Narodowe Centrum Badań
i Rozwoju

Dzięki znaczącemu budżetowi konkurs POLNORIS ma szansę stać się impulsem dla ambitnych przedsięwzięć badawczych i innowacyjnych o międzynarodowym potencjale i znaczącym oddziaływaniu na gospodarkę i społeczeństwo.

Wspólne badania, wspólne korzyści

Fundusze EOG są finansowane przez Islandię, Liechtenstein i Norwegię w ramach ich wkładu w zmniejszanie różnic społecznych i gospodarczych w Europejskim Obszarze Gospodarczym oraz wzmacnianie współpracy pomiędzy Państwami-Darczyńcami a Państwami-Beneficjentami, do których należy Polska. Jednocześnie stanowią one narzędzie budowania trwałych relacji instytucjonalnych, naukowych, gospodarczych i społecznych pomiędzy krajami uczestniczącymi w mechanizmie.

Jeden z fundamentów konkursu POLNORIS oraz źródło wysokiej jakości badań i skutecznych wdrożeń stanowi współpraca z Norwegią i Islandią. Kraje te wnoszą do programu wysokospecjalistyczne doświadczenie w obszarach kluczowych dla współczesnych wyzwań rozwojowych, takich jak: zrównoważony rozwój, transformacja energetyczna, cyfryzacja czy zarządzanie zasobami środowiskowymi.

– Badania naukowe i innowacje rozwijają się, gdy wiedza, doświadczenie i różne perspektywy spotykają się i łączą ponad granicami. Poprzez konkurs POLNORIS dążymy nie tylko do wspierania doskonałych naukowo projektów, ale także do budowania trwałych partnerstw między Norwegią a Polską, które zwiększą konkurencyjność, wesprą zieloną i cyfrową transformację oraz wzmocnią odporność naszych społeczeństw i gospodarek na długie lata – mówi Øystein Bø, Ambasador Królestwa Norwegii w Polsce.

- Współpraca między Polską a Państwami-Darczyńcami EOG przyczyni się do rozwoju badań stosowanych i innowacji opartych na badaniach w kluczowych obszarach tematycznych określonych dla obecnej rundy grantów EOG: europejskiej transformacji ekologicznej; demokracji, praworządności i praw człowieka oraz integracji społecznej i odporności. Wierzymy, że badania stosowane odgrywają kluczową rolę w podejmowaniu i poszukiwaniu rozwiązań dla niektórych wyzwań, przed którymi stoją nasze społeczeństwa. Wierzymy również, że nasza współpraca może doprowadzić do powstania silnych interdyscyplinarnych zespołów zajmujących się badaniami stosowanymi i innowacjami, które będą mogły wykorzystać granty EOG jako punkt wyjścia do pozyskania finansowania wyższego poziomu w ramach europejskich programów ramowych – powiedziała Ragnheiður Kolsöe, Zastępczyni Szefa Misji w Ambasadzie Islandii w Warszawie.

Partnerzy z Norwegii i Islandii dysponują nowoczesną infrastrukturą badawczą i dużym doświadczeniem w realizacji międzynarodowych projektów. Ich atutem jest także ścisła współpraca nauki, biznesu i sektora publicznego.

Szczególnie cenne są ich kompetencje we wdrażaniu wyników badań do praktyki – od nowych technologii po rozwiązania dla administracji i usług publicznych. Dzięki temu projekty realizowane w konkursie POLNORIS mogą nie tylko osiągać wysoką jakość naukową, ale także skuteczniej przekładać się na konkretne korzyści społeczne i gospodarcze.

Fundusze EOG i program „Badania stosowane i innowacje” – wspólna inwestycja w rozwój Europy

Jedną z największych zalet konkursu POLNORIS jest jego otwarty charakter tematyczny. Projekty mogą dotyczyć różnych dziedzin – od technologii i inżynierii po nauki społeczne i humanistyczne.

Konkurs koncentruje się na trzech strategicznych obszarach, które są priorytetami Funduszy EOG i mogą zdecydować o przyszłości naszego kontynentu: zielonej transformacji Europy; demokracji, praworządności i prawach człowieka oraz włączeniu społecznym i budowaniu odporności.

Dzięki temu POLNORIS daje dużą swobodę w wyborze tematu, jest otwarty dla wielu środowisk, a jednocześnie wspiera projekty odpowiadające na najważniejsze wyzwania współczesnej Europy.

