- Liczę na to, że Prezydent podpisze drugą ustawę wdrażającą akt o usługach cyfrowych. Odpowiedzialność za bezpieczeństwo w internecie polega na tym, że reagujemy wtedy, gdy zagrożenie następuje. Nie ma czasu czekać na wielodniowe procedury, gdy w sieci pojawiają się treści namawiające do samobójstwa, przemoc czy materiały pedofilskie. Dlatego państwo musi mieć narzędzia do natychmiastowej reakcji, a jednocześnie każda taka decyzja może być zweryfikowana przez sąd – powiedział minister cyfryzacji Krzysztof Gawkowski.

DSA to unijne rozporządzenie ustanawiające wspólne zasady odpowiedzialności platform internetowych w całej Unii Europejskiej. Jego celem jest stworzenie bezpieczniejszego i bardziej przejrzystego środowiska online przy jednoczesnym poszanowaniu wolności słowa.

Po wecie Prezydenta RP do ustawy wdrażającej DSA w styczniu tego roku Ministerstwo Cyfryzacji szybko przystąpiło do przygotowania nowych przepisów. Już 6 lutego projekt został skierowany do uzgodnień i konsultacji publicznych. Prace nad dwoma projektami ustaw pozwoliły przyspieszyć wdrożenie nowych rozwiązań oraz zapewnić odpowiednie otoczenie instytucjonalne i proceduralne. W toku prac uwzględniono również uwagi opozycji, aby dopracować proponowane przepisy i odpowiedzieć na zgłaszane zastrzeżenia.

- Algorytmy platform społecznościowych promują treści wywołujące skrajne emocje, a ich zasięgi przekładają się na zyski. Państwo musi mieć skuteczne narzędzia, by reagować na nielegalne treści i zobowiązywać platformy do działania. Nie ma zgody przede wszystkim na treści nawołujące do przemocy czy podżeganie do popełniania przestępstw. Nowe przepisy uwzględniają procedurę sądową w sprawach dotyczących ściśle określonych czynów zabronionych, z poszanowaniem wolności słowa. Rygor natychmiastowej wykonalności dotyczy wyłącznie treści związanych w przestępstwami z udziałem dzieci – powiedział wiceminister cyfryzacji Dariusz Standerski.

Pierwsza ustawa o DSA, która została już ogłoszona w Dzienniku Ustaw dostosowuje krajowy porządek prawny do wymogów DSA. Wskazuje Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej jako koordynatora ds. usług cyfrowych. Będzie on odpowiadał za nadzór nad stosowaniem DSA, rozpatrywanie skarg obywateli, współpracę z Komisją Europejską oraz właściwymi organami innych państw członkowskich. Będzie także prowadził postępowania wobec dostawców naruszających przepisy. Projekt przyznaje Prezesowi UKE kompetencje kontrolne i sankcyjne. Określa również zasady certyfikacji podmiotów pozasądowego rozstrzygania sporów, zaufanych podmiotów sygnalizujących oraz zweryfikowanych badaczy. 

W nadzór włączeni są także inni regulatorzy. Przewodniczący KRRiT będzie nadzorował platformy udostępniania wideo, a Prezes UOKiK zajmie się ochroną konsumentów, w tym nieuczciwymi praktykami platform, takimi jak brak przejrzystości reklam czy tzw. dark patterns.

Projekt przewiduje także powołanie Krajowej Rady ds. Usług Cyfrowych jako organu doradczego przy Prezesie UKE. W jej skład wejdą przedstawiciele nauki, organizacji społecznych i gospodarczych oraz przedstawiciele najważniejszych instytucji publicznych. Rada będzie opiniować kluczowe rozwiązania i wspierać rozwój bezpiecznego rynku usług cyfrowych.

Druga ustawa, uchwalona przez Sejm 8 października 2026 r., wprowadza krajową procedurę wydawania nakazów uniemożliwienia dostępu do nielegalnych treści w rozumieniu DSA. Nakazy będą wydawane przez Prezesa UKE, Przewodniczącego KRRiT oraz sądy. Nakaz będzie podlegał kontroli sądowej w przypadku wniesienia od niego sprzeciwu.

Natychmiastowe wykonanie decyzji o blokowaniu treści będzie możliwe wyłącznie w przypadku najbardziej rażących przestępstw przeciwko dzieciom (prezentowanie małoletniemu treści pornograficznych, nawiązywanie kontaktu z małoletnim w celu popełnienia przestępstwa seksualnego, publiczne propagowanie lub pochwalania zachowań o charakterze pedofilskim, publiczne prezentowanie i rozpowszechnianie treści pornograficznych z udziałem małoletnich).  

