Warmińsko-Mazurski Urząd Wojewódzki w Olsztynie

 Świadczenie wspierające dla Ciebie, nie dla pośredników

Osoby z niepełnosprawnością oraz ich bliscy nie muszą korzystać z odpłatnych usług pośredników, aby ubiegać się o świadczenie wspierające. Cała procedura została zaprojektowana w taki sposób, aby można było przeprowadzić ją samodzielnie lub z pomocą najbliższych, a na każdym etapie dostępne jest bezpłatne wsparcie instytucji publicznych.

 

 

 

 

WYTYCZNE DOTYCZĄCE USTALANIA POZIOMU POTRZEBY WSPARCIA

Z dniem 1 stycznia 2024 r. weszła w życie ustawa z dnia 7 lipca 2023 r. o świadczeniu wspierającym (Dz.U. z 2023 r. poz. 1429, ze zm.), która wprowadziła istotne zmiany w ustawie z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz o zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 44, z późn. zm.) dotyczące realizacji przez wojewódzkie zespoły do spraw orzekania o niepełnosprawności nowego zadania związanego z wydawaniem decyzji ustalających poziom potrzeby wsparcia.

Ustawa o świadczeniu wspierającym wprowadziła również nowy instrument wsparcia osób niepełnosprawnych, tj. świadczenie wspierające, którego celem jest udzielenie osobom

mającym potrzebę wsparcia pomocy służącej częściowemu pokryciu wydatków związanych z zaspokojeniem szczególnych potrzeb życiowych.

Na mocy obowiązujących przepisów decyzję ustalającą poziom potrzeby wsparcia może otrzymać osoba niepełnosprawna w rozumieniu ustawy o rehabilitacji zawodowej

i społecznej oraz o zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (legitymująca się ważnym orzeczeniem o stopniu niepełnosprawności, orzeczeniem o całkowitej albo częściowej

niezdolności do pracy, orzeczeniem o niezdolności do samodzielnej egzystencji, orzeczeniem o zaliczeniu do grupy inwalidów lub stałej/długotrwałej niezdolności do pracy

w gospodarstwie rolnym, zatem osoby legitymujące się ww. orzeczeniami są uprawnione do wystąpienia z wnioskiem o wydanie decyzji ustalającej poziom potrzeby wsparcia.

Podkreślenia wymaga, że poziom potrzeby wsparcia jest ustalany w postępowaniu odrębnym w stosunku do postępowania o wydanie orzeczenia o stopniu niepełnosprawności

oraz orzeczenia o niezdolności do pracy lub niezdolności do samodzielnej egzystencji. Pojęcie potrzeby wsparcia uregulowane zostało w art. 4b ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r.

o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych i oznacza następstwo braku lub utraty autonomii fizycznej, psychicznej, intelektualnej lub

sensorycznej. Przy ustalaniu potrzeby wsparcia bierze się pod uwagę, adekwatnie do wieku oraz niepełnosprawności fizycznej, psychicznej, intelektualnej lub sensorycznej, zdolność

osoby do samodzielnego wykonywania określonych czynności, związanych z obszarami codziennego funkcjonowania oraz rodzaj wymaganego wsparcia, z uwzględnieniem czasu

niezbędnego do jej wykonania oraz konieczności wsparcia przez inną osobę lub technologię wspomagającą, mającą na celu zapewnienie zwiększenia lub utrzymania autonomii osobistej.

Przedmiotem postępowania o wydanie decyzji ustalającej poziom wsparcia jest ustalenie w stosunku do osoby niepełnosprawnej (tj. osoby legitymującej się dokumentem

potwierdzającym niepełnosprawność) potrzeby wsparcia w oparciu o przesłanki wymienione we wskazanym wyżej przepisie.

W powołanej wyżej ustawie wskazano ponadto zasady oraz tryb zaskarżenia decyzji ustalających poziom potrzeby wsparcia tj. wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy do wojewódzkiego zespołu, a następnie weryfikacja decyzji przez sąd pracy i ubezpieczeń społecznych.