– Program „Badania stosowane i innowacje”, którego operatorem jest Narodowe Centrum Badań i Rozwoju, wspiera priorytetowe kierunki badań naukowych i innowacji. Jego celem jest wzmacnianie jakości badań stosowanych oraz rozwój nowatorskich rozwiązań opartych na wiedzy. Konkurs POLNORIS pobudza współpracę międzynarodową, rozwój kompetencji badawczych oraz budowę trwałych partnerstw naukowo-biznesowych. Pomaga również w skutecznej waloryzacji wyników badań, zwiększając zdolność do wykorzystywania ich wyników w gospodarce i społeczeństwie – wskazuje prof. dr hab. inż. Maria Mrówczyńska, wiceministra nauki i szkolnictwa wyższego.

Innowacje w partnerstwie

Konkurs POLNORIS ma jasno określony cel: podniesienie jakości badań naukowych w Polsce oraz wzmocnienie międzynarodowej współpracy w obszarze badań i innowacji.

–  Instrument pozwala na jednoczesne oddziaływanie w dwóch wymiarach. Z jednej strony konkurs wspiera rozwój ambitnych projektów badawczo‑rozwojowych, z drugiej – sprzyja budowaniu trwałych relacji pomiędzy instytucjami naukowymi, przedsiębiorstwami i innymi partnerami z różnych krajów. W praktyce POLNORIS stawia na projekty, które nie tylko rozwijają wiedzę, ale również przyczyniają się do wzrostu konkurencyjności polskiej gospodarki i zdolności do reagowania na wyzwania społeczne – zwraca uwagę prof. dr hab. inż. Jerzy Małachowski, dyrektor Narodowego Centrum Badań i Rozwoju.

POLNORIS dysponuje budżetem 70 mln euro, czyli około 300 mln zł – co czyni go najważniejszym i największym konkursem uruchamianych w ramach programu „Badania stosowane i innowacje” w obecnej perspektywie finansowej Funduszy EOG, a także największym konkursem na projekty badawcze organizowanym przez Państwa-Beneficjentów.

W praktyce oznacza to, że jest to główny instrument finansowania dużych projektów badawczo‑innowacyjnych w tym programie – czyli takich, które wymagają znaczących środków, zaangażowania partnerów międzynarodowych oraz dłuższego okresu realizacji.

Dofinansowanie pojedynczego projektu wynosi od 1 mln do 1,75 mln euro (około 4,2–7,4 mln zł), a jego realizacja ma trwać 36 miesięcy. Taki poziom wsparcia pozwala na prowadzenie kompleksowych prac badawczo-rozwojowych – od etapu badań przemysłowych po eksperymentalne prace rozwojowe.

–  Skala konkursu POLNORIS pokazuje, że mamy do czynienia nie z pojedynczym grantem, ale z instrumentem, który ma znaczący potencjał do tworzenia nowych technologii, produktów i rozwiązań o znaczeniu gospodarczym i społecznym. Zgłaszane do NCBR projekty badawczo-rozwojowe i innowacyjne powinny więc obejmować działania ukierunkowane na zwiększenie wykorzystania wyników badań – akcentuje prof. Jerzy Małachowski.

Współpraca, interdyscyplinarność i wsparcie dla młodych naukowców

POLNORIS wspiera projekty, które łączą różne dziedziny nauki oraz angażują partnerów z różnych sektorów – nauki, biznesu, administracji publicznej i organizacji pozarządowych. Takie podejście wynika z rosnącej złożoności wyzwań współczesnego świata, które wymagają łączenia wiedzy, kompetencji i perspektyw.

Interdyscyplinarność zwiększa potencjał innowacyjny projektów, a współpraca międzysektorowa sprzyja skutecznemu wdrażaniu ich rezultatów. Projekty realizowane w tej formule mają większą zdolność do generowania rozwiązań odpowiadających na pilne potrzeby gospodarki i społeczeństwa. Dlatego eksperci oceniający wnioski będą zwracać szczególną uwagę na oba te podejścia.

O dofinansowanie mogą ubiegać się konsorcja, w których uczestniczy co najmniej jeden podmiot z Polski jako promotor projektu oraz przynajmniej jedna organizacja badawcza z Islandii, Liechtensteinu lub Norwegii.

