Kwestią priorytetową dla Estonii jest wzmocnienie systemu obrony i bezpieczeństwa narodowego w oparciu o dwa filary – zdolności obronnych państwa i współpracy z sojusznikami. Oznacza to tworzenie nowoczesnych, wiarygodnych, dobrze wyposażonych narodowych sił zbrojnych i zapewnienie przekonującego systemu odstraszania w oparciu o widoczną obecność sił sprzymierzonych. Musimy kontynuować proces dostosowywania NATO do coraz trudniejszych do przewidzenia i coraz bardziej wyzywających okoliczności. Dziś stajemy naprzeciw dwu równoczesnych wyzwań ze wschodu i z południa – wyzwań z obu stron zagrażających euro-atlantyckiej architekturze bezpieczeństwa.

Rosyjska elita władzy jest przekonana, że komunikując się z Zachodem, może bronić swoich interesów tylko z pozycji agresji i siły, której część stanowią stale powtarzane groźby natury militarnej. Polityka przyjęta przez obecny rząd rosyjski to czynnik, który w bliskiej przyszłości pozostanie największym zagrożeniem dla bezpieczeństwa militarnego krajów bałtyckich. Nieprzewidywalne i agresywne zachowanie Rosji realizującej swoje plany ma głęboko negatywny wpływ na bezpieczeństwo w regionie i jest to oczywiście dla nas powód do zmartwienia. Estoński Zarząd Wywiadowczy (Estonian Information Board), instytucja odpowiedzialna za wywiad zagraniczny, opublikował ostatnio roczny raport pt. „Bezpieczeństwo międzynarodowe a Estonia” – „International Security and Estonia”, który daje szersze ujęcie tego tematu.

Estonia dostosowała swój budżet do dyrektyw finansowych przewidujących wydatkowanie 2% PKB na obronę kraju już w roku 2012 i nasze coroczne plany obronne są zgodne z tymi wytycznymi. Według Planu Rozwoju Obrony Narodowej, podstawową zasadą jest tworzenie jednostek wojskowych, które w razie konieczności zdolne będą szybko reagować. W odniesieniu do operacji naziemnych plan skupia się na utworzeniu brygad szybkiego reagowania piechoty, na rozwinięciu zdolności wykonywania manewrów zbrojnych i rozbudowie systemu obrony przeciwczołgowej. Siły obronne uzyskają zdolność wykonywania specjalnych operacji na terytorium całego kraju w krótkim okresie czasu po wydaniu decyzji. Wkład w zagraniczne operacje prowadzone przez NATO, Unię Europejską i/lub zaangażowanych uczestników koalicji będzie kontynuowany tak aby Estonia mogła osiągnąć swoje cele obronne. Oprócz do 2% PKB asygnowanych na obronę rząd estoński przeznaczył nakłady finansowe na wsparcie krajów, w których będą stacjonować wojska Sojuszu. Ta dodatkowa asygnata ma na celu dać gwarancję, że obecność sił sprzymierzonych przyniesie korzyść wszystkim.

Hannes Hanso,
Minister Obrony Republiki Estońskiej