Narodowe Centrum Badań
i Rozwoju

Raport prezentuje kluczowe informacje dotyczące B+R+I w polskim sektorze kosmicznym, osadzając je w kontekście globalnych zmian zachodzących w tej branży.

Globalny sektor kosmiczny rozwija się dynamicznie dzięki nowym modelom biznesowym oraz redefinicji współpracy publiczno‑prywatnej. W 2024 r. jego wartość szacowano na 418–613 mld USD, a rosnące znaczenie technologii satelitarnych znajduje odzwierciedlenie w ich szerokim zastosowaniu – od rolnictwa po finanse. Branża pozostaje jedną z najbardziej naukochłonnych, szczególnie w segmencie upstream, obejmującym projektowanie, budowę i wynoszenie satelitów oraz infrastrukturę kosmiczną. Państwa rozwinięte przeznaczają 5–6% swoich budżetów naukowych na badania kosmiczne. Rynek kapitałowy, zwłaszcza venture capital, pełni kluczową rolę w jego rozwoju, choć w Polsce jego udział jest znikomy.

Polski sektor kosmiczny jest młody i stosunkowo niewielki (ok. 0,5 mld USD), liczy  ok. 400 firm.. Większość przedsiębiorstw koncentruje się na produkcji komponentów satelitarnych lub rozwiązaniach opartych na danych satelitarnych. W latach 2017–2025 zrealizowano w Polsce 732 projekty badawcze dotyczące technologii kosmicznych, z czego 40% miało charakter konsorcjalny, a aż 52% środków pochodziło z zagranicy. Badania charakteryzują się szerokim zakresem tematycznym obejmującym wszystkie główne segmenty sektora. Na kierunkach kształcących przyszłe kadry sektora uczy się około 27 tys. studentów, w tym także na kierunkach z zakresu kosmonautyki lub technologii kosmicznych.

Badania są finansowane zarówno ze środków krajowych (m.in. NCBR) jak i zagranicznych (ESA). Jednocześnie w ostatnich latach wykreował się ekosystem wsparcia sektora obejmujący akcelerację, inkubację i komercjalizację rozwiązań. Dofinansowanie NCBR w latach 2008–2021 objęło 124 projekty, co pozwoliło Polsce zaistnieć w przestrzeni kosmicznej, dzięki takim projektom jak nanosatelity PIAST, czy satelita obserwacyjny EagleEye.