Promotorem projektu może być organizacja badawcza lub przedsiębiorstwo zarejestrowane w Polsce, odpowiedzialne za przygotowanie i realizację wspólnych działań. Partnerami mogą być natomiast różne podmioty z Polski, Islandii, Liechtensteinu lub Norwegii – zarówno publiczne, jak i prywatne, w tym organizacje pozarządowe.

Konkurs wspiera także rozwój kompetencji przywódczych młodych naukowców.

– Cieszę się, że POLNORIS – podobnie jak znajdujący się w ofercie NCBR program LIDER UP – zwraca uwagę na rozwój naukowców na wczesnym etapie kariery. Na dodatkowe punkty mogą liczyć projekty, w których młode badaczki i badacze pełnią role kierowników projektów. To ważne, bo właśnie oni będą tworzyć nowe pokolenie liderów nauki i innowacji, zdolnych do prowadzenia międzynarodowych projektów, współpracy z różnymi sektorami i wdrażania wyników badań – podkreśla wiceministra Maria Mrówczyńska.

Wsparcie budowy partnerstw – narzędzie matchmakingowe

Konkurs POLNORIS został ogłoszony w czerwcu, a nabór wniosków będzie prowadzony od 17 września do 17 grudnia 2026 roku.

– Teraz jest najlepszy czas na przygotowanie projektu: znalezienie partnerów i dopracowanie pomysłu badawczo‑innowacyjnego. Zachęcamy naukowców i przedsiębiorców do tworzenia ambitnych projektów oraz do kontaktu z NCBR, jeśli mają pytania dotyczące konkursu – podkreśla dyrektor NCBR prof. Jerzy Małachowski.

Na potrzeby konkursu POLNORIS zostało udostępnione specjalne narzędzie matchmakingowe. Mowa o platformie do poszukiwania partnerów, która ułatwia i przyspiesza nawiązywanie współpracy przy projektach międzynarodowych. Dzięki niej organizacje badawcze, firmy, instytucje publiczne i organizacje pozarządowe mogą prezentować swoje kompetencje i pomysły na projekty oraz wyszukiwać partnerów z Polski, Norwegii, Islandii i Liechtensteinu. Narzędzie pomaga szybciej tworzyć konsorcja i znaleźć partnerów najlepiej dopasowanych do planowanego projektu.

POLNORIS drogą do programów ramowych Unii Europejskiej

Konkurs POLNORIS opiera się na zasadach podobnych do tych stosowanych w programie Horyzont Europa. Stawia na międzynarodową współpracę, tworzenie partnerstw oraz realizację projektów o wysokiej jakości naukowej. Ważne są także interdyscyplinarność, praktyczne wykorzystanie wyników badań oraz ich wpływ na gospodarkę i społeczeństwo.

– W konkursie POLNORIS kładziemy nacisk na waloryzację wyników badań – wspieramy ich praktyczne wykorzystanie w gospodarce, sektorze publicznym oraz społeczeństwie. Chodzi nie tylko o tworzenie nowych produktów i usług, o komercjalizację w sensie rynkowym. Zależy nam również na wdrożeniach technologicznych, wykorzystaniu wyników badań w politykach publicznych, a także osiąganiu konkretnych korzyści społecznych i środowiskowych – wskazuje prof. Jerzy Małachowski.

Instrument premiuje projekty, które już na etapie planowania pokazują, jak ich wyniki mogą być wykorzystane, kto będzie mógł z nich skorzystać i jakie mogą przynieść efekty. Dzięki temu nacisk położony jest nie tylko na prowadzenie badań, ale również na ich praktyczne zastosowanie i użyteczność.

Dla wielu polskich organizacji badawczych i firm udział w POLNORIS może być dobrym przygotowaniem do udziału w dużych europejskich przedsięwzięciach. Realizacja projektu pozwoli zdobyć doświadczenie w pracy w międzynarodowych konsorcjach, zarządzaniu złożonymi przedsięwzięciami oraz budowaniu partnerstw z podmiotami, które już aktywnie uczestniczą w europejskich programach badawczo‑innowacyjnych.

– Szczególne znaczenie ma fakt, że partnerzy z Norwegii i Islandii należą do najbardziej aktywnych uczestników europejskiej przestrzeni badawczej. Współpraca z nimi umożliwia nie tylko realizację wspólnego projektu, ale również budowę relacji, które mogą być wykorzystywane przy aplikowaniu do kolejnych konkursów europejskich – zwraca uwagę wiceministra Maria Mrówczyńska. – W efekcie POLNORIS wzmacnia potencjał polskich instytucji do skutecznego pozyskiwania środków w przyszłych konkursach międzynarodowych, zwiększa ich widoczność w europejskich sieciach badawczych oraz ułatwia włączanie się do projektów finansowanych ze środków Unii Europejskiej – dodaje.

