I. Podstawa prawna

Opis kryteriów oceny inwestycji sporządza się na podstawie art. 133aa ust. 5 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 1483, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą o finansach publicznych”. Dokument uwzględnia zmiany wprowadzone ustawą z dnia 27 lutego 2026 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 426), która weszła w życie 14 kwietnia 2026 r.

Zgodnie z art. 133aa ust. 1 ustawy o finansach publicznych, ocena inwestycji obejmuje zgodność wydatkowania środków publicznych z zasadami celowego i oszczędnego dokonywania wydatków publicznych określonymi w art. 44 ust. 3 pkt 1 ustawy o finansach publicznych. Zasady te stanowią ustawowy miernik oceny i powinny być punktem odniesienia przy stosowaniu kryteriów określonych w art. 133aa ust. 3 ustawy o finansach publicznych.

Dokument służy jednolitemu i obiektywnemu stosowaniu kryteriów, o których mowa w art. 133aa ust. 3 ustawy o finansach publicznych, dla inwestycji realizowanych w dziale administracji rządowej „Informatyzacja". Stanowi punkt odniesienia dla podmiotów zobowiązanych do oceny inwestycji publicznych w ramach tego działu.

Regulacje te wzmacniają skuteczność, efektywność i przejrzystość wydatkowania środków publicznych. Wspierają też realizację reformy systemu budżetowego przewidzianej w Krajowym Planie Odbudowy i Zwiększania Odporności, w zakresie kamienia milowego A2aG dotyczącego zwiększenia przejrzystości, efektywności i kontroli nad inwestycjami publicznymi.

II. Opis kryteriów oceny inwestycji

W dziale administracji rządowej „Informatyzacja” wyróżnia się dwie kategorie inwestycji, których specyfika wpływa na sposób stosowania kryteriów oceny:

• Inwestycje IT – inwestycje informatyczne, obejmujące również inwestycje infrastrukturalne, w tym budowlane, związane z rozwojem, podniesieniem jakości i bezpieczeństwa usług IT;
• Inwestycje inne niż IT – inwestycje budowlane oraz inwestycje w infrastrukturę niezwiązaną z IT.

Podział ten pozwala dostosować ocenę do rodzaju inwestycji, przy zachowaniu jednolitego podejścia do wszystkich kryteriów ustawowych.

Kryterium 1 – Zgodność z celami wynikającymi ze strategii rozwoju lub politykami społecznymi lub gospodarczymi państwa

Podstawa prawna i cel kryterium

Kryterium służy sprawdzeniu, czy inwestycja jest zgodna z celami rozwojowymi państwa, o których mowa w art. 133aa ust. 3 pkt 1 lit. a i b ustawy o finansach publicznych. Inwestycja nie powinna być realizowana w oderwaniu od dokumentów strategicznych, programów rządowych oraz procedur obowiązujących w jednostce.

Zgodnie z powołanym przepisem, inwestycja powinna być zgodna z celami wynikającymi ze strategii rozwoju, o których mowa w art. 9 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2025 r. poz. 198, z późn. zm.), lub z politykami społecznymi lub gospodarczymi państwa.

Sposób oceny dla inwestycji IT

W obszarze inwestycji informatycznych, obejmujących również inwestycje infrastrukturalne, w tym budowlane, związane z rozwojem, podniesieniem jakości i bezpieczeństwa usług IT, ocena powinna obejmować zgodność ze strategicznymi dokumentami z obszaru cyfryzacji administracji publicznej, cyberbezpieczeństwa, bezpieczeństwa informacji oraz rozwoju usług cyfrowych państwa. Podstawowym punktem odniesienia jest Strategia Cyfryzacji Państwa do 2035 roku, określająca długoterminowe cele transformacji cyfrowej Polski, w tym rozwój usług cyfrowych, interoperacyjność systemów publicznych, cyberbezpieczeństwo, suwerenność technologiczną, kompetencje cyfrowe oraz wykorzystanie nowych technologii w administracji publicznej.

