Uroczystości pogrzebowe płk. Ignacego Matuszewskiego i mjr. Henryka Floyar-Rajchmana odbyły się 10 grudnia w Katedrze Polowej WP oraz na Powązkach w Warszawie, z udziałem przedstawicieli władz państwowych.

Płk dypl. Ignacy Matuszewski i mjr dypl. Henryk Floyar-Rajchman po 77 latach wrócili do Ojczyzny. Historia ich życia otrzymała dziś sprawiedliwy epilog, jakim jest przywilej złożenia do grobu na ojczystej ziemi.

Mszę żałobną w intencji polskich oficerów odprawił biskup polowy Józef Guzdek, który w homilii powiedział: W 1951 roku spoczęli razem we wspólnej mogile w Nowym Jorku, podobnie jak razem walczyli o wolną Polskę i razem służyli Polsce.(...) Dziś spoczniecie razem, w jednej mogile, pośród Waszych kolegów poległych w obronie Polski przed bolszewicką nawałą w 1920 roku. Bóg Was doświadczył i znalazł godnymi siebie. (…)Ufamy, że przyjął Was na wieczną wartę w niebie i dołączył do grona Rycerzy Wolności.(…) Bohaterowie, spoczywajcie w pokoju!

Po mszy świętej list intencyjny Prezydenta RP odczytał podsekretarz stanu w Kancelarii Prezydenta RP Wojciech Kolarski. Prezydent Andrzej Duda napisał: Wolna Polska nie od razu pospieszyła złożyć Im należny hołd. Dzisiaj jednak nasze na powrót suwerenne państwo przyjmuje Ich na swoje łono i uroczyście włącza w poczet bohaterów. (…) Chciałbym życzyć Polsce i wszystkim nam, Polakom, aby pamięć o płk. Matuszewskim i mjr. Floyar-Rajchmanie pozostała zobowiązaniem dla rządzących Rzeczpospolitą do szczególnej odpowiedzialności za dobro wspólne.

W południe rozpoczęły się uroczystości złożenia szczątków oficerów w kwaterze żołnierzy 1920 r. na warszawskich Powązkach. W kondukcie pogrzebowym, obok szefa MON, szli m.in. dyrektor Wojskowego Biura Historycznego dr hab. Sławomir Cenckiewicz, sekretarz stanu w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów Anna Maria Anders, szef Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych Jan Józef Kasprzyk, dyrektor Biura do Spraw Proobronnych MON Waldemar Zubek, poseł do Parlamentu Europejskiego Anna Fotyga, a także przedstawiciele Instytutu Józefa Piłsudskiego, żołnierze i warszawiacy.

Minister Antoni Macierewicz w przemówieniu powiedział: – Polacy, wszyscy, którzy przyszliście tutaj, aby pożegnać tych, którzy walczyli o niepodległość i wywalczyli ją, odbudowali Rzeczpospolitą w latach 20. i 30. XX wieku, a później, gdy zdradzona znalazła się znowu w niewoli, nigdy nie złożyli broni. Nigdy nie zrezygnowali z walki o odzyskanie niepodległości! Dziś Ich żegnamy w niepodległej Polsce, wierząc, że wraz z Nimi wraca do nas Rzeczpospolita Ich marzeń, Ich tęsknot, Ich snów. Wraca silna pokoleniem, które wraz Józefem Piłsudskim, Dmowskim, Witosem i tyloma innymi twórcami naszej niepodległości stanęło do boju, byśmy byli wolni.

Dyrektor Wojskowego Biura Historycznego Sławomir Cenckiewicz opisał życie i czyny Ignacego Matuszewskiego i Henryka Floyar-Rajchmana i podkreślił: To jest ten dzień, kochani Rodacy, bo dzisiaj realizujemy testament. Sztandary Rzeczpospolitej chylą się nad mogiłą naszych żołnierzy.

W przemówieniu okolicznościowym szef Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych Jan Józef Kasprzyk powiedział: Ignacy Matuszewski przestrzegał: nie wolno paktować z bolszewicką, sowiecką Rosją, nie wolno kłaść na ołtarzu dobrych relacji Zachodu i Wschodu niepodległości Polski, nie wolno paktować z diabłem, bo kiedy danemu pokoleniu, kiedy wielkim tego świata zabrakło wtedy odwagi, to następne pokolenia, zwłaszcza w Rzeczypospolitej, zapłaciły za to krwią. I to jest też testament naszych bohaterów, że nigdy nie wolno paktować ze złem, że nigdy nie wolno paktować z diabłem, bo następne pokolenia za taką zdradę zapłacą krwią. Panie Pułkowniku, Panie Majorze! Wolna Polska wita Was! Niech polska ziemia przytuli was tak mocno, jak mocno Wy ją ukochaliście! Chwała Bohaterom!