Doświadczenie NCBR we wdrażaniu Funduszy Norweskich i EOG

Narodowe Centrum Badań i Rozwoju pełniło rolę operatora programów badawczych w ramach Funduszy Norweskich i EOG w dwóch poprzednich edycjach Mechanizmów Finansowych na lata: 2009-2014 i 2014-2021.  Wsparcie uzyskały liczne inicjatywy obejmujące zarówno dwustronne projekty badawcze realizowane przez partnerów z Polski i Norwegii, jak i skierowane do badaczek w naukach technicznych. Programy obejmowały również rozwój współpracy polsko-norweskiej oraz działania solidarnościowe, takie jak włączenie naukowców z Ukrainy do projektów badawczych.

– Narodowe Centrum Badań i Rozwoju już po raz trzeci pełni rolę operatora programu badawczego w ramach Mechanizmów Finansowych. Kontynuujemy bardzo dobrą współpracę z Norweską Radą Badań, która była naszym partnerem w poprzedniej edycji programu. W nowej perspektywie Mechanizmu Finansowego EOG dołącza do nas również nowy partner –  Rannís, Islandzkie Centrum Badań, poszerzając możliwości współpracy z Norwegią, Islandią i Liechtensteinem – mówi prof. Jerzy Małachowski.

W poprzedniej edycji Funduszy Norweskich i EOG pod skrzydłami NCBR zostało zrealizowanych 81 projektów. Obejmowały one zarówno partnerskie projekty badawcze (w sumie 50 projektów międzynarodowych w 3 konkursach), jak i schemat wsparcia dla naukowczyń (31 projektów). W ramach konkursu IdeaLab, w którym uczestnicy z Polski i Norwegii prowadzili prace nad wizjonerskimi rozwiązaniami dla miast przyszłości, zostało wdrożonych 6 projektów interdyscyplinarnych. Przyniosły one bardzo wartościowe doświadczenia i rezultaty.

Jak walka z groźnymi bakteriami przerodziła się w międzynarodowe partnerstwo na lata. Projekt PrevEco

Wśród zrealizowanych z sukcesem przedsięwzięć badawczych znajduje się projekt PrevEco, zgłoszony do NCBR w konkursie POLNOR 2019 na wspólne polsko-norweskie projekty badawcze. Instytut Medycyny Doświadczalnej i Klinicznej im. M. Mossakowskiego Polskiej Akademii Nauk (IMDiK PAN) pracował przy nim wspólnie z dwoma partnerami z Norwegii: Norwegian University of Life Sciences (NMBU) oraz firmą TINE SA, którzy uzyskali ponad 7 mln zł dofinansowania z Programu „Badania stosowane” w ramach Norweskiego Mechanizmu Finansowego 2014-2021.

Zespół projektowy zmierzył się z opornością bakterii na antybiotyki. Badacze skupili się na opracowaniu metod walki z infekcjami bakteryjnymi, wykorzystując w tym celu enzybiotyki i bakteriocyny, jednocześnie mając na uwadze ograniczenie stosowania antybiotyków u krów chorych na zapalenie gruczołu mlekowego.

– Może to zabrzmieć trywialnie, bo odnosi się bezpośrednio do założeń programu, ale najbardziej dumna jestem z trwałości współpracy rozpoczętej dzięki temu projektowi. Nazwałabym to naukową przyjaźnią, która oczywiście przekłada się bezpośrednio na wspólne publikacje oraz zaproszenia do przygotowywania nowych, kolejnych wniosków grantowych – mówi dr hab. Izabela Sabała, prof. IMDiK, kierowniczka projektu. – Poza konkretnymi obszarami eksperckimi, takimi jak badania nad bakteriocynami czy analiza mikrobioty, niezwykle ważny i nowy był dla nas aspekt związany z udziałem norweskiego przedsiębiorstwa. Dzięki temu mogliśmy z bliska poznać punkt widzenia bezpośredniego odbiorcy naszej technologii – dodaje.

