W nocy z 3 na 4 marca 2026 r. oraz dodatkowo w dniach 3-5 marca 2026 r. w celu maksymalizacji wyników po raz siódmy przeprowadzono Ogólnopolskie badanie liczby osób w kryzysie bezdomności, którego realizacja koordynowana była przez Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej.

Było to pierwsze badanie zakładające dłuższy trzydniowy czas realizacji, w tym ze szczególnym nastawieniem na badanie w nocy z 3 na 4 marca 2026 r. 92% badanych osób w kryzysie bezdomności udzieliło odpowiedzi na zadane pytania, zaś 8% badanych odmówiło i zostały zgromadzone podstawowe możliwe dane na ich temat, takie jak przykładowo miejsce lokalizacji, płeć i szacowany wiek.

Osobom w kryzysie bezdomności podczas przeprowadzania badania była oferowana pomoc i wsparcie, zwłaszcza dla osób pozostających w tzw. bezdomności ulicznej.

Jednocześnie Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej dziękuje wszystkim osobom zaangażowanym w przeprowadzenie badania od szczebla wojewódzkiego po gminny, lokalny.

Liczba osób w kryzysie bezdomności w Polsce

W momencie realizacji badania zdiagnozowano 31 985 osób w kryzysie bezdomności, w tym w ok. 82% to byli mężczyźni (26 047 osoby) a 16% stawiły kobiety (5170 osoby). Dzieci i młodzież, czyli osoby poniżej osiemnastego roku życia stanowiły 2% (768 osoby) ogólnej liczby osób w kryzysie bezdomności.

Nastąpił wzrost liczby osób w kryzysie bezdomności w porównaniu z ostatnim badaniem z 2024 r. o 943 osoby. Jednocześnie zauważono spadek liczby kobiet w kryzysie bezdomności oraz znaczny spadek liczby dzieci i młodzieży w kryzysie bezdomności o ok. 50% z 1 524 osób (badanie z 2024 r.) na 768 osób (badanie z 2026 r.).

W porównaniu z danymi z poprzednich ogólnopolskich badań w tym zakresie, na przestrzeni ostatnich dziewięciu (9) lat liczba osób w kryzysie bezdomności w Polsce waha się pomiędzy 30 tysiącami (badanie z 2019 r.) a 33 tysiącami (badanie z 2017 r.) i wynosi obecnie ok. 32 tysięcy osób (badanie z 2026 r.).

Osoby bezdomne w województwach

Najwięcej osób w kryzysie bezdomności przebywa w województwie śląskim – 14% (4 601 osób), mazowieckim – 11% (3 670 osób) oraz pomorskim – 10% (3 314 osób). Najmniej gdyż 2% w województwie podlaskim (724 osoby), i po 3% w województwach lubuskim (830 osób), świętokrzyskim (915 osób), lubelskim (937 osób) oraz opolskim (946 osób).

W 3 województwach z szesnastu odnotowano spadek liczby osób w kryzysie bezdomności w odniesieniu do badania z 2024 r. Są to województwa: małopolskie, pomorskie i śląskie. W pozostałych województwach odnotowano wzrost liczby osób w kryzysie bezdomności.

Osoby w kryzysie bezdomności w większych i mniejszych miejscowościach

W badaniu sprawdzano liczbę osób w kryzysie bezdomności również w podziale na gminy oraz miejscowości poniżej i powyżej 100 tysięcy mieszkańców. Zgodnie z wynikami badania większość osób w kryzysie bezdomności, gdyż 58%, przebywało na terenie gmin i miejscowości poniżej 100 tysięcy mieszkańców, zaś w miejscowościach i gminach powyżej 100 tysięcy mieszkańców znajdowało się 42% osób w kryzysie bezdomności.

Miejsca pobytu osób bezdomnych

Podobnie jak w poprzednich badaniach wśród przebadanych osób 24 843 osoby (78%) przebywały w placówkach instytucjonalnych, a 7 142 (22%) osoby poza nimi – w przestrzeni publicznej, pustostanach, altankach działkowych i miejscach niemieszkalnych.

Zwiększyła się liczba osób zarówno przebywających w placówkach (o 1439 osób) jak i miejscach niemieszkalnych (o 494 osoby) w odniesieniu do wyników badania z 2024 r.  

Odnotowano wzrost osób przebywających w mieszkaniach treningowych i wspomaganych do 1276 osób (o 286 osób w porównaniu z badaniem z 2024 r.). Dodatkowo odnotowano liczbę 2072 osób w kryzysie bezdomności przebywającej w innej placówce, czy też miejscu mieszkalnym.

Obywatelstwo

Podczas badania 98% osób w kryzysie bezdomności zadeklarowało obywatelstwo polskie, zaś 1% obywatelstwo ukraińskie. Pozostałe osoby deklarowały inne obywatelstwa, głównie z Europy, lub jego brak.

