Powrót

Konwencja o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności

Konwencja o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności została sporządzona w Rzymie 4 listopada 1950 roku, a weszła w życie 8 września 1953 roku. Polska ratyfikowała Konwencję  19 stycznia 1993 roku jako jedno z 47 Państw - Członków Rady Europy. Konwencja stanowi jeden z podstawowych instrumentów europejskiego systemu ochrony praw człowieka.

Przestrzeganie praw i wolności zagwarantowanych w Konwencji oraz jej Protokołach dodatkowych podlega kontroli Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w Strasburgu. Orzecznictwo Trybunału odgrywa istotną rolę w określaniu standardów ochrony praw człowieka oraz sposobu rozumienia i stosowania postanowień Konwencji.

W  sprawach należących do zakresu działania MRiT znaczenie mogą mieć w szczególności następujące prawa i wolności chronione Konwencją i jej Protokołami:

  • prawo do ochrony własności (art. 1 Protokołu nr 1 do Konwencji),

  • prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego oraz mieszkania (art. 8 Konwencji),

  • prawo do rzetelnego procesu sądowego (art. 6 Konwencji).

Tekst Konwencji wraz z Protokołami dodatkowymi, informacje dotyczące Europejskiego Trybunału Praw Człowieka i składania skarg do Trybunału, a także jego orzecznictwo dostępne są na poniższych stronach:

{"register":{"columns":[]}}