, które będą procentować

Formalne zakończenie projektów w programie „Badania stosowane” nie przerwało prac innowatorów. Zespoły złożyły 63 wspólne wnioski o dalsze finansowanie, z czego 19 uzyskało już środki – oznacza to, że współpraca między partnerami, której punktem wyjścia są dotychczasowe wyniki badań, będzie kontynuowana. Dużym sukcesem jest fakt, że 10 projektów otrzymało finansowanie w programach zarządzanych przez Komisję Europejską, co wzmacnia udział Polski w programach ramowych i podnosi międzynarodową pozycję naszych zespołów. Doskonałym przykładem jest konsorcjum projektu „BioCoke4FAI” (Bio-koks dla przemysłu produkcji żelazostopów), które otrzymało ponad 9 mln euro na kolejny projekt, dotyczący bezemisyjnej produkcji kluczowych surowców z wykorzystaniem wodoru, realizowany w ramach Horyzontu Europa. W przedsięwzięcie to zaangażowano partnerów nie tylko z Polski i Norwegii, lecz także z Francji, Włoch, Holandii, Niemiec, Wielkiej Brytanii i Luksemburga, tworząc silną, europejską koalicję badawczą.

Grant z Horyzontu Europa pomoże też w kontynuacji wcześniej wspomnianego projektu „EnerGizerS”. Międzynarodowe konsorcjum otrzymało prawie 4 mln euro na projekt „BioNETzero”, wspierający gospodarkę cyrkularną i ograniczenie emisji gazów cieplarnianych. Projekt ten będzie realizowany przez partnerów z Norwegii, Polski, Włoch, Hiszpanii i Niemiec. Podobnie jak w przypadku „BioCoke4FAI”, polsko-norweska współpraca w ramach projektu „EnerGizerS” przerodziła się w szersze międzynarodowe konsorcjum.

NCBR nie ma wątpliwości: program znacząco podniósł potencjał polskich badań stosowanych, stąd warto dalej iść w tym kierunku. Wysoka jakość zrealizowanych projektów oraz osiągnięcie większości kluczowych wskaźników pokazują, że inwestycje w naukę i innowacje przynoszą zakładane cele. Program wzmocnił współpracę między nauką a biznesem z państw partnerskich, przyspieszył rozwój nowych technologii i ułatwił transfer wiedzy do gospodarki. Szczególnie widoczny jest wpływ na kariery badawcze – zwłaszcza kobiet i młodych naukowców, którzy dzięki projektom zyskali szansę na rozwój, publikacje, dostęp do infrastruktury oraz udział w międzynarodowych zespołach. To dowód na to, że właściwie zaprojektowane wsparcie może stopniowo zmieniać oblicze polskiej nauki i jej pozycję na globalnej mapie innowacji.

Wnioski na przyszłość dotyczą głównie konieczności planowania odpowiednich działań wspierających współpracę nauki z biznesem, takich np. biura transferu technologii, zapewnianie zachęt do dzielenia się wiedzą i dalsza poprawa wykorzystania wyników badań i innowacji z korzyścią dla społeczeństwa.

• Więcej informacji na temat programu „Badania stosowane” w III edycji Funduszy Norweskich i EOG