Zameldowanie na pobyt stały

Większość osób w kryzysie bezdomności nie posiada zameldowania na pobyt stały ale przebywa w gminie, gdzie takie zameldowanie posiadały – 42%. Jednocześnie 37% nie posiada zameldowania na pobyt stały i nie przebywa w gminie, w której były zameldowane ostatni raz. 10% osób w kryzysie bezdomności deklaruje, że dalej posiada stały meldunek ale nie przebywają w gminie tam, gdzie się meldunek znajduje. 11% badanych zadeklarowało, że przebywa w gminie, gdzie posiadają stały meldunek.

Mając na uwadze powyższe większość osób w kryzysie bezdomności, gdyż 53%, przebywa w gminie, gdzie jest lub była zameldowana ostatnio na pobyt stały.

Przyczyny bezdomności

Do głównych przyczyn bezdomności osoby badane wskazały uzależnienie od alkoholu (19% ), konflikt rodzinny (17%) i eksmisja/wymeldowanie z mieszkania (11%). Dokładnie takie same wyniki zaobserwowano w 2024 r.

Do pozostałych znaczących przyczyn kryzysu bezdomności osoby badane wskazały rozpad związku (9%), bezrobocie/utrata pracy (8%), zły stan zdrowia/niepełnosprawność (7%) i zadłużenie (7%). 3% osób odmówiło odpowiedzi.

Wiek osób bezdomnych

Podobnie jak w poprzednich badaniach najwięcej osób w kryzysie bezdomności zdiagnozowano w przedziale wiekowym 41-60 lat ok. 46% (14 537 osób). Kolejną najliczniejszą grupą są osoby najstarsze w przedziale wiekowym 60+, ok. 32% (10 218 osób).

Osoby w przedziale wiekowym 26-40 lat stanowiły ok. 16% (5 230 osób), osoby w przedziale wiekowym 18-25, tzw. młodzi bezdomni, ok. 4% (1 232 osoby), zaś dzieci i młodzież ok. 2% (768 osób) ogółu osób w kryzysie bezdomności.

Stan cywilny

Osoby w kryzysie bezdomności w większości deklarują, że nie są w związku małżeńskim (kawaler/panna) – 50%, lub są rozwiedzeni – 34%. Osoby zamężne/żonate stanowią 7%, podobnie jak osoby, które deklarują, że ich małżonkowie zmarli (wdowiec/wdowa) – 7%. W tzw. wolnym związku żyje 1% badanych, zaś 1% była w separacji w czasie badania.

Wykształcenie osób bezdomnych

Większość osób bezdomnych ma wykształcenie zawodowe – 43% oraz podstawowe – 28%. Wykształcenie średnie, w tym techniczne, zadeklarowało 18% badanych.  Tym samym wyniki są podobne do wyników badania z 2024 r.

Nastąpił spadek liczby osób w kryzysie bezdomności z wyższym wykształceniem i stanowią oni obecnie 3%. Odnotowano, że 5% osób w kryzysie bezdomności posiada wykształcenie gimnazjalne, 2% niepełne podstawowe, zaś 1% osób badanych nie wiedziała jakie wykształcenie posiada.

Czas pozostawania osobą bezdomną

Podobnie jak podczas badania z 2024 r. najliczniejszą grupę stanowią osoby będące w kryzysie bezdomności do 2 lat – 31%, w tym od 1 roku do 2 lat – 11%, od 6 do 12 miesięcy – 8%, od 3 do 6 miesięcy – 6% i do 3 miesięcy – ok. 6%.

Zgodnie z wynikami ogólnopolskiego badania z 2026 r. drugą najliczniejszą grupę stanowią osoby będące od 2 do 5 lat w kryzysie bezdomności – 26%. Kolejną najliczniejszą grupą stanowią osoby będące w kryzysie bezdomności od 5 do 10 lat – 22%, od 10 do 20 lat – 16%. Osoby będące w kryzysie bezdomności powyżej 20 lat stanowiły 6% populacji badanych, podobnie jak w 2024 r.

Źródła dochodu

Po raz kolejny najczęściej podawanym źródłem dochodu przez osoby objęte badaniem był zasiłek z pomocy społecznej (35% - wzrost o 2 punkty % w odniesieniu do wyników badania z 2024 r.). W drugiej kolejności wskazywano emeryturę/rentę (16% - tak samo jak w 2024 r.). Trzecią najliczniejszą grupę stanowią osoby, które zadeklarowały brak dochodu (14% - tutaj spadek o 1 punkt % w porównaniu z wynikami badania z 2024 r.).

Praca „na czarno” została wskazana jako źródło dochodu przez 9% badanych, zaś 7% wskazało zbieractwo a u 6% dochód stanowi legalne zatrudnienie – wszystkie te dane są zbieżne z danymi z badania z 2024 r. Żebractwo stanowiło źródło dochodu dla 4% osób w kryzysie bezdomności, a świadczenia z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (ZUS) dla 5% badanych.

Odnotowano również, że praca chroniona/zatrudnienie wspierane stanowiło źródło dochodu u tylko 1% badanych, podobnie jak alimenty, zaś 2% badanych odmówiło udzielenia odpowiedzi w tym zakresie.