Podmiot sporządzający ocenę powinien w szczególności wykazać zgodność inwestycji z:

1. Strategią Cyfryzacji Państwa do 2035 roku, przyjętą uchwałą nr 130 Rady Ministrów z dnia 9 czerwca 2026 r. w sprawie przyjęcia strategii dotyczącej informatyzacji państwa (M.P. poz. 620) – w zakresie zgodności inwestycji z celami transformacji cyfrowej państwa, w szczególności z rozwojem dostępnych, bezpiecznych i interoperacyjnych usług cyfrowych, ograniczaniem silosowości systemów publicznych, wykorzystaniem danych w administracji, wzmacnianiem cyberbezpieczeństwa oraz budową suwerenności technologicznej państwa;
2. Strategią Cyberbezpieczeństwa Rzeczypospolitej Polskiej, przyjętą uchwałą nr 92 Rady Ministrów z dnia 10 marca 2026 r. w sprawie Strategii Cyberbezpieczeństwa Rzeczypospolitej Polskiej (M.P. poz. 309) – w zakresie zgodności inwestycji z celami wzmacniania odporności systemów informacyjnych państwa, rozwoju krajowego systemu cyberbezpieczeństwa, ochrony usług publicznych, zarządzania ryzykiem cyberbezpieczeństwa, reagowania na incydenty oraz przeciwdziałania cyberzagrożeniom;
3. ustawą z dnia 5 lipca 2018 r. o krajowym systemie cyberbezpieczeństwa (Dz. U. z 2026 r. poz. 20, z późn. zm.) – w zakresie zapewnienia bezpieczeństwa systemów teleinformatycznych wykorzystywanych do świadczenia usług kluczowych lub usług cyfrowych;
4. rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 21 maja 2024 r. w sprawie Krajowych Ram Interoperacyjności, minimalnych wymagań dla rejestrów publicznych i wymiany informacji w postaci elektronicznej oraz minimalnych wymagań dla systemów teleinformatycznych (Dz. U. poz. 773) – w zakresie zapewnienia współdziałania systemów teleinformatycznych oraz wymiany informacji w formie elektronicznej między podmiotami realizującymi zadania publiczne;
5. Strategią przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu, przyjętą uchwałą nr 75 Rady Ministrów z dnia 10 lutego 2026 r. w sprawie przyjęcia strategii przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu (M.P. poz. 247) – jeżeli inwestycja dotyczy systemów wspierających przeciwdziałanie nadużyciom finansowym lub ograniczenie ryzyka wykorzystania sektora finansowego do celów przestępczych;
6. innymi dokumentami strategicznymi, programowymi lub kierunkowymi, jeżeli mają bezpośredni związek z zakresem, celem lub przewidywanymi efektami inwestycji IT, w szczególności w obszarze cyfryzacji administracji publicznej, bezpieczeństwa informacji, cyberbezpieczeństwa, interoperacyjności systemów publicznych lub rozwoju usług cyfrowych państwa.

Sposób oceny dla inwestycji innych niż IT

W obszarze inwestycji budowlanych oraz inwestycji w infrastrukturę niezwiązaną z IT, ocena powinna obejmować spójność inwestycji ze strategiami rozwoju oraz programami rządowymi dotyczącymi obszaru, którego dotyczy dana inwestycja.

Podmiot sporządzający ocenę powinien wykazać, w jaki sposób inwestycja przyczyni się do realizacji celów wynikających z:

1. Kierunków Działań Strategicznych Ministra Cyfryzacji w obszarze informatyzacji usług publicznych, opublikowanych przez Ministerstwo Cyfryzacji w serwisie Gov.pl w dniu 26 lutego 2016 r. – w zakresie, w jakim zachowują aktualność i mają bezpośredni związek z celem lub zakresem inwestycji;
2. Planu działalności Ministra Cyfryzacji na rok 2026 dla działu administracji rządowej: informatyzacja, opublikowanego w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej Ministra Cyfryzacji w dniu 10 lutego 2026 r. – określającego cele operacyjne i zadania resortu w roku budżetowym 2026;
3. planów działalności jednostek podległych Ministrowi Cyfryzacji oraz jednostek przez niego nadzorowanych, sporządzanych dla właściwego roku budżetowego zgodnie z przepisami dotyczącymi kontroli zarządczej – w zakresie, w jakim inwestycja służy realizacji zadań tych jednostek.

