Nadzór nad pracami w rezerwacie przyrody Kwiecewo

19.11.2026

Po lewej stronie zamarznięta tafla wody w rezerwacie przyrody. Po prawej stronie logo (zielony liść) i napis Regionalna Dyrekcja Ochrony Środowiska w Olsztynie, pod nim: Nadzór nad pracami w rezerwacie przyrody Kwiecewo (film z 12.11.2026 r.)

Regionalna Dyrekcja Ochrony Środowiska w Olsztynie przeprowadziła 12 listopada 2026 r. kontrolę prac prowadzonych na terenie rezerwatu przyrody Kwiecewo. Kontrola obejmowała działania Polskiego Towarzystwa Ochrony Ptaków związane z osuszaniem polderu oraz prowadzeniem odłowów ryb.

Zapraszamy do zapoznania się z materiałem filmowym zarejestrowanym przez bezzałogowy statek powietrzny (dron), który przedstawia obszar rezerwatu oraz dokumentuje przebieg realizowanych prac z perspektywy lotu ptaka.

Podkreślamy, że podczas przeprowadzonych oględzin nie stwierdziliśmy masowego śnięcia ryb, mimo że tego rodzaju informacje pojawiają się w przestrzeni publicznej. Sytuacje związane z odłowem ryb, przedstawiane w materiałach filmowych publikowanych w mediach społecznościowych, w których eksponowane są najbardziej wrażliwe etapy prowadzonych działań, mają charakter krótkotrwały. Wykonawca – zgodnie z wytycznymi – dopełnia wszelkich starań, aby ograniczyć stres u zwierząt oraz zapewnić maksymalną ochronę gatunków szczególnie wrażliwych.

Z rezerwatu przyrody Kwiecewo odłowiono dotychczas – według stanu na 16 listopada 2026 r. – łącznie około 25 ton ryb. Zdecydowanie największy udział w odłowionej masie stanowił karaś srebrzysty – prawie 20,5 tony, co odpowiada ponad 80% ogółu odłowionych ryb. Pozostałe gatunki stanowiły: słonecznica – 6,79%, płoć – 5,70%, lin – 3,72%, szczupak – 1,79%, karaś pospolity – 0,45% oraz okoń – 0,22%.
Udział ryb martwych to około 4%.

Ryby są zagospodarowywane przede wszystkim poprzez nieodpłatne przekazywanie ich do ośrodków rehabilitacji zwierząt i ogrodów zoologicznych, gdzie służą jako pokarm dla przebywających tam zwierząt. Część odłowionych ryb, jak np.: osobniki karasia pospolitego została przetransportowana do innego zbiornika wodnego.

Ryby widoczne na nagraniach publikowanych w internecie to w zdecydowanej większości karaś srebrzysty – gatunek charakteryzujący się dużą odpornością na niekorzystne warunki środowiskowe. Osobniki karasia srebrzystego, mimo że mogą sprawiać wrażenie martwych, w rzeczywistości są żywe i po odłowieniu są przekazywane odpowiednim podmiotom, w tym przede wszystkim ośrodkom rehabilitacji zwierząt, gdzie wykorzystywane zostaną jako pokarm dla przebywających w nich zwierząt.

---

O karasiu srebrzystym

Karaś srebrzysty to słodkowodna ryba z rodziny karpiowatych, pochodząca z Azji, która w Europie stała się jednym z najbardziej ekspansywnych gatunków ryb. Jest rybą wszystkożerną, żywiącą się między innymi zooplanktonem, drobnymi bezkręgowcami, larwami owadów, materią organiczną oraz ikrą innych gatunków ryb. Charakteryzuje się wyjątkowo dużą tolerancją ekologiczną- to prawdziwy mistrz przetrwania. Kiedy mały zbiornik wodny w lecie wysycha lub zimą zamarza aż do samego dna, karaś potrafi zakopać się w mule i przeżyć w tych warunkach. Wpada wtedy w stan tzw. anabiozy (życia utajonego). Potrafi spędzić w takim letargu nawet kilka miesięcy, dopóki otaczające go środowisko znów nie napełni się wodą. Gdy pod lodem lub głęboko w mule tlen się kończy karaś nie dusi się, tylko przełącza swój metabolizm na tryb beztlenowy. Efektem ubocznym tego procesu jest produkcja czystego etanolu, który chroni komórki przed rozrywaniem przez zamarzającą wodę. Potrafi więc przetrwać w zbiornikach o bardzo niskiej zawartości tlenu, dużym zanieczyszczeniu organicznym i znacznych wahaniach temperatury. Osobniki karasia srebrzystego, mimo że mogą sprawiać wrażenie martwych, w rzeczywistości pozostają żywe i po odłowieniu są przekazywane odpowiednim podmiotom, w tym przede wszystkim ośrodkom rehabilitacji zwierząt, gdzie wykorzystywane zostaną jako pokarm dla przebywających w nich zwierząt.

{"register":{"columns":[]}}