Pogrzeb oficerów odbył się z wojskową asystą honorową. Po złożeniu trumien ze szczątkami doczesnymi oficerów w grobach Kompania Reprezentacyjna Wojska Polskiego oddała salwę honorową, a liczne poczty sztandarowe pochyliły się, oddając cześć  płk. Ignacemu Matuszewskiemu i mjr. Henrykowi Floyar-Rajchmanowi.

***
Uroczystość jest uwieńczeniem starań realizowanych przez komitet honorowy powołany dla sprowadzenia do kraju i uroczystego pochówku na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie szczątków doczesnych płk. Ignacego Matuszewskiego i mjr. Henryka Floyar-Rajchmana. Przewodniczącym komitetu jest szef MON, a w jego składzie znaleźli się m.in.: dr hab. Sławomir Cenckiewicz, dyrektor Wojskowego Biura Historycznego, Jan Józef Kasprzyk, szef Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, Jan Dziedziczak, sekretarz stanu w MSZ , Adam Glapiński, prezes NBP, Piotr Woyciechowski, prezes Polskiej Wytwórni Papierów Wartościowych oraz dr Magdalena Kapuścińska z Rady Instytutu Józefa Piłsudskiego w Nowym Jorku.

Ignacy Matuszewski (ur. 1891 r. w Warszawie - zm. 1946 r. w Nowym Jorku) studiował filozofię w Krakowie, architekturę w Mediolanie i prawo w Dorpacie. Służąc w armii rosyjskiej, w czasie I wojny światowej awansował od chorążego do sztabs-kapitana; następnie walczył w I Korpusie Polskim generała Dowbór-Muśnickiego. Po odzyskaniu niepodległości w 1918 r. służył w stopniu majora m.in. w II Oddziale Naczelnego Dowództwa, którego szefem został w 1920 r. Cztery lata później awansował do stopnia pułkownika. Potem pracował jako dyplomata w Rzymie i w Budapeszcie, a w 1931 r. został ministrem skarbu. We wrześniu 1939 r. kierował ewakuacją polskiego złota poza granice zaatakowanej przez Niemcy Polski. Po przedostaniu się do Francji nie został przyjęty do formującego się Wojska Polskiego. Wyjechał do Stanów Zjednoczonych, gdzie był jednym z inicjatorów powołania Komitetu Amerykanów Polskiego Pochodzenia i utworzenia Instytutu Piłsudskiego, którego został wiceprezesem.

 Henryk Floyar-Rajchman (ur. 1893 r. w Warszawie - zm. 1951 r. w Nowym Jorku) studiował na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Po wybuchu I wojny światowej w 1914 r. służył w 5 pułku piechoty Legionów, a po kryzysie przysięgowym w 1917 r. został zaprzysiężony w Polskiej Organizacji Wojskowej. Wziął udział w wojnie polsko-bolszewickiej 1920 r. jako kapitan w sztabie I Dywizji Piechoty Legionów. W latach 1928-1931 pełnił funkcję attaché wojskowego RP w Tokio. Od 1933 do 1935 r. był wiceministrem i ministrem przemysłu i handlu.

We wrześniu 1939 wraz z Ignacym Matuszewskim brał udział w ewakuacji polskiego złota. Po przedostaniu się do Francji został przeniesiony do rezerwy. W 1941 r. przyjechał do Nowego Jorku, w 1942 zorganizował tam Zjazd Związku Obrony Narodowej im. Józefa Piłsudskiego. Był współzałożycielem instytutu imienia Marszałka. Od 1944 r. wchodził w skład Rady Instytutu, a następnie, aż do swojej śmierci w roku 1951, był jego wiceprezesem.

Harmonogram przedsięwzięć związanych ze sprowadzeniem i pochówkiem:

16.11.2016 r. – Konferencja prasowa w Dowództwie Garnizonu Warszawa oraz wylot delegacji do USA.
18.11.2016 r. – Ekshumacja w Calvary Cemetery Laurel Hill Boulevard.
19.11.2016 r. – Wystawienie trumien w domu pogrzebowym, 207 Nassau Avenue, Brooklyn NY 11222.
20.11.2016 r. – Msza św. w katedrze pw. św. Patryka na Manhattanie.
23.11.2016 r. – Przylot trumien do Polski na lotnisko Chopina, uroczyste powitanie w Wojskowym Porcie Lotniczym Warszawa-Okęcie.
10.12.2016 r. – Msza św. w Katedrze Polowej Wojska Polskiego i uroczystość złożenia szczątków oficerów w kwaterze żołnierzy 1920 r. na Powązkach.