Elementy oceny

Ocena w ramach niniejszego kryterium ma charakter opisowy i powinna koncentrować się na merytorycznym powiązaniu planowanej inwestycji z celami i kierunkami działań państwa. Podmiot sporządzający ocenę powinien:

1. wskazać konkretne dokumenty strategiczne lub polityki państwa, z którymi inwestycja jest zgodna, wraz z podaniem ich pełnych tytułów, dat przyjęcia oraz organów, które je ustanowiły;
2. wskazać, które cele Strategii Cyfryzacji Państwa do 2035 roku, przyjętej uchwałą nr 130 Rady Ministrów z dnia 9 czerwca 2026 r. w sprawie przyjęcia strategii dotyczącej informatyzacji państwa, realizuje inwestycja, w tym czy wspiera rozwój cyfrowych usług publicznych, współpracę systemów administracji, bezpieczeństwo danych, cyberodporność, dostępność usług dla obywateli lub rozwój kompetencji cyfrowych;
3. wskazać, które cele Strategii Cyberbezpieczeństwa Rzeczypospolitej Polskiej, przyjętej uchwałą nr 92 Rady Ministrów z dnia 10 marca 2026 r. w sprawie Strategii Cyberbezpieczeństwa Rzeczypospolitej Polskiej, realizuje inwestycja, w tym czy zwiększa odporność systemów informacyjnych administracji publicznej, poprawia ochronę usług cyfrowych, wspiera zarządzanie ryzykiem, wykrywanie i obsługę incydentów lub wzmacnia ciągłość działania systemów publicznych;
4. opisać sposób, w jaki inwestycja przyczynia się do realizacji celów strategii lub polityk państwa, poprzez wskazanie konkretnych celów strategicznych lub operacyjnych, które będą realizowane dzięki inwestycji;
5. wykazać spójność inwestycji z priorytetami rozwojowymi określonymi w dokumentach strategicznych dla działu administracji rządowej „Informatyzacja”;
6. przedstawić powiązanie inwestycji z zadaniami publicznymi realizowanymi przez jednostkę w zakresie cyfryzacji, bezpieczeństwa informacji lub świadczenia usług publicznych.

Kryterium 2 – Celowość objęcia inwestycji finansowaniem lub dofinansowaniem ze środków publicznych

Podstawa prawna i cel kryterium

Kryterium, o którym mowa w art. 133aa ust. 3 pkt 2 ustawy o finansach publicznych, polega na wykazaniu zasadności zaangażowania środków publicznych w realizację inwestycji. Należy udowodnić, że istnieje realny, udokumentowany problem lub luka operacyjna, której nie da się rozwiązać bez interwencji finansowej ze środków publicznych.

Ocena celowości służy potwierdzeniu, że środki publiczne są przeznaczane na inwestycje niezbędne do realizacji zadań publicznych. Powinna także wykazać, że celu inwestycji nie można osiągnąć w sposób bardziej racjonalny przy użyciu innych źródeł finansowania lub alternatywnych rozwiązań.

Sposób oceny dla inwestycji IT

W obszarze inwestycji informatycznych ocena powinna obejmować zasadność realizacji inwestycji z punktu widzenia:

1. wykonywania zadań publicznych – wykazanie, że inwestycja jest niezbędna do prawidłowego wykonywania zadań ustawowych jednostki lub do świadczenia usług publicznych na odpowiednim poziomie jakości;
2. ryzyka zwiększenia wykorzystania sektora finansowego do celów przestępczych – jeżeli inwestycja jest związana z systemami monitorowania transakcji finansowych, przeciwdziałania praniu pieniędzy lub przeciwdziałania nadużyciom finansowym;
3. zapewnienia ciągłości działania systemów teleinformatycznych – wykazanie, że brak inwestycji może prowadzić do zakłóceń w funkcjonowaniu systemów krytycznych dla realizacji zadań publicznych;
4. podniesienia poziomu cyberbezpieczeństwa – uzasadnienie konieczności wdrożenia rozwiązań zabezpieczających systemy teleinformatyczne przed zagrożeniami cybernetycznymi;
5. potrzeb organizacyjnych danej jednostki – wykazanie, że inwestycja odpowiada na zidentyfikowane potrzeby wynikające z rozwoju organizacji, wzrostu liczby użytkowników lub zmiany zakresu realizowanych zadań.

