Komitet Do Spraw
Pożytku Publicznego

Głównym celem Programu było zwiększenie potencjału małych i średnich lokalnych organizacji działających na terenach wiejskich lub w małych miejscowościach do prowadzenia działań na rzecz rozwoju aktywności i integracji społecznej oraz zwiększenia odporności społeczności lokalnych na kryzysy.

Zwiększenie potencjału organizacji miało również prowadzić do rozwoju sektora pozarządowego, w tym do podniesienia jakości działania organizacji oraz ich efektywniejszego zaangażowania w działania na rzecz społeczności lokalnych.

Szczegółowe cele Programu:

1. Wzmocnienie potencjału instytucjonalnego organizacji w społecznościach lokalnych – przykładowo poprzez poprawę jakości zarządzania w organizacjach oraz rozwoju współpracy między organizacjami obywatelskimi oraz między sektorem pozarządowym a sektorem publicznym i prywatnym; dodatkowo Program zakładał podniesienie świadomości społecznej na temat sektora obywatelskiego, przez promocję roli organizacji pozarządowych w społeczeństwie oraz budowanie zaufania do sektora pozarządowego.
2. Wzmocnienie odporności społeczności lokalnych na sytuacje kryzysowe przez rozwój aktywności i integracji społecznej – przykładowo poprzez podniesienie świadomości mieszkańców i społeczności lokalnych w zakresie kryzysów, wzmocnienie współpracy między różnymi podmiotami przez budowanie sieci współpracy między administracją publiczną, służbami, organizacjami obywatelskimi i mieszkańcami, włączenie mieszkańców w działania na rzecz społeczności w sytuacjach kryzysowych czy zwiększenie uczestnictwa organizacji obywatelskich i obywateli w procesach decyzyjnych, w tym dotyczących sytuacji kryzysowych.

 

W Programie MMS 2025 wyodrębniono trzy priorytety merytoryczne, w ramach, których uprawnione podmioty mogą składać oferty o dofinansowanie zadań, oraz Priorytet 4 – Pomoc techniczna, w ramach którego zaplanowano środki przeznaczone na obsługę Programu.

 

Priorytet 1: Odporne, zintegrowane społeczności lokalne

Priorytet 1 był przeznaczony dla małych i średnich organizacji pozarządowych (MiŚLOP), które (lub których członkowie, pracownicy lub wolontariusze) posiadają doświadczenie w realizacji zadań dofinansowywanych w ramach Priorytetu.

Przykładowymi działaniami wpisującymi się w Priorytet były:

• lokalne przedsięwzięcia angażujące społeczność, w której działa organizacja (np. sprzątanie świata, sprzątanie po powodzi);
• działania związane z przygotowaniem społeczności lokalnej na zagrożenia oraz działania mające na celu ograniczanie negatywnych skutków w przypadku ich wystąpienia (np. działania prewencyjne, projekty związane z tematyką bezpieczeństwa cyfrowego, identyfikowanie tzw. wolontariuszy spontanicznych, którzy w razie zagrożenia mogą świadczyć pomoc, radzenie sobie ze społecznymi skutkami powodzi lub innych kryzysów, budowanie formalnych procedur współpracy pomiędzy organizacjami pozarządowymi a władzami samorządowymi w sytuacjach kryzysowych);
• działania aktywizujące społeczności lokalne oraz promujące działalność organizacji np. zachęcające do członkostwa w organizacjach lub wolontariatu;
• działania edukacyjne dotyczące wykorzystywania w społecznościach lokalnych narzędzi partycypacji obywatelskiej.

W ramach Priorytetu organizacje otrzymujące dotację na realizację zadania przeznaczały jej część na swój rozwój instytucjonalny.

 

Priorytet 2: Zwiększenie potencjału organizacji zrzeszonych w sieciach

W ramach Priorytetu 2 wspierano działania organizacji zrzeszających inne organizacje pozarządowe i grupy nieformalne w sposób formalny bądź nieformalny, np. związki stowarzyszeń, federacje, konfederacje, nieformalne sieci i koalicje (dalej: „sieci”), realizowane przede wszystkim na rzecz MiŚLOP, w szczególności:

• działania wzmacniające potencjał MiŚLOP lub lokalnych grup nieformalnych już zrzeszonych w sieciach;
• działania promocyjne mające na celu dotarcie i włączenie do sieci nowych MiŚLOP lub lokalnych grup nieformalnych;
• działania nastawione na sieciowanie MiŚLOP lub lokalnych grup nieformalnych z różnych powiatów oraz wymianę wiedzy między tymi organizacjami (np. organizacja wizyt studyjnych, organizacja lokalnych i regionalnych konferencji, targów trzeciego sektora, sieciowanie się nastawione na zakładanie formalnych federacji).