W związku, z faktem iż decyzje ustalające poziom potrzeby wsparcia są nowym instrumentem, w tym miejscu, pragnę zasugerować, aby w przypadku przekazywania

odwołań do sądu pracy i ubezpieczeń społecznych od decyzji ustalających poziom potrzeby wsparcia wraz z aktami sprawy przekazywać również Wytyczne w zakresie stosowania

przedmiotowych przepisów.

Wytyczne_w_sprawie_ustalania_poziomu_potrzeby_wsparcia-do_sądu_z_odwołaniem

 

 

 

Ustalanie poziomu potrzeby wsparcia dla potrzeb świadczenia wspierającego

Świadczenie wspierające to nowe świadczenie dla osób z niepełnosprawnością. 

Osoba z niepełnosprawnością, która chce otrzymać świadczenie wspierające, będzie musiała złożyć wniosek o wydanie decyzji ustalającej poziom potrzeby wsparcia.

 

Sprawy z tego zakresu prowadzi:

Wojewódzki Zespół do spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie Warmińsko-Mazurskim

 

Kontakt e-mail:  wzon@uw.olsztyn.pl

Przewodniczący Wojewódzkiego Zespołu                          

Sekretarz Wojewódzkiego Zespołu                        

Adresy:

a)  Wojewódzki Zespół do spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie Warmińsko-Mazurskim

stanowisko w Elblągu

tel./fax (55) 232 74 26

b) Wojewódzki Zespół do spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie Warmińsko-Mazurskim

stanowisko w Olsztynie

c) Wojewódzki Zespół do spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie Warmińsko-Mazurskim

 stanowisko w Ełku

ul. Mickiewicza 15 
19-300 Ełk

 

Decyzję ustalającą poziom potrzeby wsparcia wydaje wojewódzki zespół do spraw orzekania o niepełnosprawności na wniosek osoby niepełnosprawnej lub jej przedstawiciela ustawowego albo, za ich zgodą, na wniosek ośrodka pomocy społecznej lub centrum usług społecznych (w przypadku przekształcenia ośrodka pomocy społecznej). Do wniosku dołącza się wypełniony kwestionariusz samooceny trudności w zakresie wykonywania czynności związanych z funkcjonowaniem. 

 

Wniosek o wydanie decyzji ustalającej poziom potrzeby wsparcia, składa się do wojewódzkiego zespołu do spraw orzekania o niepełnosprawności w postaci:

- elektronicznej za pomocą systemu teleinformatycznego utworzonego przez ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego albo

- w wersji papierowej.

Wniosek w wersji papierowej można również złożyć za pośrednictwem powiatowego zespołu.

Wnioski o wydanie decyzji ustalającej poziom potrzeby wsparcia składa się od dnia 1 stycznia 2024 r.

Wniosek o wydanie decyzji ustalającej poziom potrzeby wsparcia, poza podstawowymi danymi osoby niepełnosprawnej lub jej przedstawiciela ustawowego, zawiera informację o posiadaniu przez tę osobę ostatecznego orzeczenia ustalającego stopień niepełnosprawności (wraz z ustalonym w nim symbolem przyczyny niepełnosprawności) albo posiadania orzeczenia, o którym mowa w art. 5 albo art. 62 ustawy o rehabilitacji, a także informację o okresie, na który orzeczenie zostało wydane.

W przypadku osób, które nie posiadają orzeczenia ustalającego stopień niepełnosprawności, wniosek powinien zawierać informację o złożeniu wniosku o wydanie orzeczenia ustalającego stopień niepełnosprawności. Ponadto wniosek zawiera informację o wyrażeniu zgody albo jej braku na ustalenie poziomu potrzeby wsparcia pod adresem stałego pobytu. W przypadku składania wniosku przez osobę upoważnioną do reprezentowania pełnoletniej osoby niepełnosprawnej powinien on również zawierać dane tej osoby.