Sposób oceny dla inwestycji innych niż IT

W obszarze inwestycji budowlanych oraz inwestycji w infrastrukturę niezwiązaną z IT, ocena powinna obejmować zasadność realizacji inwestycji z punktu widzenia:

1. wykonywania zadań publicznych – wykazanie, że inwestycja jest niezbędna do prawidłowego wykonywania zadań ustawowych jednostki;
2. zapewnienia odpowiednich warunków realizacji ustawowych kompetencji jednostki – uzasadnienie, że obecna infrastruktura nie spełnia wymogów prawnych lub standardów niezbędnych do realizacji zadań;
3. ciągłości funkcjonowania – wykazanie, że brak inwestycji może prowadzić do zakłóceń w funkcjonowaniu jednostki lub niemożności świadczenia usług publicznych;
4. bezpieczeństwa użytkowników – uzasadnienie konieczności realizacji inwestycji ze względu na zagrożenia dla zdrowia lub życia użytkowników infrastruktury;
5. racjonalnego gospodarowania majątkiem Skarbu Państwa – wykazanie, że inwestycja przyczyni się do lepszego wykorzystania majątku publicznego lub ograniczenia kosztów jego utrzymania.

Elementy oceny

Ocena w ramach niniejszego kryterium ma charakter opisowy i powinna zawierać:

1. opis problemu lub luki operacyjnej, którą inwestycja ma rozwiązać, wraz z przedstawieniem aktualnego stanu infrastruktury lub systemów;
2. uzasadnienie niezbędności interwencji publicznej, w tym wykazanie, że problem nie może być rozwiązany w inny sposób lub przy wykorzystaniu istniejących zasobów;
3. przedstawienie konsekwencji braku realizacji inwestycji, w tym wpływu na realizację zadań publicznych, bezpieczeństwo użytkowników lub efektywność funkcjonowania jednostki;
4. wykazanie, że moment realizacji inwestycji jest właściwy, z uwzględnieniem pilności problemu oraz dostępności środków finansowych.

Kryterium 3 – Ocena finansowa inwestycji, w tym przewidywane koszty realizacji i utrzymania

Podstawa prawna i cel kryterium

Kryterium, o którym mowa w art. 133aa ust. 3 pkt 3 ustawy o finansach publicznych, polega na weryfikacji ekonomiczno-budżetowej inwestycji. Ocenia się nie tylko koszty realizacji inwestycji, ale również przyszłe obciążenia finansowe związane z eksploatacją, serwisem i utrzymaniem efektów inwestycji w całym okresie jej użytkowania.

Celem oceny finansowej jest zapewnienie, że inwestycja jest możliwa do sfinansowania w ramach dostępnych środków budżetowych oraz że jej realizacja nie spowoduje nadmiernych obciążeń budżetu państwa w przyszłych latach.

Sposób oceny dla inwestycji IT

W obszarze inwestycji informatycznych ocena powinna obejmować analizę kosztów inwestycji w przewidywanym okresie użytkowania, a w szczególności:

1. koszty wytworzenia – obejmujące wydatki na projektowanie, programowanie, testowanie i wdrożenie systemów teleinformatycznych;
2. koszty wdrożenia – obejmujące wydatki na instalację, konfigurację, migrację danych oraz szkolenie użytkowników;
3. koszty utrzymania i rozwoju – obejmujące wydatki na bieżącą eksploatację systemów, wsparcie techniczne, aktualizacje oraz rozwój funkcjonalności;
4. koszty dostosowania systemów do zmian organizacyjnych i legislacyjnych – obejmujące wydatki na modyfikacje systemów wynikające ze zmian przepisów prawa lub reorganizacji jednostki;
5. koszty zapewnienia cyberbezpieczeństwa – obejmujące wydatki na zabezpieczenia techniczne, audyty bezpieczeństwa, certyfikacje oraz reagowanie na incydenty;
6. koszty ograniczenia lub usunięcia długu technologicznego – obejmujące wydatki na modernizację przestarzałych systemów lub infrastruktury, które nie były odpowiednio utrzymywane w przeszłości;
7. koszty zakupu niezbędnej infrastruktury i licencji – obejmujące wydatki na serwery, urządzenia sieciowe, oprogramowanie systemowe oraz licencje na oprogramowanie aplikacyjne;
8. koszty wymiany sprzętu wynikającej z cyklu życia infrastruktury – obejmujące wydatki na wymianę sprzętu po upływie okresu jego użytkowania, z uwzględnieniem typowych cykli życia dla poszczególnych kategorii sprzętu informatycznego.

Sposób oceny dla inwestycji innych niż IT

W obszarze inwestycji budowlanych oraz inwestycji w infrastrukturę niezwiązaną z IT, analiza finansowa inwestycji obejmuje ocenę kosztów realizacji oraz kosztów w całym cyklu życia projektu, w szczególności:

1. koszty realizacji – obejmujące wydatki na projektowanie, uzyskanie pozwoleń, roboty budowlane, nadzór inwestorski oraz pierwsze wyposażenie;
2. koszty eksploatacji – obejmujące wydatki na media (energia elektryczna, ciepło, woda), sprzątanie, ochronę oraz inne koszty bieżącego funkcjonowania obiektu;
3. koszty utrzymania – obejmujące wydatki na konserwację, przeglądy techniczne, naprawy bieżące oraz utrzymanie terenów przyległych;
4. koszty serwisowania – obejmujące wydatki na obsługę techniczną instalacji i urządzeń (wentylacja, klimatyzacja, windy, systemy bezpieczeństwa);
5. koszty remontów – obejmujące wydatki na remonty kapitalne i modernizacje konieczne do utrzymania obiektu w odpowiednim stanie technicznym.

Ocenie podlega wpływ inwestycji na przyszłe obciążenia budżetu państwa oraz potencjalne oszczędności i korzyści wynikające z jej realizacji, w tym:

1. poprawa efektywności wykorzystania majątku publicznego – poprzez lepsze zagospodarowanie nieruchomości lub konsolidację rozproszonych lokalizacji;
2. ograniczenie kosztów funkcjonowania jednostki – poprzez zmniejszenie wydatków na najem, eksploatację lub utrzymanie dotychczasowej infrastruktury;
3. efekty społeczne, organizacyjne i środowiskowe pozostające w związku z realizacją zadań resortu cyfryzacji.

Elementy oceny

Ocena w ramach niniejszego kryterium ma charakter analityczny i opisowy i powinna zawierać:

1. szczegółową kalkulację kosztów realizacji inwestycji, z podziałem na poszczególne etapy i kategorie wydatków;
2. prognozę kosztów utrzymania w całym okresie użytkowania, z uwzględnieniem inflacji i zmian cen rynkowych;
3. analizę wpływu inwestycji na budżet państwa, w tym wskazanie źródeł finansowania kosztów bieżących w kolejnych latach;
4. porównanie kosztów realizacji inwestycji z kosztami alternatywnych rozwiązań, jeśli takie były rozważane;
5. ocenę ryzyka przekroczenia kosztów oraz działania planowane w celu minimalizacji tego ryzyka.

Kryterium 4 – Ocena efektywności inwestycji, w tym społeczno-gospodarcza

Podstawa prawna i cel kryterium

Kryterium, o którym mowa w art. 133aa ust. 3 pkt 4 ustawy o finansach publicznych służy ocenie relacji nakładów do rezultatów. Uwzględnia korzyści społeczne, finansowe i organizacyjne, popyt na usługę oraz wpływ inwestycji na rozwój regionu lub kraju.