 

Priorytet 3: Małe-inicjatywy

Wsparcie w ramach Priorytetu 3 adresowane było do najmniejszych, lokalnych organizacji pozarządowych oraz lokalnych grup nieformalnych, nieposiadających jeszcze potencjału do realizacji bardziej złożonych zadań w ramach Priorytetu 1.

Tematyka zadań dofinansowanych w ramach Priorytetu 3 była analogiczna do przypadku Priorytetu 1, jednak w przypadku Priorytetu 3 wykorzystano mechanizmy regrantingu i wspieranie inicjatyw lokalnych w formule małych grantów.

Założono także prowadzenie działań o charakterze animacyjnym i edukacyjnym, mających na celu kompetencyjne i organizacyjne wzmocnienie liderów lokalnych i realizowanych przez nich działań, a w konsekwencji profesjonalizację oraz zwiększenie potencjału organizacji i trwałości oddolnych inicjatyw w społecznościach lokalnych.

Założeniem było, aby w ramach Priorytetu 3. umożliwić rozwój małym inicjatywom lokalnym na terytorium całej Polski.

 

Priorytet 4: Pomoc techniczna

Podstawowym celem pomocy technicznej było zapewnienie właściwego zarządzania, wdrażania oraz promocji Programu. Priorytet 4 miał na celu zapewnienie wsparcia procesów zarządzania i wdrażania, jak również efektywne wykorzystanie zasobów Programu, zgodne z prawem i z polityką rozwoju, w szczególności przez procedury kontroli, utrzymanie wysokiej jakości czy zagwarantowanie zgodności projektów z polityką rozwoju.

Pomoc techniczna służyła także zapewnieniu:

• oceny merytorycznej i selekcji projektów przeznaczonych do dofinansowania w ramach Programu;
• działań o charakterze ewaluacyjnym, monitoringu oraz audytu projektów realizowanych w ramach Programu;
• wsparcia organizacjom zainteresowanym udziałem w Programie – przez zatrudnienie regionalnych ambasadorów Programu oraz organizację regionalnych wydarzeń informacyjnych oraz punktów wsparcia;
• organizacji zjazdu beneficjentów Programu;
• stałego wsparcia beneficjentów;
• dotarcia z informacją o Programie do organizacji z terenów wiejskich i małych miejscowości;
• dostosowania systemów elektronicznych do oceny wniosków.

 

Kluczowym rezultatem programu było istotne zwiększenie gotowości organizacji do reagowania w sytuacjach nadzwyczajnych. Program objął kluczowe elementy infrastruktury niezbędnej do ratowania życia i zdrowia.

W ramach Priorytetów 1 i 3 MMS 2025 zakupiono łącznie 11 910 jednostek sprzętu służącego bezpośrednio reagowaniu kryzysowemu i ratowaniu życia, w tym m.in.: 1626 plecaków ewakuacyjnych, 6256 apteczek pierwszej pomocy, 193 defibrylatory AED, 92 agregaty prądotwórcze, 301 radiotelefonów, 837 zestawów oświetlenia ewakuacyjnego, 340 powerbanków o dużej pojemności, 602 koce termiczne oraz 1377 maseczek do resuscytacji krążeniowo-oddechowej i masek ochronnych.

Liczba działań świadczy o bardzo szerokiej skali realizowania programu oraz znaczącym zaangażowaniu beneficjentów.

• W ramach projektów konkursowych programu MMS 2025, realizowanych w Priorytetach 1 i 3, przeprowadzono łącznie około 7500 działań.
• Na podstawie danych sprawozdawczych, ankiet ewaluacyjnych oraz list obecności deklarowana i zmierzona liczba beneficjentów końcowych wyniosła 536 942 osoby przy zrealizowanych 2036 projektach.

Kwota środków przeznaczonych na realizację Programu z budżetu państwa wynosiła 70 mln zł.