MON rzeczywiście  rozpatruje wnioski kilkudziesięciu  osób  o wypłatę  rekompensat, lecz są to wnioski złożone w większości w 2016 r. Nie  można zatem mówić o fali nowych wniosków,  ani - tym bardziej - o ich związku  z ekshumacjami.

W MON znany jest aktualnie tylko jeden wniosek wezwania do ugody, złożony w ostatnim czasie w sądzie z pominięciem  MON.

Rozpatrując poszczególne  wnioski, MON w każdej sprawie indywidualnie bada rodzaj relacji poszkodowanego z ofiarą poprzez pryzmat bliskości  oraz zagadnienie przedawnienia  roszczeń. W tym drugim przypadku również  okoliczność  czy poszkodowany podjął  działania przerywające bieg przedawnienia.

MON ma też  obowiązek ustalić czy w danej sprawie nie zachodzą takie okoliczności podmiotowe, które powodują, że ewentualny zarzut przedawnienia nie może być  podniesiony jako kolidujący z normą  art. 5 kodeksu cywilnego.

W żadnej  z dotychczas zakończonych  ugodą spraw, nie miała  miejsca  sytuacja, by MON mógł  podnieść skutecznie zarzut przedawnienia roszczenia. Natomiast w niektórych  sprawach do ugody nie doszło właśnie dlatego, że MON stwierdził, że roszczenie uległo  przedawnieniu.

Należy zauważyć, że jeszcze w latach 2011-2012 ówczesny  minister obrony narodowej wypłacił  na rzecz osób poszkodowanych łącznie  kwotę  68.000.000 zł, choć arbitralnie zawęził krąg  osób  najbliższych do rodziców, dzieci i małżonków,  eliminując  możliwość posiadania osób  najbliższych  np. przez duchownych wszystkich wyznań.  

Stanowisko ówczesnego ministra obrony narodowej zostało  prawnie zdyskwalifikowane w licznych orzeczeniach sądowych.

Jeszcze raz podkreślić  trzeba, że MON w każdej sprawie bada zagadnienie przedawnienia. Między innymi też dlatego, że ugody zawierane przez ministra obrony narodowej w latach 2011-2012 nie zawierały klauzuli zrzeczenia się roszczeń  przez poszkodowanych. Obecne ugody taką klauzulę zawierają.

Centrum Operacyjne Ministra Obrony Narodowej