Ocena efektywności ma na celu zapewnienie, że środki publiczne są wydatkowane w sposób zapewniający uzyskanie najlepszych rezultatów z danych nakładów, zgodnie z zasadą celowego, oszczędnego i racjonalnego gospodarowania środkami publicznymi.

Sposób oceny dla inwestycji IT

W obszarze inwestycji informatycznych ocena powinna obejmować relację pomiędzy kosztami inwestycji a przewidywanymi efektami jej realizacji. Efekty mogą mieć między innymi charakter:

1. finansowy – obejmujący oszczędności kosztów operacyjnych, redukcję wydatków na utrzymanie starszych systemów, zmniejszenie kosztów obsługi procesów lub ograniczenie strat wynikających z incydentów bezpieczeństwa;
2. społeczny – obejmujący poprawę dostępności usług publicznych dla obywateli i przedsiębiorców, skrócenie czasu realizacji spraw, zwiększenie satysfakcji użytkowników lub ułatwienie dostępu do informacji publicznej;
3. technologiczny – obejmujący modernizację infrastruktury IT, wdrożenie nowoczesnych rozwiązań technologicznych, zwiększenie wydajności systemów lub poprawę ich skalowalności;
4. związany z bezpieczeństwem informacji i danych – obejmujący poprawę ochrony danych osobowych, ograniczenie ryzyka naruszeń bezpieczeństwa informacji oraz zapewnienie zgodności z wymogami prawnymi w zakresie ochrony informacji;
5. związany z cyberbezpieczeństwem – obejmujący zwiększenie odporności systemów na cyberzagrożenia, wdrożenie mechanizmów ochrony przed cyberatakami, poprawę zdolności do wykrywania i reagowania na incydenty oraz ograniczenie czasu odtworzenia systemów po awarii;
6. związany z ciągłością działania resortu – obejmujący zapewnienie niezawodności systemów krytycznych, skrócenie czasu przestojów lub poprawę zdolności do odtworzenia systemów po awarii.

Sposób oceny dla inwestycji innych niż IT

W obszarze inwestycji budowlanych oraz inwestycji w infrastrukturę niezwiązaną z IT, ocena powinna obejmować relację pomiędzy kosztami inwestycji a efektami uzyskiwanymi w okresie użytkowania obiektu lub infrastruktury, w szczególności w zakresie:

1. kosztów utrzymania – poprzez porównanie kosztów utrzymania nowej infrastruktury z kosztami utrzymania dotychczasowej infrastruktury;
2. jakości realizacji zadań publicznych – poprzez ocenę wpływu inwestycji na warunki pracy pracowników, dostępność infrastruktury dla użytkowników lub możliwość świadczenia nowych usług;
3. czasu obsługi obywateli i przedsiębiorców – poprzez ocenę wpływu inwestycji na efektywność procesów obsługi interesantów.

W przypadku inwestycji budowlanych uwzględnia się zarówno efekty finansowe, w szczególności:

1. oszczędności kosztów najmu – wynikające z przeniesienia działalności do własnego obiektu lub z konsolidacji rozproszonych lokalizacji;
2. oszczędności kosztów eksploatacji – wynikające z lepszej efektywności energetycznej nowego obiektu lub z modernizacji instalacji;
3. oszczędności kosztów zarządzania nieruchomościami – wynikające z uproszczenia struktury zarządzania majątkiem lub z lepszego wykorzystania powierzchni;

jak również efekty społeczno-gospodarcze i organizacyjne związane z realizacją zadań resortu cyfryzacji, w tym:

1. poprawę warunków pracy – poprzez zapewnienie odpowiednich standardów ergonomii, bezpieczeństwa i higieny pracy;
2. zwiększenie efektywności procesów realizowanych przez jednostki resortu cyfryzacji – poprzez lepszą organizację przestrzeni pracy lub skrócenie czasu komunikacji między zespołami;
3. poprawę dostępności i jakości obsługi obywateli – poprzez zapewnienie odpowiednich warunków dla punktów obsługi interesantów;
4. skrócenie czasu realizacji spraw – poprzez usprawnienie przepływu dokumentów lub poprawę warunków pracy pracowników obsługujących interesantów;
5. ograniczenie kosztów funkcjonowania administracji – poprzez konsolidację jednostek organizacyjnych lub optymalizację wykorzystania infrastruktury.

