• Strategia zarządzania długiem sektora finansów publicznych obejmuje horyzont czterech lat. Zawiera strategię zarządzania długiem Skarbu Państwa oraz strategię oddziaływania na pozostały dług sektora finansów publicznych.
• Przygotowując prognozę na lata 2026–2030, zostały uwzględnione zarówno polskie, jak i unijne reguły fiskalne. 

Strategia zarządzania długiem sektora finansów publicznych jest, zgodnie z ustawą o finansach publicznych, ustalana każdego roku przez Ministra Finansów i przedstawiana Radzie Ministrów do zatwierdzenia, a następnie przedstawiana Sejmowi wraz z uzasadnieniem projektu ustawy budżetowej. Dokument obejmuje horyzont czterech lat i zawiera strategię zarządzania długiem Skarbu Państwa oraz strategię oddziaływania na pozostały dług sektora finansów publicznych. 

Prognoza na lata 2026-2030 została przygotowana w reżimie zarówno krajowych jak i unijnych ram budżetowych, w tym przy przestrzeganiu zaleconej, w ramach procedury nadmiernego deficytu, ścieżki wydatków netto - uwzględniającą dodatkową elastyczność wynikającą z uruchomienia przez Radę UE krajowej klauzuli wyjścia m.in. dla Polski oraz procedur ostrożnościowych i sanacyjnych powiązanych z poziomem państwowego długu publicznego. Oprócz uwarunkowań wynikających z reguł fiskalnych, uwzględnia także prognozowaną różnicę pomiędzy odpowiednio wydatkami lub kosztami planowanymi wg limitów uwzględnianych w planach finansowych jednostek sektora instytucji rządowych i samorządowych a ich rzeczywistą realizacją.

Strategia przewiduje, że:

• prognozowana relacja państwowego długu publicznego do PKB wyniesie 55,3% w 2026 r. i 55,9% w 2027 r., następnie będzie rosła do 59,2% w 2029 r., a w 2030 r.  spadnie do 58,3%. Natomiast relacja kwoty, o której mowa w art. 38a pkt 3 ustawy o finansach publicznych wyniesie 51,9% w 2026 r. i 54,7% w 2027 r., a próg 55% przekroczy w 2028 r. i będzie się utrzymywał powyżej tego progu także w latach 2029-2030. W przypadku realizacji prognoz długu publicznego próg ostrożnościowy 55% PKB określony w ustawie o finansach publicznych zostałby przekroczony przez obie relacje w 2028 r., co będzie oznaczało uruchomienie w 2030 r. procedur ostrożnościowych wynikających z ustawy; 
• zgodnie z przyjętymi założeniami dług SP w relacji do PKB będzie wzrastał do 60,0% w 2028 r. i 60,7% w 2029 r., a następnie spadnie do 59,9% w 2030 r. 
• w horyzoncie Strategii relacja państwowego długu publicznego do PKB pozostanie poniżej konstytucyjnego progu 60%;
• prognozowana relacja długu sektora instytucji rządowych i samorządowych (wg definicji UE) do PKB wyniesie 67,6% w 2026 r. i 69,3% w 2027 r., co oznacza przekroczenie  wartości referencyjnej relacji długu EDP do PKB na poziomie 60% w 2026 r. W horyzoncie Strategii relacja ta wzrośnie do 76,6% w 2030 r.;
• założony w projekcie ustawy budżetowej na rok 2027 limit kosztów obsługi długu SP wynosi 107,0 mld zł, tj. 2,43% PKB. Strategia zakłada, że koszty obsługi długu zbliżą się do poziomu 3% PKB w 2030 r.

Strategia stanowi kontynuację dotychczasowych dokumentów. Utrzymany został cel sformułowany jako sfinansowanie potrzeb pożyczkowych budżetu państwa w sposób zapewniający minimalizację kosztów obsługi długu w długim horyzoncie czasu przy przyjętych ograniczeniach związanych z ryzykiem. Utrzymane zostały zadania służące realizacji celu Strategii związane z rozwojem rynku finansowego, tj. zapewnianie płynności, efektywności i przejrzystości rynku skarbowych papierów wartościowych (SPW) oraz zadanie dotyczące efektywnego zarządzania płynnością budżetu państwa.

Dla realizacji celu Strategii w latach 2027-2030 przyjęto, że:

• utrzymane zostanie elastyczne podejście do kształtowania struktury finansowania pod względem wyboru rynku, waluty i instrumentów, w stopniu przyczyniającym się do minimalizacji kosztów obsługi długu SP i przy ograniczeniach wynikających z przyjętych poziomów ryzyka;
• głównym źródłem finansowania potrzeb pożyczkowych budżetu państwa pozostanie rynek krajowy;
• udział długu nominowanego w walutach obcych w długu SP zostanie utrzymany na poziomie poniżej 25% z możliwością przejściowych odchyleń wynikających z uwarunkowań rynkowych lub budżetowych;
• priorytetem polityki emisyjnej będzie budowanie dużych i płynnych emisji o oprocentowaniu stałym, zarówno na rynku krajowym, jak i na rynku euro i dolara amerykańskiego;
• będzie miało miejsce dążenie do osiągnięcia średniej zapadalności krajowego długu SP zbliżonej do 4,5 roku z uwzględnieniem możliwości odchyleń wynikających z uwarunkowań rynkowych lub budżetowych, w szczególności struktury popytu w warunkach utrzymujących się wysokich potrzeb pożyczkowych oraz utrzymana zostanie średnia zapadalność całego długu SP na poziomie co najmniej 5 lat, z uwzględnieniem możliwości przejściowych odchyleń wynikających z uwarunkowań rynkowych lub budżetowych.