Kwestionariusz samooceny trudności w zakresie wykonywania czynności związanych z funkcjonowaniem jest dołączany do wniosku o wydanie decyzji ustalającej poziom potrzeby wsparcia. Służy dokonaniu samooceny przez osobę ubiegającą się o wydanie decyzji ustalającej poziom potrzeby wsparcia w zakresie ograniczenia lub utraty jej autonomii fizycznej, psychicznej, intelektualnej lub sensorycznej w wykonywaniu określonych czynności, związanych z obszarami codziennego funkcjonowania. Czynności te zostały dokładnie określone w kwestionariuszu.

Poziom potrzeby wsparcia ustalany jest na podstawie obserwacji, wywiadu bezpośredniego oraz oceny funkcjonowania osoby ubiegającej się o ustalenie poziomu potrzeby wsparcia, przy zastosowaniu formularza w zakresie ustalania poziomu potrzeby wsparcia dla osób zaliczonych do stopnia niepełnosprawności, a także na podstawie informacji wskazanych w kwestionariuszu.

Ocena będzie dokonywana w miejscu zamieszkania osoby niepełnosprawnej lub, na jej wniosek, albo w siedzibie wojewódzkiego zespołu do spraw orzekania o niepełnosprawności albo w miejscu przez niego wyznaczonym, spełniającym warunki o zapewnianiu dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami.

Poziom potrzeby wsparcia ustala się w wartościach punktowych w skali od 0 do 100.

Decyzję ustalającą poziom potrzeby wsparcia wydaje się na okres, na który osoba została zaliczona do osób niepełnosprawnych na podstawie ostatecznego orzeczenia, ustalającego stopień niepełnosprawności, albo orzeczenia, o którym mowa w art. 5 albo art. 62, o których mowa w art. 6b4 ust. 1 pkt 2, jednakże na okres nie dłuższy niż 7 lat.

Świadczenie wspierające przysługuje miesięcznie w wysokości:

1) 220% renty socjalnej - jeżeli w decyzji ustalającej poziom potrzeby wsparcia potrzebę tę określono na poziomie od 95 do 100 punktów;

2) 180% renty socjalnej - jeżeli w decyzji ustalającej poziom potrzeby wsparcia potrzebę tę określono na poziomie od 90 do 94 punktów;

3) 120% renty socjalnej - jeżeli w decyzji ustalającej poziom potrzeby wsparcia potrzebę tę określono na poziomie od 85 do 89 punktów;

4) 80% renty socjalnej - jeżeli w decyzji ustalającej poziom potrzeby wsparcia potrzebę tę określono na poziomie od 80 do 84 punktów;

5) 60% renty socjalnej - jeżeli w decyzji ustalającej poziom potrzeby wsparcia potrzebę tę określono na poziomie od 75 do 79 punktów;

6) 40% renty socjalnej - jeżeli w decyzji ustalającej poziom potrzeby wsparcia potrzebę tę określono na poziomie od 70 do 74 punktów.

Harmonogram, zgodnie z którym świadczenie wspierające będzie dostępne dla osób z niepełnosprawnością:

• od 1 stycznia 2024 r. – z ustalonym poziomem potrzeby  wsparcia od 87 do 100 pkt, 
• od 1 stycznia 2025 r. – z ustalonym poziomem potrzeby  wsparcia od 78 do 86 pkt,
• od 1 stycznia 2026 r. - z ustalonym poziomem potrzeby  wsparcia od 70  do 77 pkt.