Obecnie badacze czekają na wyniki wspólnych wniosków grantowych, które już zostały złożone. Równolegle pracują już nad kolejnymi projektami, w których strona polska chciałaby wykorzystać bogate doświadczenie Norwegów w zakresie transferu technologii i przenieść te dobre praktyki na rodzimy grunt.

Profesor Izabela Sabała nie ma wątpliwości, że konkurs POLNORIS to instrument, z którego warto skorzystać.

– Uzyskanie finansowania w konkursie POLNORIS to niepowtarzalna szansa na realizację ambitnych pomysłów badawczych we współpracy z doskonałymi zespołami naukowymi oraz na szerokie rozwinięcie sieci kontaktów. Innymi słowy – to droga do spełniania marzeń zawodowych. Aby dać sobie na to szansę, trzeba po prostu złożyć wniosek. Gorąco do tego namawiam, bo naprawdę warto spróbować. Nawet jeśli projekt nie otrzyma finansowania za pierwszym razem, zyskuje się bezcenne doświadczenie i buduje relacje, które mogą zaowocować w przyszłości – podkreśla.

Od POLNOR do POLNORIS. Jak udany projekt otworzył drogę do kolejnych innowacji

Uczestnicy programu z poprzedniej perspektywy wysoko oceniają model jego wdrażania. Zgodnie podkreślają, że jego siłą są przejrzyste zasady, sprawny proces oceny, przyjazne warunki rozliczania oraz wsparcie beneficjentów na każdym etapie realizacji projektu. Wśród zalet programu wymieniają również skuteczne działania NCBR w zakresie zachęcania beneficjentów do aplikowania w programie Horyzont Europa. Jednak największą wartością często okazują się efekty, których nie dało się przewidzieć na początku.

Przekonał się o tym prof. dr hab. inż. Radosław Pytlak z Politechniki Warszawskiej, kierownik projektu REFSA, realizowanego wspólnie z polskimi i norweskimi partnerami. Dzięki ponad 5,5 mln zł dofinansowania z Funduszy Norweskich w konkursie POLNOR zespół stworzył nowoczesny system wspierający przeglądy literatury naukowej w obszarze bezpieczeństwa żywności. Narzędzie wykorzystuje sztuczną inteligencję do ograniczenia czasochłonnej pracy ekspertów, a jego zastosowanie może wykraczać daleko poza pierwotny obszar badań. Poza wspomnianą uczelnią, nad rozwiązaniem pracowały w latach 2020-2024 dwa podmioty z Polski: firma Tecna Sp. z o.o. i Narodowy Instytut Zdrowia Publicznego PZH – Państwowy Instytut Badawczy oraz dwa z Norwegii: Oslo Metropolitan University i Norwegian Institute of Public Health.

– Opracowaliśmy nowe metody reprezentacji tekstów, które pozwalają skuteczniej wykorzystywać sztuczną inteligencję i obniżyć koszty systematycznych analiz literatury. Stworzyliśmy także nową metodologię porównywania modeli uczenia maszynowego na zbiorach danych testowych – podkreśla prof. Radosław Pytlak.

Projekt przyniósł jednak znacznie więcej rezultatów. Współpraca z norweskimi partnerami zaowocowała powstaniem nowego algorytmu do tworzenia łańcuchów cytowań, a także otworzyła drogę do międzynarodowej promocji wyników badań. Dzięki silnej pozycji norweskich instytucji w europejskim środowisku ekspertów ds. bezpieczeństwa żywności efekty projektu zyskały szeroki rozgłos.

–  Współpraca z osobami wykonującymi przeglądy literatury pozwoliła na identyfikację słabych punktów procesu przeglądu i na zaproponowanie zmian w metodyce tego procesu. Jest to przedmiotem nowego złożonego wniosku o finansowanie projektu – cieszy się naukowiec.

Co ciekawe, jeszcze podczas realizacji REFSA zaczęły rodzić się kolejne wspólne pomysły z obszaru medycyny i cyberbezpieczeństwa. Wśród nich znalazły się projekty wykorzystujące sztuczną inteligencję do wspierania procesów dializy oraz wykrywania nieprawidłowości w sieciach komputerowych poprzez zastosowanie głębokich sieci neuronowych.

Dziś profesor Pytlak rekomenduje udział w konkursie POLNORIS nie tylko ze względu na finansowanie, ale przede wszystkim możliwość współpracy z renomowanymi partnerami zagranicznymi i szansę na rozwój projektów o międzynarodowym zasięgu.