Sposób gospodarowania

Znaczna większość osób w kryzysie bezdomności gospodaruje swoimi zasobami samotnie – 76%. W grupie/zbiorowo gospodarowanie zadeklarowało 15% badanych. 4% badanych wykazało, że gospodaruje z partnerką/partnerem, 2% z kolegą/koleżanką/znajomym/znajomą, z dziećmi i młodzieżą do lat 17 – 2%. 1% osób w kryzysie bezdomności zadeklarowało, że gospodaruje z dorosłymi dziećmi/członkami rodziny.

Otrzymywane formy pomocy

Osoby w kryzysie bezdomności podczas ogólnopolskiego badania z 2026 r. wykazały, że korzystają z różnych form pomocy. Najwięcej osób wskazało schronienie jako główną formę pomocy – 27%, z której korzystają. Drugą formą pomocy, z której najczęściej korzystają osoby w kryzysie bezdomności jest posiłek – 24%. Trzecią jest możliwość otrzymania odzieży – 15%, czwartą wsparcie finansowe – 14%, a na piątym miejscu jest opieka zdrowotna – wskazana przez 10% badanych. Z terapii uzależnień skorzystało 4% badanych. Odnotowano również, że 6% badanych osób nie korzysta z żadnej formy wsparcia dla osób w kryzysie bezdomności.

Oczekiwane formy wsparcia

Podczas badania liczby osób w kryzysie bezdomności zostały one zapytane o oczekiwane formy wsparcia. Wskazano schronienie – 19%, jako najbardziej oczekiwaną formę pomocy – co ma odzwierciedlenie w formie wsparcia z jakiego osoby w kryzysie bezdomności najczęściej korzystają. Na kolejnym miejscu znalazło się wsparcie mieszkaniowe – 16%, żywnościowe – 15% i finansowe – 14%. Wsparcia zdrowotnego oczekiwało 10% osób badanych – taki sam procent osób badanych korzysta z tej formy pomocy. Jednocześnie 8% osób w kryzysie bezdomności zaznaczyła, że nie oczekuje pomocy. Dla 5% ważna jest pomoc higieniczna (w tym dostęp do łaźni), dla 4% pomoc w znalezieniu pracy, dla 3% wsparcie psychologiczne. Badane osoby wykazały, że w równym stopniu oczekiwałoby wsparcia w formie terapii uzależnień (2%), pomocy prawnej (2%) i wyjścia z długów (2%).

Bezdomność ukryta

Pierwszy raz w badaniu z 2026 r. Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej zamieściło pytania o tzw. bezdomność ukrytą, czyli, czy osoba w kryzysie bezdomności pomieszkuje, pomieszkiwała lub zna kogoś kto jest osobą w kryzysie bezdomności a pomieszkuje u znajomych, rodziny lub innych osób. Tym samym takie osoby ani nie są w placówkach schronienia/wsparcia, ani w dedykowanych formach mieszkaniowych ani też nie są w tzw. bezdomności ulicznej. Nie wszystkie osoby w kryzysie bezdomności odpowiedziały na pytania w tym zakresie.

Zgodnie z wynikami badania większość osób będących w kryzysie bezdomności, gdyż 91% obecnie nie pomieszkuje w domu/mieszkaniu u rodziny, czy innych osób, tym samym nie ma własnego miejsca zamieszkania i nie przebywa tymczasowo u innych osób. 9% osób (2 465 osób) w kryzysie bezdomności wykazało, że obecnie pomieszkuje w domu/mieszkaniu u rodziny, czy innych osób. W tym najczęściej w krótkim okresie czasu, tj. do 3 miesięcy – 29% badanych, od 3 do 12 miesięcy – 28% badanych, od 1 roku do 2 lat – 15% badanych, od 2 do 5 lat – 15% badanych, powyżej 5 lat – 13% badanych, którzy wykazali, że obecnie pomieszkują i są osobami w kryzysie bezdomności.

Pytania dotyczyły również przeszłości, czy w przeszłości osoby w kryzysie bezdomności pomieszkiwały w domu/mieszkaniu u rodziny, czy innych osób. Według otrzymanych odpowiedzi 69% badanych nie pomieszkiwała w przeszłości u rodziny i innych osób. 31% badanych (8 565 osób), które wykazały, że w przeszłości pomieszkiwały, robiły to w następujących przedziałach czasowych: do 3 miesięcy – 29%, od 3 do 12 miesięcy – 27%, od 1 roku do 2 lat – 16%, od 2 do 5 lat – 13% i powyżej 5 lat – 15%.

Na pytanie, czy osoba w kryzysie bezdomności zna inne osoby w kryzysie bezdomności, które w ciągu ostatnich 12 miesięcy tymczasowo pomieszkiwały w domu, mieszkaniu u rodziny czy znajomych, innych osób nie mając własnego miejsca zamieszkania większość, gdyż 81% badanych podało, że nie zna takich osób. Jednocześnie 19% osób (4 426 osób), które odpowiedziały na to pytanie twierdzącą, czyli, że znają takie osoby, przyznały, iż znają od 1 do 2 takich osób – 38%, od 3 do 5 osób – 27%, od 6 do 10 osób – 14% osób i powyżej 10 osób – 21% osób badanych.