Świadczenie wspierające nie przysługuje jeżeli:

1. osoba została umieszczona w domu pomocy społecznej, w rodzinnym domu pomocy, zakładzie opiekuńczo-leczniczym, zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym, placówce zapewniającej całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku, o której mowa w przepisach o pomocy społecznej, zakładzie karnym, zakładzie poprawczym, areszcie śledczym albo schronisku dla nieletnich;
2. osoba jest uprawniona za granicą do świadczenia o podobnym charakterze do świadczenia wspierającego, chyba że dwustronne umowy o zabezpieczeniu społecznym stanowią inaczej;
3. na osobę, inna osoba jest uprawniona za granicą do świadczenia na pokrycie wydatków związanych z opieką, chyba że dwustronne umowy o zabezpieczeniu społecznym stanowią inaczej.

Celem świadczenia wspierającego jest udzielenie osobom niepełnosprawnym mającym potrzebę wsparcia pomocy służącej częściowemu pokryciu wydatków związanych z zaspokojeniem szczególnych potrzeb życiowych tych osób.

Ustalenie prawa do świadczenia wspierającego następuje na wniosek osoby niepełnosprawnej lub jej pełnomocnika. Wniosek o świadczenie wspierające składa się do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

Świadczenie wspierające przysługuje:

1. Obywatelom polskim;
2. Cudzoziemcom;

• obywatelom Unii Europejskiej, Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji Szwajcarskiej,
• jeżeli wynika to z wiążących Rzeczpospolitą Polską dwustronnych umów międzynarodowych o zabezpieczeniu społecznym,
• przebywającym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie zezwolenia na pobyt czasowy udzielonego w związku z okolicznościami, o których mowa w art. 127 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (Dz. U. z 2023 r. poz. 519, 185 i 547), jeżeli zamieszkują na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
• posiadającym kartę pobytu z adnotacją "dostęp do rynku pracy", jeżeli zamieszkują na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z wyłączeniem obywateli państw trzecich, którzy uzyskali zezwolenie na pracę na terytorium państwa członkowskiego na okres nieprzekraczający 6 miesięcy, obywateli państw trzecich przyjętych w celu podjęcia studiów lub pracy sezonowej oraz obywateli państw trzecich, którzy mają prawo do wykonywania pracy na podstawie wizy,
• przebywającym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej:

• na podstawie zezwolenia na pobyt czasowy, o którym mowa w art. 139a ust. 1 lub art. 139o ust. 1 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach, lub
• w związku z korzystaniem z mobilności krótkoterminowej pracownika kadry kierowniczej, specjalisty lub pracownika odbywającego staż w ramach przeniesienia wewnątrz przedsiębiorstwa na warunkach określonych w art. 139n ust. 1 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach.
• jeżeli zamieszkują na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z wyłączeniem cudzoziemców, którym zezwolono na pobyt i pracę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres nieprzekraczający 9 miesięcy, chyba że dwustronne umowy międzynarodowe o zabezpieczeniu społecznym stanowią inaczej,

• przebywającym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej:

• na podstawie zezwolenia na pobyt czasowy, o którym mowa w art. 151 lub art. 151b ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach, lub
• na podstawie wizy krajowej w celu prowadzenia badań naukowych lub prac rozwojowych, lub
• w związku z korzystaniem z mobilności krótkoterminowej naukowca na warunkach określonych w art. 156b ust. 1 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach
• z wyłączeniem cudzoziemców, którym zezwolono na pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres nieprzekraczający 6 miesięcy, chyba że dwustronne umowy międzynarodowe o zabezpieczeniu społecznym stanowią inaczej,

• przebywającym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej obywatelom Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, o których mowa w art. 10 ust. 1 lit. b, d, e lub f Umowy z dnia 24 stycznia 2020 r. o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (Dz. Urz. UE L 29 z 31.01.2020, str. 7, z późn. zm.).

Świadczenie wspierające przysługuje osobom, o których mowa w ust. 1, jeżeli zamieszkują na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres, w którym otrzymują świadczenie wspierające.

Dodatkowe informacje zamieszczone są pod adresem:

https://www.gov.pl/web/rodzina/swiadczenie-wspierajace-i-swiadczenie-pielegnacyjne---informacje