– To program, który otwiera drzwi do nowych partnerstw, kolejnych projektów i znacznie szerszego upowszechniania wyników badań niż w przypadku inicjatyw realizowanych wyłącznie na poziomie krajowym – podsumowuje naukowiec.

Woda, żywność i klimat. Projekt, który prowadził od badań do społecznego zaangażowania

Projekt USAGE, zrealizowany przez polsko-norweskie konsorcjum pod kierownictwem dr Katarzyny Pali, wiceprezes Instytutu Wody – H2O SciTech, miał odpowiedzieć na pytanie, jak lepiej wykorzystywać wodę deszczową i wspierać zrównoważoną produkcję żywności w miastach. Celem tego interdyscyplinarnego, międzynarodowego przedsięwzięcia było opracowanie i budowa dwóch instalacji akwaponicznych we Wrocławiu i w Oslo, stanowiących zielone azyle w centrach miast. W efekcie prac uruchomiono pilotażowe instalacje, zintegrowane z systemami zbierania i oczyszczania wód opadowych. W ten sposób powstała innowacyjna przestrzeń umożliwiająca ekologiczną produkcję żywności w warunkach miejskich przy ograniczonym zużyciu wody oraz skróceniu łańcuchów dostaw.

Szybko okazało się jednak, że znaczenie projektu wykracza daleko poza badania naukowe.

– Największą wartością wspólnych działań było połączenie nauki, technologii, ekologii i edukacji. Nasz projekt wyszedł poza ramy klasycznych badań naukowych i stał się narzędziem budowania świadomości ekologicznej. W toku prac okazało się, że zainteresowanie warsztatami dotyczącymi akwakultury, akwaponiki, obiegu wody i produkcji żywności jest bardzo duże, zarówno wśród dzieci i młodzieży, jak i osób dorosłych. To pokazało nam, że tematy związane z adaptacją miast do zmian klimatu, odpowiedzialnym gospodarowaniem wodą i lokalną produkcją żywności są bardzo nośne społecznie – mówi dr Katarzyna Pala.

Sukces działań edukacyjnych sprawił, że zespół pozyskał kolejne środki na ich kontynuację. Warsztaty realizowano m.in. we współpracy z Bankiem Gospodarstwa Krajowego oraz firmą 3M.

Ogromną pracę wykonali partnerzy norwescy. Współpraca z NIVA – jednym z czołowych europejskich instytutów zajmujących się środowiskiem i gospodarką wodną, a także z fundacją FNI, specjalizującą się w analizach społecznych i politykach publicznych, pozwoliła spojrzeć na projekt zarówno z perspektywy technologicznej, jak i społecznej. Dzięki temu możliwe było nie tylko rozwijanie innowacyjnych rozwiązań, ale też identyfikowanie barier ich wdrażania.

Co najważniejsze, relacje zbudowane podczas projektu przetrwały po jego zakończeniu. Partnerzy rozmawiają już o kolejnych wspólnych inicjatywach. Zdaniem dr Katarzyny Pali właśnie w tym tkwi również największa siła nowego konkursu POLNORIS. Bo projekty międzynarodowe wnoszą wartość, której nie da się osiągnąć wyłącznie poprzez działania prowadzone lokalnie.

– To nie tylko źródło finansowania, ale przede wszystkim szansa na budowanie trwałych międzynarodowych kontaktów, rozwój kompetencji i tworzenie projektów odpowiadających na najważniejsze wyzwania społeczne i środowiskowe. Wspólne rozwiązywanie problemów, patrzenie na nie z różnych perspektyw i doświadczeń zawsze otwiera nowe ścieżki – zarówno naukowe, jak i biznesowe – zauważa badaczka.

Projekt USAGE był realizowany w konsorcjum łączącym partnerów z Polski: Politechnikę Warszawską, Politechnikę Krakowską im. Tadeusza Kościuszki i CASE –  Centrum Analiz Społeczno-Ekonomicznych oraz norweskich: NIVA – Norwegian Institute for Water Research i FNI – The Fridtjof Nansen Foundation at Polhøgda. Projekt został wybrany w zorganizowanym przez NCBR konkursie IdeaLab w Programie „Badania stosowane” w ramach Funduszy Norweskich, uzyskując ponad 10 mln dofinansowania.

• Więcej informacji o konkursie POLNORIS na stronie.