Elementy oceny

Ocena w ramach niniejszego kryterium ma charakter opisowy i powinna zawierać:

1. opis przewidywanych efektów inwestycji, z podziałem na efekty finansowe, społeczne, organizacyjne i inne;
2. wskaźniki mierzące efektywność inwestycji, takie jak oszczędności kosztów, liczba użytkowników, czas realizacji procesów lub poziom satysfakcji użytkowników;
3. analizę relacji kosztów do korzyści, wykazującą, że korzyści z inwestycji przewyższają ponoszone nakłady;
4. ocenę wpływu inwestycji na realizację celów strategicznych jednostki lub resortu;
5. porównanie efektywności planowanej inwestycji z efektywnością alternatywnych rozwiązań, jeśli takie były rozważane.

Kryterium 5 – Możliwość finansowania inwestycji z innych źródeł

Podstawa prawna i cel kryterium

Kryterium, o którym mowa w art. 133aa ust. 3 pkt 5 ustawy o finansach publicznych, nakłada obowiązek wykazania, że przeanalizowano dostępne możliwości pozyskania alternatywnego finansowania zewnętrznego, w tym z udziałem środków europejskich.

Ocena ma potwierdzić, że środki budżetu państwa są wykorzystywane wtedy, gdy inne źródła finansowania nie są dostępne, wystarczające albo uzasadnione ze względu na cel, harmonogram lub warunki inwestycji.

Zakres analizy

Analiza możliwości finansowania inwestycji z innych źródeł powinna obejmować:

1. przegląd dostępności środków bezzwrotnej pomocy Unii Europejskiej – w tym identyfikację programów operacyjnych, w ramach których możliwe jest uzyskanie dofinansowania na planowaną inwestycję;
2. przegląd dostępności innych źródeł finansowania – w tym środków z funduszy międzynarodowych, dotacji z innych źródeł publicznych lub innych instrumentów finansowych, z uwzględnieniem ich wpływu na dług publiczny i wynik sektora instytucji rządowych i samorządowych;
3. wskazanie maksymalnej kwoty możliwego dofinansowania zewnętrznego – wraz z określeniem procentowego udziału dofinansowania w całkowitych kosztach inwestycji;
4. określenie warunków kwalifikowalności – w tym wymogów formalnych, merytorycznych i czasowych, które muszą być spełnione w celu uzyskania dofinansowania;
5. określenie czasu obowiązywania dostępnych programów – w tym terminów naboru wniosków, terminów realizacji projektów oraz terminów rozliczenia środków;
6. uzasadnienie zakresu, w jakim te źródła zostaną lub nie zostaną wykorzystane – w tym wyjaśnienie przyczyn, dla których nie jest możliwe lub uzasadnione pozyskanie pełnego finansowania z zewnętrznych źródeł.

Elementy oceny

Ocena w ramach niniejszego kryterium ma charakter opisowy i powinna zawierać:

1. wykaz zidentyfikowanych źródeł alternatywnego finansowania, wraz z podaniem nazw programów, instytucji zarządzających oraz zakresów wsparcia;
2. ocenę zgodności planowanej inwestycji z kryteriami dostępu do poszczególnych źródeł finansowania, w tym wykazanie, czy inwestycja spełnia wymogi formalne i merytoryczne programów;
3. analizę opłacalności pozyskania finansowania z poszczególnych źródeł, z uwzględnieniem kosztów przygotowania wniosków, wymogów współfinansowania oraz obciążeń administracyjnych związanych z rozliczeniem środków;
4. uzasadnienie decyzji o wykorzystaniu lub niewykorzystaniu poszczególnych źródeł finansowania, w tym wyjaśnienie przyczyn, dla których finansowanie z budżetu państwa jest konieczne lub bardziej uzasadnione;
5. harmonogram działań związanych z pozyskaniem finansowania zewnętrznego, jeśli takie finansowanie będzie wykorzystane.