– To co dzisiaj robimy otwierając na gmachu Dowództwa Garnizonu Warszawa, banery z twarzami, z postaciami żołnierzy niezłomnych, służy wprowadzeniu do obiegu społecznego, przywróceniu pamięci społecznej bohaterów, którzy zostali zaraz po ukończeniu wojny, zdradziecko, bestialsko zamordowani. To są ludzie z panteonu polskiej chwały – wiceminister Fałkowski.

Jak podkreślił wiceminister (…) czasy, w których tylko ich rodziny i nieliczni podkomendni pamiętali o nich, są czasami, o których chcielibyśmy już dzisiaj zapomnieć. Teraz przyszedł czas, teraz jest okres pracy historyków, debaty, ustalania faktów, oceny sytuacji, pokazania biografii. Nikt tej odpowiedzialności z historyków, z całej społeczności badaczy przeszłości, nie zdejmie. Ale jest potrzeba trzeciego kroku, tzn. wprowadzenia tej historii i tej postawy do obiegu społecznego, do pamięci społeczeństwa, do pamięci narodu.

Tak jak pamiętamy o bohaterskich żołnierzach powstania kościuszkowskiego, jak pamiętamy o bohaterach powstania listopadowego i powstania styczniowego, jak cały czas wracamy pamięcią do bohaterstwa żołnierzy 1918–1920, września 1939 i całej kampanii II wojny Światowej, wielu kampanii. Tak również jest pilna potrzeba, żeby pamięć o żołnierzach niezłomnych o ich poświęceniu i ich bohaterstwie, ale również o czynach żołnierskich, była częścią polskiej historii, w tym wymiarze chwalebnym, ale również tragicznym. Częścią polskiej historii, polskiego losu, który zaczął się tragedią września 1939 i tak naprawdę ten okres zniewolenia skończył się dopiero pół wieku później. Zdaniem prof. dr. hab. Wojciecha Fałkowskiego – jesteśmy spóźnieni, ta praca powinna była się zacząć równo z upadkiem PRL-u. Więc musimy to odrobić. Musimy tę lekcję, te działania i ten wysiłek teraz okazać i teraz bardzo wyraźnie do tego wrócić. I to czynimy.

Wystawa, zatytułowana „Żołnierze Wyklęci. Niezłomni bohaterowie”, prezentuje sylwetki 24 osób, które zginęły, walcząc o niepodległą Polskę. Mottem wystawy są słowa mjr. Zygmunta Szendzielarza „Łupaszki”:
„Nie jesteśmy żadną bandą, jak nas nazywają zdrajcy i wyrodni synowie naszej Ojczyzny (…). Wypowiedzieliśmy walkę na śmierć i życie tym, którzy za pieniądze, ordery lub stanowiska z rąk sowieckich mordują najlepszych Polaków, domagających się wolności i sprawiedliwości”.

Wystawa jest jednym z przedsięwzięć MON związanych z obchodami Narodowego Dnia Pamięci Żołnierzy Wyklętych. Będzie ją można oglądać do 10 marca.

***

1.    Danuta Siedzikówna „Inka” (1928–1946)
2.    Kpt. Stanisław Sojczyński „Warszyc” (1910–1947)
3.    Płk Witold Pilecki „Witold” (1901–1948)
4.    Ppłk Stanisław Kasznica „Maszkowski” (1908–1948)
5.    Kpt. Władysław Łukasiuk „Młot” (1906–1949)
6.    Kpt. Zdzisław Broński „Uskok” (1912–1949)
7.    Ks. Władysław Gurgacz „Sem” (1914–1949)
8.    Płk Hieronim Dekutowski „Zapora” (1918–1949)
9.    Ppor. Henryk Wieliczko „Lufa” (1922–1949)
10.    Por. Jan Rodowicz „Anoda” (1923–1949)
11.    Płk Łukasz Ciepliński „Pług” (1913–1951)
12.    Kpt. Józef Batory „Orkan” (1914–1951)
13.    Kpt. Franciszek Błażej „Roman” (1907–1951)
14.    Por. Karol Chmiel „Zygmunt” (1911–1951)
15.    Mjr Mieczysław Kawalec „Żbik” (1916–1951)
16.    Ppłk Adam Lazarowicz „Klamra” (1902–1951)
17.    Mjr Józef Rzepka „Znicz” (1913–1951)
18.    Ppłk Antoni Olechnowicz „Pohorecki” (1905–1951)
19.    Płk Zygmunt Szendzielarz „Łupaszka” (1910–1951)
20.    Ppor. Lucjan Minkiewicz „Wiktor” (1918–1951)
21.    Ppor. Edward Taraszkiewicz „Żelazny” (1921–1951)
22.    St. sierż. Mieczysław Dziemieszkiewicz „Rój” (1925–1951)
23.    Gen. August Emil Fieldorf „Nil” (1895–1953)
24.    Mjr Bolesław Kontrym „Żmudzin” (1898–1953)