Prokuratorzy, Policja, Krajowa Administracja Skarbowa oraz Straż Graniczna będą mogli występować o szybkie blokowanie treści naruszających prawo, jeśli treści umieszczone w internecie wypełniają znamiona następujących przestępstw:

• stosowanie przemocy lub groźby karalnej ze względu na rasę, pochodzenie narodowe lub etniczne, wyznanie bądź bezwyznaniowość i przynależność polityczną. Może obejmować groźby i nękanie w mediach społecznościowych lub innych platformach internetowych (art. 119 ustawy Kodeks karny, dalej jako „KK”);
• przyjęcie zlecenia zabójstwa człowieka w zamian za udzieloną lub obiecaną korzyść majątkową lub osobistą (art. 148a KK);
• namowa i pomoc w doprowadzeniu do samobójstwa (art. 151 KK);
• nakłanianie innej osoby do spowodowania u niej ciężkiego uszczerbku na zdrowiu (art. 156a KK);
• handel ludźmi (art. 189a KK);
• stosowanie groźby karalnej (art. 190 KK);
• wykorzystanie wizerunku pokrzywdzonego, tak jakby uczynił to on sam w swoim imieniu, przez co wyrządza jej szkodę majątkową lub osobistą (art. 190a § 2 KK);
• utrwalanie wizerunku nagiej osoby lub osoby w trakcie czynności seksualnej, używając w tym celu wobec niej przemocy, groźby bezprawnej lub podstępu, albo rozpowszechnianie wizerunku nagiej osoby lub osoby w trakcie czynności seksualnej bez jej zgody (art. 191a § 1 KK);
• prezentowanie małoletniemu poniżej lat 15 treści pornograficznych albo rozpowszechniania treści pornograficznych w sposób umożliwiający takiemu małoletniemu zapoznanie się z nimi (art. 200 § 3 i 5 KK);
• nawiązywanie kontaktu z małoletnim poniżej 15 lat, za pośrednictwem systemu teleinformatycznego lub sieci telekomunikacyjnej, w celu popełnienia przestępstwa seksualnego (art. 200a KK);
• publiczne propagowanie lub pochwalania zachowań o charakterze pedofilskim (art. 200b KK);
• publiczne prezentowanie, produkcja, rozpowszechnianie, przechowywanie treści pornograficznych, zwłaszcza z udziałem małoletnich (art. 202 § 1, 3-4c KK);
• zawiadomienie o nieistniejącym zagrożeniu, wywołującego działania instytucji publicznych (art. 224a KK);
• przestępstw związanych z propagowaniem totalitarnych ideologii (nazizmu, komunizmu, faszyzmu lub innego ustroju totalitarnego) oraz nawoływaniem do nienawiści na tle różnic narodowościowych, etnicznych, rasowych, wyznaniowych albo ze względu na bezwyznaniowość (art. 256 § 1-2 KK);
• publicznego znieważenia grupy ludności albo osoby lub naruszenia nietykalności cielesnej osoby z powodu przynależności narodowej, etnicznej, rasowej, wyznaniowej (art. 257 KK);

W przypadku przestępstw związanych z propagowaniem ideologii totalitarnych, takich jak nazizm, komunizm czy faszyzm, a także nawoływaniem do nienawiści ze względu na różnice narodowościowe, etniczne, rasowe, wyznaniowe lub bezwyznaniowość oraz publicznym znieważeniem grupy ludności, nakaz blokowania treści zawsze wydaje sąd.

Aby chronić użytkowników przed nadmiarowym usuwaniem treści, stronom postępowania zapewniono ścieżkę odwoławczą – mogą one wnieść sprzeciw wobec nakazu do sądu powszechnego. Procedury przewidują udział wszystkich stron (wnioskodawcy, platformy i usługobiorcy), zapewniając transparentność i prawo do obrony. 

Jednocześnie ustawa ma wzmocnić ochronę użytkowników internetu. Osoby, które nie zgadzają się z decyzją platformy o usunięciu treści lub zablokowaniu konta, będą mogły skorzystać z nowych procedur odwoławczych prowadzonych przez Prezesa UKE i KRRiT. Drugi projekt ustawy został przyjęty przez Sejm i bedzie w tym tygodniu rozpatrzywany przez Senat.